Fréttablaðið - 16.08.2008, Qupperneq 24

24 16. ágúst 2008 LAUGARDAGUR
LAUGARDAGUR, 9. ÁGÚST.
Tvíbreiðar kýr og tvö-
faldur trjávöxtur
Ákváðum í gær að eyða helginni í
Bolholti. Smáfólkið er í Hafnarfirði
í helgarfríi hjá Dagnýju vinkonu.
Hvert sem litið er má sjá sönnunar-
gögn um góðviðri sumarsins. Spik-
feit folöld brosa við manni úr
haganum, tví- og þríbreiðar beljur
kjaga til mjalta heim á þá örfáu bæi
sem enn eiga mjólkurkvóta og tréin
sem yfirleitt vaxa hægt og rólega í
Bolholti hafa tvöfaldað stærð sína í
sumar. Svona nokkurn veginn.
SUNNUDAGUR, 10. ÁGÚST.
Smámisrétti en engin
stéttaskipting
Í sundlauginni á Hellu er búið að
fjölga heitum pottum og reisa risa-
rennibrautir.
Í heita pottinum hitti ég dæmi-
gerða ferðamenn, ung hjón. Hann er
frá Írlandi og hún er frá Austurríki
og þau búa og starfa í Brussel. Þau
eru að ljúka níu daga rútuferð um
Ísland og eru himinsæl með veður-
sæld og náttúrufegurð landsins.
Þau spyrja hvort það sé satt að á
Íslandi sé engin stéttaskipting.
Ég staðfesti að það sé hárrétt. Í
staðinn höfum við allt upp í þúsund-
faldan launamun og þeir sem ekkert
eiga verða að borga þeim sem allt
eiga mánaðarlega verðtryggingu
sem ríkið lætur reikna út.
Þau spyrja hvernig hægt sé að
viðhalda stéttlausu þjóðfélagi í landi
þar sem svo mikill launamunur við-
gengst.
Þeirri spurningu get ég því miður
ekki svarað. Ég hef í laumi áhyggjur
af þessu ástandi, en Frakkar reyndu
að leiðrétta ekki ósvipað misrétti
fyrir um tvöhundruð árum og tóku
þá upp fallöxi sem hagstjórnartæki.
Tek það fram að ég er ekki að spá
stjórnarbyltingu á Íslandi. Bara
endalausri blíðu og að peningarnir
haldi áfram að ávaxta sig og verð-
tryggja eins og kynóðar kanínur.
MÁNUDAGUR, 11. ÁGÚST.
Læknisfræðilegt afrek
Átti stefnumót við minn góða gigtar-
spesjalista, Helga Jónsson, í Domus
Medica sem hér á árum áður var
stundum kallað Dóphús Letingja.
Þetta var ánægjuleg heimsókn
því að Helgi taldi að ég væri á
góðum batavegi og gæti verið
orðinn laus við bæði gigtina og
lyfin innan þriggja mánaða. Það er
vissulega tilhökkunarefni, því að
eftir fjórtán mánaða baráttu við
þessa plágu var mér farið að líða
eins og ég væri á grafarbakkanum
og Helgi hefur unnið læknisfræði-
legt afrek við að halda mér frá kör-
inni...
ÞRIÐJUDAGUR, 12. ÁGÚST.
Hrossabúskapurinn og
fótrukkarinn
Finnur vinur minn og meðbúandi í
Bolholti var að koma úr hálfsmánað-
ar hestaferð um Norðausturland.
Við Þór fórum eina ferð með honum
að selflytja hross austur í Bolholt og
kíkja á jarpan klár sem ég á og helt-
ist í ferðinni.
Þessi hestaferð sem hinn lands-
kunni hestamaður Jónas Kristjáns-
son og Finnur skipulögðu um Þing-
eyjarsýslur virðist hafa verið
samfelld sæla og hross og menn
ljómuðu af ánægju í ferðalok. Nema
auðvitað Jarpur minn sem virðist
hafa lent í fótrukkara og fengið
slæmt högg neðarlega á bringuna.
Ég er vongóður um að það stand-
ist á endum að Jarpur verði orðinn
góður af meiðslum sínum um svip-
að leyti og ég er orðinn sæmilega
hestfær og endanlega laus við
gigtina úr skrokkum. Kannski
kemst ég á bak áður en við drögum
undan klárunum og setjum þá í
haustbeitina.
Ég er spenntur að kynnast Jarpi
sem var nú reyndar kallaður Flóki
en fær sennilega nýtt nafn hjá mér
ef vinátta tekst með okkur. Hann er
alltöðru vísi en fyrri hesturinn minn
Hnokki sem var jarpskjóttur stór-
beinóttur gæðingur undan Glanna
Sörlasyni frá Fosshóli í Sæmundar-
hlíð og er nú kominn yfir á hin enda-
lausu engi. Engin dagleið var of löng
fyrir Hnokka, engin á of breið né of
djúp til að synda yfir og enginn fjall-
vegur of grýttur eða brekka of há í
hans bjartsýnu augum.
Ef Jarpur tekur ekki gleði sína
aftur og líkamlega heilbrigði á
næstu dögum læðist freistingin að
mér. Ég sá nefnilega í haganum þar
stórkostlegan höfðingja sem heitir
Svartur sem Þorgrímur vinur minn
á – og við gáfum hvor öðrum hýrt
auga, Svartur og ég.
Andri er nú kominn í göngugifs.
