Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1961, Blaðsíða 3

Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1961, Blaðsíða 3
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 583 !£'""*»''" -^^p.Wjjwn,»w.i»wii!i..iww»rap!»ppipjM 'wo-.'''"'j¦>¦'¦ opinberaða orð Guðs er sent mér. Orð Drottins kemur nú tii mín". Þá er hér ekki aðeins um gamla sögu að ræða, er rif jast upp í skanundeginu. Þá eru héi skilaboð írá Drottni. Ef ég tek á móti þessari kveðju, ef þetta grípur hjartað með sterku áhriíavaldi, þá hlýt ég að halda jól með lofsyngjandi gleði. Þá fá iólasálmarnir hinn rétta hljóm. Ég sé ekki aðeins gamla sögu. Ég sé hið heilaga í nútíðarbirtu. Ég heyri engil- röddma, er segir: „í dag". Þetta gerist nii. Hin himneska g!f.ði heimsækir mig í dag og vi'l búa hjá mér. Jóiir eru komin. Ég fagna þeim. En mér ei það ekki nóg að eiga nokkra hátíðisdaga. Aðalatriðið er, að ég fagni því, að Drottinn siálfur kemur til mín, og því heilsa ég gleði- fregninni, og segi: Upp, upp, þvi Kristur kemur, hvað knýr þitt hjarta fremur. Fréttirnar eru með mörgu móti og raddimar eru margar. En hlustum eftir röddinni. Það heyrist ógnarys í tímans straumi. En hlustaðu á rödd- ina frá himnínum: „Óttist ekki, því sjá, ég boða yður mik- inn fögnuð, sem veitast mun öllum lýðnum". Er hægt að segja þetta skýr- ara? Pluttur er boðskapur um fögnuð, sem er svo mikill, að hann er hancía öllum. Er hægt að rökstyðja þetta? Já, hlust- aðu á áframhaldið: „því að yður er í dag frelsari fæddur, „sem er Knstur Drottinn í borg Davíðs". Það er eðiiiegt, að menn fagni slíkum boðskap. Það er skiljanlegt. að á heilögum jólum sé víðsvegar talað um stcrmerki Guðs. Þessvegna hringja kiuk&urnar, þessvegna fyllast kirkjurnar af þeim, sem syngja jólasálrnana Guði til dýiðar Það var viða siður á Norður- löndum, að inenn héldu til kirkju um miðja jólanótt, og voiu þar þangað til menn sáu fyrstu geisla dagsbirtunnar. Rísu menn pá úr sætum og sungu: „Þann signaða dag vér sjáum enn með sólunni af djúpi rísa" og jólunum var fagnað, er menn með hátíðar- lofgjörð sungu: „Kom blessuð stundin blíð ug góð hins bjarta morgunroða'. Frá þessa greina margar fagrar sögur. En nú er röðin komin að oss. Nú ganga menn í bús Drottms. Ljósin loga á aitarinu. Kirkjan er í hátíðar- skarti, jólatré í kórnum og kirkjan prýöd grenigreinum. Um helgidcmínn berst orgel- hljómurinn með krafti, og sungið er með gleðiraust: „Há- tíð öllum hærri stund er sú, himnakonurigs fæðing oss er boðar". Hugurinn leitar til þess staðar og þeirrar stundar, er gieðifregnin heyrðist í fyrsta sinn. Þai var einnig söfnuður, og bar var blustað. Þar voru menn hljóðræmir fyrir hinum heilögu tónum. Fjárhirðum fluttu fyrst þann söng Guðs englar. Þessir hirðar voru í næt urmyrkri. En myrkrið hvarf. Kveikt var á ljósunum. Hin skærasta birta ljómaði. Dýrð Drottins skein í kring um þá. Hvað fær jaínast á við þessa

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.