Réttur


Réttur - 01.05.1967, Blaðsíða 36

Réttur - 01.05.1967, Blaðsíða 36
ÞORSTEINN FRÁ HAMRI: HVAÐAN ER HELST KOMMÚNISTA VON HÉR A LANDI? FYRIR 100ÁRUM STARFAÐI LEYNIFÉLAG í REYKJAVÍK, ER HÉT KVÖLDFÉLAGIÐ. ÞORSTEINN FRÁ HAMRI SEGIR HÉR NOKKUÐ FRÁ STARFSEMI ÞESS „Hræðilegt er það sem á hefur gengið í París. Hefði ég verið þar, skyldi ég hafa dýft penna mínum í mannablóðið á götunum og skrifað svo fregnir þessar." Þessi orð skrifaði Gísli Brynjúlfsson í dag- bók sína þegar hann frétli af júníbardögum frönsku byltíngarinnar 1848. Loðvík Filippus hafði verið hrakinn frá völdum í fel)rúarupp- reisninni og Frakkland var orðið lýðveldi í bili, en borgarastéttin vildí lílið hrófla við því sem verið hafði, svo verkamenn undir íor- ystu anarkista og sósíalista komu litlu til leið- ar. Þeir voru því barðír niður af mikilli harð- neskju og forvígismenn þeirra fángelsaðir. Þeg- ar Gísli Brynjúlfsson skrifaði framanskráð orð í dagbók sína höfðu verkamenn í París nýverið barizt forysluvana af miklum frækn- leik í þrjá daga við það ofurefli liðs sem Cavi- gnac hermálaráðherra hafði safnað lil París- ar; þeir lutu ! lægra haldi um síðir og ekki varð lölu koniið á |)á sem síðan voru teknir höndum og skotnir eða dæmdir til þrælkunar; en tíu þúsundir lágu á blóðvellinum í lok átak- anna. Pað sakar ekki að minnast þess að Komm- únistaávarp Marx og Engels kom fyrst á prent í byrjun þessa sama örlagaríka árs, sem svo skýrt og skyndilega leiddi í ljós hina raun- verulegu baráttu milli borgaranna og verka- lýðsins og gerði sósíalismann í fyrsta sinn að virkum fylgjunaut hinna síðarnefndu. Álfan nötraði af byltíngum. Friðrik 7. kom til ríkis í Danmörku þetta ár, og þar einkenndisl það sem annarsslaðar af uppþolum og róstum. Krafan um afnám einveldisins varð svo hávœr að næsta ár var það afnumið, en ríkisþíng leilt í lög ásamt prentfrelsi og trúfrelsi. Sú vakníng og von sem greip um sig meðal Evró])uþjóða um þessar mundir af rótum byll- inganna 1848 lét ekki ósnortna vökulustu fu.ll- trúa afskekklrar ag lángliijáðrar eyþjóðar iioiðui' í höfum. Jón Sigurðsson hafði augun 92
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Réttur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Réttur
https://timarit.is/publication/319

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.