Ekki svo að skilja að hann hafi látið
fyrsta umbúnað um fótbrotið standa
sér fyrir þrifum, heldur fór hann
allra sinna ferða á tveimur hækjum
án þess svo mikið að tylla niður tá á
brotna fætinum.
MIÐVIKUDAGUR, 13. ÁGÚST.
Leitað að mannúðlegri
aðferð
Ég gæti alveg hugsað mér að
ganga í Sjálfstæðisflokkinn eins
og hann er núna alveg máttlaus og
forystulaus; ekki er ég síst hrifinn
af formanninum sem talar tóma
steypu og er miklu fríkaðri en
borgarstjórinn jafnvel þegar verið
er að spyrja hann um hin einföld-
ustu mál:
„Áhugaverð sagnfræðiritgerð
sem kemur pólitíkinni í dag
afskaplega lítið við,“ segir Geir H.
Haarde forsætisráðherra um
nýútkomna bók Vals Ingimundar-
sonar þar sem fram kemur að
Ísland hafi verið komið á stuðn-
ingslista fyrir Íraksstríðið áður en
málið var rætt á ríkisstjórnar-
fundi.
Eftir að bók Vals kom út hafa
vaknað úr dvala vangaveltur um
hvenær Ísland lýsti yfir stuðningi
við innrás Bandaríkjamanna í
Írak.
Valur heldur því fram að stuðn-
ingur íslenskra stjórnvalda hafi
legið fyrir degi áður en íslenskir
ráðamenn, einkum þeir Halldór
Ásgrímsson og Davíð Oddsson,
hafa haldið fram – eða strax 17.
mars 2003.
Sé þó ekki væri nema helmingur-
inn af þessu rétt hjá sagn-
fræðingnum þýðir þetta
að þáverandi forsætis-
ráðherra og utanríkis-
ráðherra hafa verið
komnir ljósár frá lýð-
ræðinu og þjóðþrifaverk
að þingnefnd og síðan
dómstóll leiti þá
uppi og komi
þeim aftur
niður á jörð-
ina – ef þess
er nokkur
kostur.
For-
sætis-
ráð-
herra sem
vill meina
að sagan
skipti okkur
engu máli er
eiginlega
meiri anark-
isti en ég
sjálfur. Ég er
helst á því að
þetta svar
hallist að
tómhyggju.
Nú standa
yfir stíf opin-
ber fundahöld
um hvernig
Flokkurinn
geti losnað við
Lausnara sinn
og bjargvætt, dr.
Ólaf F., helst með
mannúðlegri hætti
en að setja hann í
poka og drekkja
honum í Tjörninni. Kannski væri
tveggja manna poki ákveðin lausn
á vanda Flokksins?
Gísli Marteinn er farin til síð-
búins náms í stjórnunarfræðum
til Edinborgar, en hefði betur
verið fyrri á sér og stúderað
stjórnmál í Rússlandi á uppgangs-
tímum Bjögganna.
Það eina sem Samfylkingin þarf
að passa sig á er að mæla ekki orð
frá vörum fyrr en eftir næstu
borgarstjórnarkosningar og nota
kosningasjóðinn til að fata upp
Dag B. Eggertsson. Þá fýkur hún
upp í hreinan meirihluta og Dagur
verður forsætisráðherra í næstu
Alþingiskosningum. Mér líst vel á
hann.
FIMMTUDAGUR, 14. ÁGÚST.
Bjössi Batman án far-
símasambands
Bjössi Batman, þessi „die hard“
dómsmálaráðherra okkar hefur
ekki ennþá „mátt vera að því“ að
sýna Paul Ramses, konu hans og
kornabarni þá sjálfsögðu kristi-
legu miskunn sem Batti blöku-
maður, Súperman, Köngurlóar-
maðurinn, Skrímslið í Svartalóni
og Bruce Willis væru löngu búnir
að sýna þessu vesalings fólki ef
þeir væru dómsmálaráðherrar í
einhverju krummaskuði en ekki
bara ímyndaðar fígúrur.
Eins og sjá má af óborganlegum
dagbókarskrifum ráðherrans er
honum farið að förlast og stendur
nú uppi farsímalaus með fríðu
föruneyti í Fairbanks í Alaska á
kostnað ríkisins.
Vonandi kemst hann samt
inn á netið og fær tölvu-
póst frá greiningar-
deildinni um að mót-
mælaskríll eins og
Hörður Torfason,
og fleiri hafi
verið með
skuggalega
friðsöm skríls-
læti fyrir utan
kontórinn hans í
dag – til að minna
hann á að hætta
þessu ferða-
lagaflandri sem
ráðherrar leggj-
ast í rétt áður en
þeir eru reknir
og koma heim og
vinna vinnuna
sína.
Bæði Dökki
riddarinn Leður-
blöku-Björn og
Ólafur einræðis-
borgarstjóri og
fleiri starfs-
menn Flokksins
þurfa nú á hvíld
að halda fyrir athyglis-
verða frammistöðu í hlut-
verkum valdasjúklinga
sem Flokkurinn telur gott
að hafa í sinni þjón-
ustu.
Smámisrétti en engin stéttaskipting
Í dagbók Þráins Bertelssonar er sagt frá Bjössa Batman, Bruce Willis og Paul Ramses sem hetjurnar nenna ekki að frelsa. Einnig er
minnst á jafnrétti með smámisrétti; fallöxi sem hagstjórnartæki og vikið að mannúðlegum aðferðum til að stúta borgarstjórum.
KÆRA DAGBÓK
Þráinn Bertelsson skrifar