Dagblaðið Vísir - DV - 21.06.2003, Qupperneq 26

26 D\ ■-lí-l&Mínm LAUGARDAGUR 21.JÚNÍ2003

MEÐTÓNUST Á HEILANUM: Guðjón segir að það hringsnúist músík í hausnum á sér alla daga og að hann ráði ekkert við það.
MINIMANIA: Guðjón Rúdolf Guðmundsson trúbador sendi nýlega frá sér disk í Danmörku sem hann kallar
Minimania og hefur að geyma tónlist sem hann vann í samvinnu við Þorkel Atlason tónskáld.'
Guðjón Rúdolf Guðmundsson, tónlist-
armaður og trúbador, flutti til Árósa í
Danmörku fyrir nokkrum árum.
Skömmu eftir komuna þangað stofn-
aði hann hljómsveitina Krauka sem
sérhæfir sig í víkingatónlist. Hljóm-
sveitin nýtur vaxandi vinsælda meðal
áhugamanna um forna norræna
menningu og er eftirsótt á víkingahá-
tíðum. Fyrir skömmu gaf Guðjón út
hljómdisk sem heitir Minimania og
hefur að geyma lög og texta eftir hann
í útsetningu Þorkels Atlasonar tón-
skálds.
Gaui eins og Guðjón Rúdolf er yfirieitt kall-
aður flutti til Danmerkur árið 1996. Áður en
hann flutti bjó hann á íslandi og starfaði við
ýmis störf til sjós og lands. „Ég var lengi á tog-
urunum en eftir að ég kom í land starfaði ég
lengst af sem kokkur á veitingahúsinu A
næstu grösum og sem garðyrkjumaður. Ég
spilaði einnig í nokkur ár með gerninga-
hljómsveitinni Infernó 5, bæði innan lands
og utan, og við afrekuðum að gefa út einn
disk."
Smíða hljóðfærin sjálfir
„Skömmu eftir að ég kom til Danmerkur
kom vinkona mín ingibjörg Gísladóttir sögu-
kona að máli við mig og spurði hvort ég hefði
áhuga á að semja tónlist við fornsögu sem
hún ætlaði að segja á einhverri skemmtum.
Ég þekkti fáa í Arósum á þessum tíma og
fannst því upplagt að slá til og taka þátt í ein-
hvers konar músíkstarfi í stað þess að glamra
einn á gítarinn. Ingibjörg er í samtökum sem
hafa það að markmið að kynna þjóðsögur og
sagnir og auka þannig menningarlegan skiln-
ing á milli þjóða. Mér þótti félagsskapurinn
merkilegur og gegnum hann kynntist ég
tveimur dönskum tónlistarmönnum og
stofnaði með þeim hljómsveit sem hét upp-
haflega Sögufúglamir en síðar Krauka. Við
ákváðum strax að einbeita okkur að gamalli
norrænni tónlist og spila hana á hljóðfæri
sem við smíðuðum sjálfur og voru eftirgerðir
af hljóðfæmm frá víkingatímanum."
Að sögn Gauja smíða þeir hljóðfærin eftir
teikningum af hljóðfærum sem hafa fundist
við fornleifauppgröft. „Við höfum tóndæmi
eins og Dreymdi mig einn draum í nótt sem
fannst í dönsku handriti frá því um árið þús-
und til fyrirmyndar og svo inprófiserum við
út frá því sem hljóðfærin bjóða upp á.“
Minimania
Fyrir nokkmm ámm gaf Guðjón út disk, í
takmörkuðu upplagi, sem heitir Hippar
borða ekki hákarl og sendi vinum og kunn-
ingjum sem gjöf. Á diskinum em lög sem
hann hefur samið við ljóð eftir Stein Steinarr
og nýlega sendi Gaui frá sér annan disk sem
nefnist Minimania og er unninn í samvinnu
við Þorkel Atlason tónskáld.
Guðjón segir að það hringsnúist músík í
hausnum á sér alla daga og að hann ráði ekk-
ert við það. „Það koma og fara melódíur sem
ég hef glamrað á gítar í partíum í gegnum tíð-
ina.“
Að hans sögn tók það þá félaga þrjú ár að
vinna nýja diskinn en hugmyndin að honum
spratt upp úr umræðum þeirra um tónlist.
