Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.2002, Qupperneq 14

Hilmar Snorrason skipstjóri
Utan úr
heimi
Skemmtilegt nafn á skipi.
Áhersla á skipsnafninu
Það hefur ekki svo sem farið fram hjá
sjómönnum að útgerðir þurfa að halda
vel um aura sína, sem og reyndar allir
aðrir, til að lifa í hinum harða samkeppn-
isheimi. Eitt lykilatriðið í siglingum er
tíminn. Tíminn sem tekur að sigla, losa,
og sem fer í bið. Hollenskum útgerðar-
manni þótti ástæða til að leggja sérstak-
lega áherslu á það að tíminn væri pening-
ar með því að nefna skip sitt, sem hann
jafnframt stjórnar sjálfur, „Time is mon-
ey“ sem útleggst á íslensku sem tíminn er
peningur. Það þarf vart að efast um það
að nafn skipsins eitt og sér leggur pressu
á þá sem nálægt því koma. Hugsanlega
gætum við átt von á nöfnum eins og
Meiri afurðir, Alltaf fullt skip, Aldrei
stoppað, ef einhverjir íslenskir útgerðar-
menn vildu feta í fótspor Hollendingsins.
Gámar í Evrópu
A tíu ára tímabili hefur umsetning
gáma í höfnum í Norður-Evrópu fjórfald-
ast en á síðasta ári voru um 31,4 milljón-
ir TEU’s sem fóru um svæðið. Spár gera
ráð fyrir að gámafjöldinn eigi eftir að
tvöfaldast fram til ársins 2015 og að þá
muni fara mill 62 og 69 milljónir eininga
um þessar hafnir. Þetta gefur vísbend-
ingu um að gámahafnir þurfi að geta
mætt þessari aukningu bæði hvað varðar
landrými og viðlegukanta. Þá verða
skipafélögin einnig að hafa yfir skipa-
kosti að ráða til flutninganna.
Skipt um höfn
Baráttan um að halda skipafélögum í
höfnum er rnikil og mikið í húfi ef
risarnir hugsa sér til hreyfings. New
World Alliance, sem samanstendur af
gámaflutningarisunum APL/NOL og
Hyundai MM, ákvað nýlega að fara með
Kína-Evrópu Express þjónustu sína frá
ETC Delta Terminal í Rotterdam og yfir
til samkeppnishafnar hennar, Antwerpen.
Samtals er um að ræða 60 þúsund TEU’s
á ársgrundvelli sem flytjast frá Rotter-
dam, en mikil óánægja hefur verið vegna
hversu dýr höfnin er orðin. Það er margt
sem hefur verið að angra viðskiptavinina,
s.s. ýmisskonar eftirlit sem viðskiptavin-
urinn þarf að borga og erfiðleikar gagn-
vart greiðslu til hafnarverkamanna. ETC
þurftu að segja upp 350 manns við að
missa NWA yfir til Antwerpen.
Bjartsýni
Þrátt fyrir að menn séu að gera spár
um verulega aukningu á sjóflutningum
þá er ekki eins víst að auðvelt sé að kom-
ast inn í sjóflutninga. Vestur í Vancou-
ver voru tveir athafnamenn, Klaus og
Mark Glusing, sem stofnuðu skipafélagið
Valuship og ætluðu að ná sér í hluta af
gámaflutningum heimsins. Sigla átti á
milli Vancouver og hafna í Evrópu í
svokölluðum Trans-Atlantic siglingum.
Með bjartsýnina að vopni var farið af
stað og tóku þeir tvö gámaskip á leigu til
siglinganna. Ekki létu nú félagarnir
byrjunina trufla sig þegar skip þeirra lét
úr höfn með ekki einn einasta gám um
borð. Þeir gáfust nú ekki upp við þessa
mótbáru þar sem fullt af gámum hlytu að
vera út um allt til að flytja. Þegar yfir til
Evrópu kom var lítið meira þar að flytja
og áður en skipin höfðu lokið við hring-
ferðina ákváðu félagarnir að gefast upp
og hætta við áform sín. Var skipunum
skilað og eru þeir nú að berjast við
skuldir þær sem þeir stofnuðu til í þessu
stutta ævintýri sínu.
Vírusvarnir óvirkar
Skemmtiferðaskip Holland Ainerica Iines,
Ryndam, þurfti að tal<a úr rekstri fyrr á þessu
ári sökum óskemmúlegrar uppákomu um
borð. Um borð kom upp vírus sem heijaði á
farþega skipsins í tveimur ferðum þess. í fyrri
ferðinni veiktust 163 farþegar en í næstu ferð á
efúr löggðust 189. Niðuigangur og uppköst
vom sjúkdómseinkennin sem farþegamir
fengu og nutu sjállsagt ekki ferðarinnar íýrir
vikið. Skipinu var lagt í Vancouver i Kanada
þar sem umfangsmikil sótthreinsun á skipinu
fór fram undir efúrliú kanadíska heilgbrigðis-
efúrlitsins.
Spánverjar sekta
Smygl á fólki til Evrópu hefur farið
vaxandi sem og að smygla í land laumu-
farþegum sem um borð í skip komast.
Erfiðlega getur verið fyrir skipstjóra að
losna við laumufarþega eftir því hvert sé
þjóðerni þeirra, skipsins, svo og landsins
sem komið er til. Spænsk yfirvöld hafa
nú hert á þumalskrúfunni gagnvart skip-
stjórum sem reyna að losna við laumu-
farþega þar í land með þvi að setja lág-
markssekt upp á 150 þúsund fyrir
hvern laumufarþega sem skipstjóri reynir
að smygla í land.
Keypti réttindin
Það getur verið erfitt að vera svo ríkur
að það sé ekkert vandamál kaupa lysti-
snekkju og réttindi til að stjórna henni.
Norski milljarðamæringurinn Kjell-Inge
Rökke hefur orðið að ganga í gegnum
heldur neyðarlega uppákontu þegar upp-
lýstist að hann hefði undir höndum fölsk
sænsk skipstjórnaréttindi til að sigla
lystisnekkjunni sinni. Mönnum var ein-
faldlcga borgað fyrir að útbúa réttindi
14 - Sjómannablaðið Víkingur