Sjómannablaðið Víkingur - 01.09.2002, Qupperneq 38

Stórhöfðavitinn sumarið 2001. Ljósm. Kristján Sveinsson. í eigu Siglingastofnunar íslands.
settar upp vatnsaflsvirkjanir sem keyptar
voru notaðar frá Noregi.
Rafvæðingin var drjúgt framfaraspor í
sögu vitanna þvi með henni jókst ljós-
magn vitanna umtalsvert og rekstrarör-
yggi þeirra einnig, þótt gasbúnaðurinn
hefði reyndar alls ekki dugað illa hvað
það snerti. Annað mál var að flutningur á
gasi til vitanna hafði ætíð verið bæði
kostnaðarsamur og erfiður þáttur í
rekstri vitanna og var því unnt að sjá
fram á töluverðan sparnað ef hægt var að
losna við það. Um 1990 var búið að raf-
væða alla þá vita sem hagkvæmt þótti að
tengja samveitu eða útbúa með dísilvél-
um og um það leyti vildu stjórnvöld
losna við vitaskipið Árvakur úr rekstri,
enda höfðu verkefni þess farið minnk-
andi árin á undan. Þegar þclta bar að
hafði sólarorka verið nýtt sem orkugjafi í
afskekktum vitum i nágrannalöndunum
um nokkurt skeið og höfðu tæknimenn
Vitastofnunar fylgst grannt með fram-
vindu þeirra mála. Nokkrar efasemdir
voru um það að tekist gæti að nota þessa
aðferð hér vegna þess hve langt skamm-
degið er hér á landi, en ákveðið var að
gera tilraun og var settur upp búnaður til
að nema og nýta sólarorku í Gerðistanga-
vitann á Vatnsleysuströnd árið 1988. í
ljós kom að engin sérstök vandkvæði
voru á því að nýta sólarorkuna hér á
landi þrátt fyrir langan og dimrnan vetur
og á næstu árum var settur upp búnaður
til þess í þá vita sem enn notuðu gas.
Sólarorkubúnaðurinn hefur reynst auð-
veldur og öruggur í rekstri, en þar sem
framleiðslugeta hans á raforku er tak-
mörkuð hefur sums staðar þurft að draga
nokkuð úr ljósstyrk vitanna.
Nýting sólarorkunnar og útbreiðsla
tölvu- og fjarstýrðra tækja gerði vitaverði
óþarfa á síðasta áratug 20. aldar og var þá
lögð af föst vitavarsla við ílesta vita lands-
ins, sem var snar þáttur í vitarekstri hér á
landi. Má því með sanni segja að miklar
breytingar hafi orðið á þessari starfsemi
frá því henni var fyrst komið á fót á
Reykjanesinu árið 1878.
^i
lll II "^jcr.
Straumnesvitinn íjúlí 2001. Veðrun lck Straumnesvitann svo hart að eftír að hann hafði staðið í
áratug þótti nauðsynlegt að klœða hann með steinsteypu og þá var sett anddyrið sem hér sésl.
Ekki þykir vítinn fagurt mannvirki og bœtir síst um að ryðfrá járngrindinni leitar i sífellu út
um stcinsteypuhuluna. Ljósm. Guðmundur Bernódusson. í eigu Siglingastofnunar Islands.
38 - Sjómannablaðið Víkingur
gjómsnnablaðið Víkingur = 1H