Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1961, Blaðsíða 5

Lesbók Morgunblaðsins - 24.12.1961, Blaðsíða 5
LESBÓK MORGUNBLAÐSINS 583 urðu þeir einnig boðberar og gátu sagt frá hinum undur- samlegasta atburði, og þannig urðu þeir þátttakendur í hinni himnesku gleði. Notum þessa jólaaðferð. Tökum á móti hinni fuJlkomnu gjöf og sælustu gleði. Trúum því, sem Drottinn hefir kunngjört oss. Segjum með krafti sannfærandi trúar: ,.Ég trúi, þessvegna tala ég". Þá verðum við samferða hirð- unum, er þeii vegsama og lofa Guð. Ásamt þeim og hinum mörgu kynsióðum hlustum vér á dýrðarsöng hinna himnesku he/sveita, og þá skal það sann- ast, að aldrei gleymist eilífa lagið við pilagrímsins gleði- söng. Enn í dag eru jólasálm- arnir bergmálið af lofsöngn- um, er hljómaði í kyrrðinni á heilagri nótt. Gleðifregnin var flutt hirð- unum. Fregnin barst hingað, og enn á ný er hún flutt ís- landi. flutt landsins börnum á láði og legi og í lofti. Jóla- kveðjan skai fiutt starfandi mönnum í sveit og í kaupstöð- um, siómönnunum úti á haf- inu og heimimm öllum til sjáv- &r og sveita. Gieðifregnin skal ná til þeirra, sem f agnandi eru og til þeirra sem búa í sorgar- ranni Þessi fregn skal flutt hinurn sjúku og öllum þeim, sern andvarpa Hin styrkjandi jólakveðja skal send þeim, sem hafa með höndum hin erfiðu vandamál, svo að heill hlotn- ist þeim er beir vaka yfir mál- ttaum bioúM vouac , VÉR megum vera vissir um, að þróun mannsins heldur á- fram i heilanum og fyrir aö- geröir erfikenninganna; en starfsemi heilans er margvís- leg og getur birzt á öörum leiöum en þeim, sem liggja til sannrar þróunar. Bláber skyn- semi, sem skortir bakhjarl siö- gœðisins, endar oft í skaö- vœnni gagnrýni eða útásetning- um, árangurslausum rökrœðu- flækjum aukaatriða og margs- konar barnaskap, sem oröleikir Miðaldaskólaspekinnar eru gott dœmi um. Skynsemin glatar gildi sínu um leiö og hún skoð- ar sjálfa sig sem takmark. Fagurfrœðilegur smekkur get- ur líka orðið að andstyggöar- vanskapnaði, hlálegum fjar- stæöum og viöbjóðslegri úr- kynjun. Það gildir einu, hvaða störfum maðurinn snýr sér að: Hann má aldrei gleyma hinu œöra hlutverki sínu. Réttmœt sómatilfinning, sem sprettur af þekkingunni á þessu hlutverki, œtti að vernda hann állan œvi- daginn gegn sjálfum sér og öörum. Viðleitni hans verður að stefna að því að g ö f g a sjálfan sig. Barátta mannsins er nú ekki aöeins fólgin í stríði viö hvatir, sem hann hefir erft frá dýrum, heldur og í hinu, að stríða gegn venjum, sem skapazt hafa með mönnum, og eru afleiöingar erfikenninga og óhollustu í hugsun þeirra sjálfra. Almætti guðs kemur í Ijós í þeirri staðreynd, að maðurinn, sem á œtt að rekja til sjávar- orma, er nú orðinn fær um aS gera sér % hugarlund framtíö- artilveru œðra mannkyns og að kenna löngunar til að veröa cettfaðir þess. Kristur er oss sönnun þess, að þetta er ekki draumur, sem ókleift er aö rœtist, heldur hugsjón, sem getur orðið aö veruleika. Ráð- in til þess að koma því til leiðar, eru fólgin í hinni œva- lóngu baráttu milli hvata vorra og samvizku, þar sem mann- göfgi og sœmd eru í veði. Öll þróunarsagan veitir œðstu eft- irlöngunum vorum — þótt ekki beri mest á þeim — mikil- vœgt gildi með þeim hœtti að samrœma þœr og tengja hinu undursamlegasta œvintýri, sem hægt er að hugsa sér. (Lecomte du Noiiy) i í i i í ! Hvað er framundan? Vér vitum það ekki, en biðjum: „Hlífi þér, ættjörð, Guð í sinni mildi". Vér horfum út í myrkrið. Allt er oss hulið. Nei, Eitt er víst. Sú þ]óö sem í myrkri gengur, sér mikið ljós. Þá er bjart fram undan. Stefnum á ljósið. Tökun: tilboðinu. Lær- um af barnmu, sem tekur við jóJagjöfinni. Gjöfin frá Drottni kemur fyrst að gagni, þegar hún er notuð Notum retUndin. Öllum er boðhm aðgangur að jólatrénu, lifsins tré, og blöðin af lífsins tié skulu vera til lækningar bjóðunum. Guð olessi sstarf kirkjunnar, svo að þar íjái menn birtu Drottins skír-.a. Ég hugsa um jólin í kirkju vorrí og starf presta og safn- aða með þessi orð í huga: ,.Send ]jós þitt, svo að ég megi ganga að aliari Guðs, til Guðs minnar fagnandi gleði". Heilög jól höldum í nafni Krists.

x

Lesbók Morgunblaðsins

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lesbók Morgunblaðsins
https://timarit.is/publication/288

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.