Sjómannablaðið Víkingur - 01.12.1995, Blaðsíða 63

dur enn niðri á stétt og er nú í eigu Leikfélagsins. Eftir að
Bjarni hætti lagði ég upp hjá Iðjuverinu.“
GÓÐ FISKIMID VIÐ TJÖRNESIÐ
Hvert sóttirðu helst á trillunni?
„Ut að Mánáreyjum fyrir utan Tjörnesvitann. Það var
alveg gullnáma þar og þessi stóri fiskur gekk upp á slóðina,
leifarnar af netafiskinum. En svo voru lúður þar stundum
en sjaldnast stórar. Fimmtán til fjörutíu kíló mest. Sums
staðar á þessu svæði var líka ýsa. Það var bara upplagt að fara
og fá sér í soðið og fara upp á grunnið og ná sér í smáýsu.
En stóru lúðurnar sem ég fékk voru fram við Lágey fram
á Mánárbrekasundi. Þar eru ntið sem ég vissi alveg um
nákvæmlega frá gömlum körlum. Þar var hún stóra lúðan,
þessi sem ég tók inn ginklofa.
Ég var bara að skaka með ásinn minn, en þetta var bara
ballans með tveimur taumum og tveir önglar á hvorri taug.
Þetta voru stórir önglar með rauðu gúmmíi. Lúðan tók og
það fór allt á flugaferð. Ég var þá með Albin-vélina svo að
ég stímaði bara á eftir henni og lét hana ráða ferðinni, því
að ég vissi að það var svona skepna á króknum.
Það var norðaustan hafgola og fínasta veður, svolítill velt-
ingur en báturinn var ekki hár á borðið. En eins og ég sagði
hafði hún gleypt þennan öngul með rauða gúmmíinu og
það stóð vel í henni.
Svo kom hún upp að borðinu svona þversum og ég rak
bara handlegginn ofan í hana upp að olnboga og náði taki
undir tálknin og það var ekkert átak að draga hana inn fyrir.
Hún kom eiginlega sjálf inn en ég var allur rispaður eftir
tennurnar í henni. Það var búið að segja mér þetta að þær
yrðu ginklofa og bitu ekki ef maður kæmist undir tálknin.
En þessi lúða var 185 kíló og með allra stærstu lúðum.
Hann keypti hana hann Stefán Bárðarson, en hann var á
gömlu Esjunni með stóran hóp af fólki á hringferð um-
hverfis landið. Stefán var lítill og sver karl og kom niður á
bryggjuna og Ieit á aflann og sagði:
Mér þykir þú hafa dregið úr sjó. Þarna er heljarstór lúða.
Viltu ekki selja mér hana? Ég er með fullt skip af fólki og
þetta passar handa mér.
Jú, ég sagði að kannski réði ég því. Svo kom verkstjórinn
frá Iðjuverinu og hann sagði að það væri alveg sjálfsagt að
Stefán fengi lúðuna. Svo var lúðan vigtuð og keyrð um borð
og ferðafólkið varð ánægt. Verðið var fimm krónur á kílóið
hjá Iðjuverinu en hann borgaði mér fimmtán krónur sá
gamli. Stefán sagði að það væri stórkostlegur fengur fyrir sig
að fá þessa Iúðu, en hún var engin smásmíð, tæpar þrjár
álnir á Iengd.
Þegar ég var að taka við greiðslunni rann blóðið undan
peysunni en það greri nú fljótt þegar ég var búinn að fá
aurana. Þetta var ævintýri."
HEILSUHRAUSTUR AÐ UPPLAGI
Þú hefur verið heilsuhraustur um œvina og alltaf
getað róið alla tíð?
„Jú, ég hefi verið það. En það kom samt fyrir mig slys
þegar ég var sjötugur. Trillan mín var utan á annarri stærri
63