Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.2002, Qupperneq 21

Þetta var gamli Júpiter. Það var allt í lagi
nteð útgerðina hjá Einari en skipið var
°rðið ansi gamalt. Mesta furða hvað við
höfðum upp. En honum var svo lagt urn
veturinn. Ég fór á nýsköpunartogarann
Brynjar, gerður úl af Axeli í Raflia, frarn
á vorið. Pað gekk upp og ofan. Við vor-
um eiginlega komnir á Nýfundna-
landsmið þegar við heyrðum í Keili, sem
Axel var nýbúinn að kaupa, en hann
hafði misst skrúfuna við Grænland. Við
suerum því við og drógum hann heim.
Axel vildi borga okkur þetta sem kar-
fatúr, svona 3.500 til 3.700 kall en ég og
Halldór Baldvinsson, Túlli, vorum ekki
sáttir við það. Fengum okkur lögfræð-
tng. t>á lagði karlinn bara kollunni fyrst
við vorum svona óþekkir. En við höfð-
Um okkar fram og ég man að rninn hlut-
ur í björgunarlaunum var 17 þúsund
krónur. Þetta fór ekki fyrir dóm heldur
var samið og allir fengu sinn hlut í
björgunarlaunum. Skrúfan var alveg af
skipinu og það ekki langt frá Græn-
landsísnum. Það gekk vel að slefa hon-
Utn heim, slitum bara einu sinni vegna
þess að það brotnaði lás. Hann var samt
leiðinlegur í taumi því skrúfan sat á
stýrinu sem var svona 20 gráður. Þarna
fengum við tveggja mánaða laun.
-Hvað með frí á þessum árurn, svo
sem um jól?
Blessaður vertu, það var bara eitur að
Uefna það og ekki mörg jól sem ég var
heima. Það var frekar að eldri kallarnir
gátu röflað út jólafrí. En siglingafríin
komu sér mjög vel.
I‘að var orðin lúða með kaffinu
-Þú varst áðan að minnast á góðan
ufla. Var komið nteð hann allan að
landi?
Já, svo þú ert að fiska eftir því hvort
brottkast sé eitthvað nýtt. Maður er nú
búinn að sjá margt í því. Sérstaklega eft-
lr þennan túr á Ólafi Jóhannessyni. Ég
1T>an nú ekki aflamagnið senr var landað,
en það var allavega fullur dallurinn og
hann bar mikið, allt umsaltaður fiskur.
heir höfðu þann háttinn á þegar verið
var að landa, að saltið var slegið af hon-
U|n í Esbjerg svo það var ekki mikið salt
senr kom með. En ég efast um að við
höfum lrirt helminginn af því senr konr
innlyrir. Efa það stórlega. Smælkið fór
aUt útfyrir. Ég man ekki hvort það var
15 eða 18 tommur sem var talinn mál-
fiskur þá. Mun smærra heldur en er í
tlng. Þetta var alveg voðalegt helvítis rusl
sem við vorum í þarna upp á bökkun-
úm. Það þótti sjálfsagt mál að henda
þessu. Það var bara kastað á dekkið eins
og komst og svo var lagst í aðgerð. Þetta
var nú yfirleitt á grunnu vatni fiskað svo
eitthvað af þessu hefur kannski sloppið,
en því var rutt út rneðan verið að
blóðga.
-Hvernig var kosturinn um borð?
Þetta var helvítis hörmung. Það var
orðin lúða með kaffinu. Kosturinn var
orðinn ansi rýr. En svo þegar ég kom á
Skúla var þetta ntun betra og auðveldara
að fá kost og betri kostur en á Ólafi.
Ég tek ekki skip fyrr en 1964. Ég held
að það hafi verið 1960 setn ég byrjaði
með Guðbirni heitnum Jenssyni á Hval-
fellinu, en ég man ekki ártöl svo glöggt.
Ég tók við því smátíma þegar hann Guð-
björn hætti og fór á Sigurð nýja. Eitt
sumar vann ég á netaverkstæði. Svo í
millitíðinni fer ég að vinna í virkjuninni
við Búrfell en fer svo með Hafsteini
Guðna á Kristján Valgeir frá Sandgerði.
Svo fer ég sem 2. stýrimaður nteð Guð-
birni og Birni Jóns á Ásberg RE. Fyrst á
netum og síðan á síld. Það var tilbreyt-
ing frá togurunum, en einhvern veginn
hef ég aldrei fengið nægilegan áhuga fyr-
ir þessum bátum. Ég veit ekki af hverju.
Á Hallvcigu i ýsu iU ajJöltli
Sjómannablaðið Víkingur - 21