„Við vomm að spjalla um tónskáld, Bach og
Beethoven, og hvemig menn fara að því að
semja tónlist. I framhaldi af því ákváðum við
að reyna að búa til disk í sonnettuformi þar
sem tónskáldið og alþýðutónlistarmaðurinn
mætast. Ég sem melódíurnar og alla texta
nema einn sem er eftir Bjama Gunnarsson,
kennara á Akranesi, en Keli sér um útfærslur,
lagar melódfurnar og færir til hljóma eftir
þörfum. Við notum allan fimmundarhring-
inn nema einn hljóm og áheyrendur geta
leikið sér við að finna hann."
Þegar Gaui er spurður út í textana á diskn-
um segir hann að þeir séu á „volapoki", til-
finningum, íslensku og ensku, allt eftir því
sem þeim fannst orðin falla að melódíunni.
Diskurinn, sem er gefinn út í Danmörku af
Musikpres, er gefinn út í fimm hundmð ein-
tökum til að byrja með og verður til sölu hér
á landi hjáTólf tónum á Skólavörðustíg.
Krauka og pólsku víkingarnir
Víkingahljómsveitin Krauka nýtur mikilla
vinsælda meðal áhugamanna um norræna
menningu og er vinsælt að fá hana til að spila
á vfkipgahátíðum. Að sögn Gauja spiluðu
þeir undir nafninu Sögufuglarnir á hátíð til-
einkaðri Leifi Eiríkssyni á Grænlandi árið
2000. „Eftir það breytum við nafninu í Krauka
og höfum spilað mikið í skólum og fyrir alla
sem hafa gaman af því að heyra í skrýtnum
hljóðfæmm." Gaui segir að það sé ótrúlega
gaman að spila fyrir börn. „Við spilum í fjöm-
tíu og fimm mínútur og það er dauðaþögn
allan tímann."
Krauka gaf út sinn fyrsta disk fyrir tveimur
ámm og að sögn Gauja hefur hann selst í
tæplega fimmtán hundruð eintökum sem er
framar vonum. „Það er að minnsta kosti ein-
hver sem nennir að hlusta á okkur."
Guðjón segir að diskurinn hafi orðið til í
framhaldi af því að Krauka tóku upp nokkur
lög til að láta fylgja með umsókn um styrk til
að geta spflað í skólum. „Þorkell Atlason, sem
stjórnaði upptökum á lögunum, benti okkur
á að það vantaði bara nokkur lög til að hægt
væri að gefa efnið út á CD.“
Að sögn Guðjóns fóm hjólin samt að snú-
ast þegar þeir vom á Grænlandi. „Þar heyrði
færeysk kona tU okkar og bauð okkur á vík-
ingahátíð í Færeyjum árið 2001 og þar bað ís-
lendingur okkur að spila á Víkingahátíðinni í
Hafnarfirði 2002 og nýverið spiluðum við í
Póllandi vegna víxlu á litlu vfkingaþorpi rétt
utan við Varsjá."
Guðjón segir að móttökurnar í Póllandi
hafi verið ævintýralegar og ótrúlegt að sjá
hóp af pólskum víkingum berja hnefunúm í
borðið og öskra Krauka, Krauka og syngjá lag
af disknum þeirra með hárri raust. „Satt best
að segja var ekki laust við að ég yrði hálf-
hræddur."
Nútímavíkingar
„Ég er að reyna að fá styrk til að fylgja Mini-
maniunni eftir með tónleikum heima en veit
ekki hvernig það fer. Ætli diskurinn verðu
ekki bara að sjá um sig sjálfur, ég er búinn að
senda hann frá mér og ætla að snúa mér að
öðmm verkefnum. Það er til dæmis fullt að
gera hjá Krauku í sumar við að spila á hinum
og þessum vfkingahátíðum í Danmörku."
Þegar Gaui er spurður um víkingavakning-
una sem tröllríður Danmörk um þessar
mundir hlær hann og segir að hún sé mjög
skemmtileg. „Það er bæði ofsalega gaman og
erfitt að vera nútímavíkingur og mér finnst
ótrúlegt að sjá hvernig fólk endurskapar sög-
una. A Þjóðminjasafninu heima sá maður
bara hluti bak við gler og fékk fremur líflaus-
ar upplýsingar um hvar þeir fundust. Dansk-
ir áhugamenn um víkingatímann reyna eftir
megni að setja sig inn í daglegt líf forfeðranna
og upplifa söguna þannig. Fólk saumar sér
litríka búninga, býr til verkfæri og borðar mat
sem tengdur er tímanum og vinnur að því að
gera minjasöfnin lifandi. Það leyfir sér líka að
fantasera með menninguna og það er einmitt
það sem Krauka gerir þegar við spilum vík-
ingatónlist. -kip@dv.is