Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1995, Blaðsíða 23

eftir Ólafi. Bílstjórinn bar Ólafi þau skilaboð að hann
ætti að hitta kaupfélagsstjórann og mikið lá við, því
bílstjórinn átti einnig að sjá til þess að Ólafur færi
ekki heim fyrst. Kaupfélagsstjórinn kom sér beint að
efninu og sagði:
„Viltu fara í Stýrimannaskólann?“
Skólinn átti að byrja næsta dag og
kaupfélagsstjórinn bauð að fyrirtækið sæi um allt
varðandi peninga.
„Auðvitað svaraði ég játandi því mig langaði að
læra. Eg var einn vetur í skólanum og fékk strax bát
um sumarið. Brimnes hét sá bátur og var í eigu
kaupfélagsins. Engin skilyrði fylgdu þó frá hendi
kaupfélagsins þótt það greiddi fyrir námið.“
ÞETTA ER ALVEG VOÐALEGT ÁSTAND
Skipstjóraferill Ólafs í 38 ár var áfallalaus utan einu
sinni. Þá var hann að keyra í springinn við bryggjuna
í Þorlákshöfn. Einn bátsverji var á bryggjunni og
þegar hnykkurinn kemur á pollann hrekkur hann í
sundur. Á sömu stundu kemur pollinn æðandi aftan
á hæl bátsverjans með þeim afleiðingum að hællinn
mölbrotnaði. Ólafur segist vera stoltur yfir því að eiga
gifturíkan feril að baki og bendir á að eina slysið hafi
ekki einu sinni verið um borð heldur á bryggju!
Ólafur segir að ástandið í fiskveiðum hafi versnað,
reyndar svo mjög að hann segist skammast sín fyrir
að vera sjómaður.
„Þrátt fyrir að það sé nægur fiskur í Breiða-
firðinum, sérstaklega í fyrravetur. Til að spara kvót-
ann eru þeir með fjórar trossur úti. Fjórar trossur!
Hér áður vorum við með átta trossur og allt upp í tólf
úti í einu. Þetta er alveg voðalegt ástand. Það hefur
aldrei verið fundin upp önnur eins vitleysa á Islandi
og þessi kvóti.“
ÞEIR LÍTA Á VEDRIÐ SEM ÆVINTÝRI
Síðustu árin eða frá árinu 1988 hefur Ólafur verið
hjá Eyjaferðum. Þar veiðir hann ekki fisk heldur
túrista. Fiskveiði er þó alltaf einhver, því í hverri ferð
er dreginn plógur og ýms kynjakvikindi veidd og
síðan snædd. Ólafur segir að hann sé vélstjóri um
borð, því tungumálakunnátta hans sé of takmörkuð
til að hann geti haldið ræður á erlendum málum.
„Mér líður vel í þessari vinnu hjá Eyjaferðum.
Þegar maður er kominn á vissan aldur er erfitt að
itunda fiskveiðar. f þessu starfi er ég á sjó og hitti fólk
af ýmsu þjóðerni. Við förurn út í nánast öllum
veðrum, en það er svo skrítið að Islendingarnir vilja
gott veður en útlendingum er sama. Þeir líta á veðrið
sem ævintýri og við eigum ekkert að vera að gera út á
sólskin. Það er nóg af því í útlöndum."
Jóhanna A.H. Jóhannsdóttir
Höfnin í Stykkishómi á góðviðrisdegi. A slíkum dögum er Ola-
fur með ferðamenn úti í Breiðafjarðareyjum.
Sendum
sjömönnum og
fiskvinnslu-
fólki bestu
jóla og
nýárskveðjur.
ISHUSFELAG ISFIRÐINGA
Eyrargötu 2-4. • P.O.Box 18
Sími 456 3870 • Fax 465 4720
23