Dagblaðið Vísir - DV - 28.06.2003, Síða 31

LAUGARDAGUR 28. JÚNÍ2003 DV HELGARBLAÐ 35
iarsson, út-
, skemmtikraft-
jarna, er kom-
Ivöl ÍTaílandi.
'VÍ hvað hann
„Ég hef aldrei verið giftur. Þegar ég var ungur
maður í Austurríki dó kærastan mín í bflslysi á
leiðinni til mín. Ég lokaði þetta innra með með
í sjö ár áður en ég gat talað um þetta við
nokkurn mann.
Ég lærði einu sinni setninguna: Þú getur
elskað einhvern en þú átt hann ekki. Ég notaði
þetta sem flóttaleið úr samböndum árum sam-
an og sagði alltaf: Það getur enginn átt mig.
Svo var það 4 ára dóttir mín sem læknaði
mig. Við vomm í bíltúr þegar hún sat í aftursæt-
inu og sagði: Pabbi, ég elska þig. Ég fékk sting í
hjartað því að þetta vom orð sem ég hafði
aldrei getað sagt við neinn. En ég stöðvaði bíl-
inn, sneri mér við og sagði:
Ég elska þig lflca.
Þá spurði hún: Má ég eiga þig?
Þá hmndu múrarnir og ég sagði já. Síðan hef
ég vitað að auðvitað getur maður átt aðra
manneskju og aðrir geta átt mann.“
Bakkus konungur og Hemmi
- En hvað hefur verið versta mótlætíð á þeirri
löngu og krókóttu en fjölbreyttu leið sem er
kallað lífshlaup Hermanns Gunnarssonar?
„Það versta var að missa unnustu mína og
móður mína sem lést fyrir 10 ámm og var minn
besti vinur. Einnig að missa góða félaga en ég
sá á eftir fjómm vinum á síðasta ári. Það er líka
vont þegar börnunum manns er gert eitthvað.
Svo er það ýmislegt mótíæti tengt Bakkusi
konungi sem hefur verið mér erfitt."
- Hefur hann verið þér erfiður?
„Hann hefur alltaf verið að tmfla mig þótt ég
hafi ofl náð mjög löngum tíma án vinfengis við
hann.“
- Var hann þér erfiður úti í Tailandi?
„Hann fór ekki að verða það fyrr en eftir
nokkra mánuði en þá var það með öðmm hætti
en áður. Þetta er auðvitað ákveðin blekking því
að ef maður er alkóhólisti þá er það alltaf eins,
vandamálið breytist ekkert. En þessu fylgir að
vera snillingur í að blekkja sig, sérstaklega þeg-
ar vel gengur.
Ég var auðvitað á alveg kolvitlausum stað.
Það hentaði mér ekki að sitja yfir veitíngastað
með barinn fyrir framan mig. Þá fór ég að
blekkja mig með bjórdrykkju og fannst það
vera í lagi meðan ég snerti ekki sterkara. Þetta
var farið að tmfla mig talsvert og var ein ástæða
þess að ég kom heim. Þetta var ekki starf sem
hentar alkóhólista. Svo var náttúrlega mörgu
logið upp á mig en það þýðir ekkert að fást um
það.“
Sýnist þér ég vera dáinn?
- Hér gefst færi á að rifja það upp þegar
Hemmi í eina skiptið á ferlinum sá ástæðu til
að senda frá sér opinbera tilkynningu vegna
Gróu á Leití sem hefur annars fylgt honum all-
an hans feril. Það var þegar sú saga gekk staf-
laust um allt ísland að Hemmi væri dáinn.
„Það fór allt í einu að loga síminn hjá mér útí
í Taílandi og menn að spyrja hvernig ég hefði
það og hvort væri ekki allt í lagi. Þegar ég komst
að því hvemig í þessu lá þá blöskraði mér alveg.
Ég á fjölskyldu hér heima, böm, aldraðan föður
og vini og þetta hafði hræðileg áhrif á þau. Þess
vegna setti ég saman svolítið bréf sem ég birti í
DV í samvinnu við ágætan blaðamann þar. Ég
verð að segja að þeir sem dreifa svona sögum
hljóta að þurfa að leita sér hjálpar eða sýnist
þér ég vera dauður?" segir Hemmi og hlær eins
og honum einum er lagið.
„Maður hefur ýmsar sögur heyrt sem gaman
hefði verið að upplifa en ég hélt að ég fengi að
vera í friði hinum megin á hnettínum. Vinir
mínir hafa nýlega bent mér á að á Veraldar-
vefnum er enn hægt að finna sögur um
Hemma Gunn, þar á meðal að hann sé dauður
og hafi verið bitínn af hákarli við Pattaya-
ströndina," segir Hemmi og hlær enn hærra.
Feiminn einfari
- Hemmi segist þannig í rauninni vera al-
kominn heim en eiga samt eftir eitt og hálft ár
af samningi sínum við eiganda veitingastaðar-
ins en hann hafi fengið ágætan mann í sinn
stað sem trúlega muni valda verkefninu ekki
síður en Hemmi.
Það er gaman að sitja með Hemma og spjalla
við hann og rifja upp forna daga og við fömm
að reyna að grafast fyrir um það hvernig maður
sé bak við brosið og sögumar og hinn ódauð-
lega hlátur.
„Það trúa því kannski ekki margir en ég er
mikill einfari og þjáist af öfúgri feimni. Ég er
mjög feiminn innan um fólk sem ég þekki ekki.
Það eru fá ár síðan ég fór einn í bíó eða leikhús.
Að fara upp á svið fannst mér ekkert mál sem
öðrum finnst erfitt.
Það em mjög fáir sem þekkja mig í raun og
vita hvernig ég er í raun og vem. Maður notar
oft grímu og sérstaklega þegar maður var án
áfengis á veitingastöðum og þess háttar.
Ég get fellt grimuna í viðurvist nokkurra
mjög góðra vina en það eru ekki nema fá ár síð-
an og þá vil ég leyfa einlægni minni að njóta
sín.
Það eina sem ég vil er að fá að vera ég sjálfur.
Ég vil bara fá að vera einn á meðal fólks eins og
venjulegur maður og átta mig á því hvað ég vil
verða þegar ég verð stór." polli@dv.is