Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1964, Blaðsíða 15

Náttúrufræðingurinn - 1964, Blaðsíða 15
NÁTTÚ RUFRÆÐING U RIN N 109 1959, er við unnurn þarna að rannsóknum fyrir Raforkumálaskrif- stofuna. En seinna þetta surnar, 17. september, skoðaði ég þær betur og tók af þeim sýnishorn til aldursákvörðunar. Hraunbollinn er í hægri bakka Tungnár (þ. e. austurbakkanum, því að hún rennur þarna í norður) skammt fyrir ofan Hnubbafossa, en í þeim fossurn og flúðum fellur áin í nokkrum kvíslum fram af brún „Stíflu- hraunsins“. Jurtaleifarnar eru fínar, seigar tægjur, sem mynda tvö samfelld lög í leirnum. Þykkt hvors lags er aðeins frá fáeinum millímetrum upp í sentímetra í mesta lagi. Undir neðra laginu er leirinn grjót- harður og eitthvað yfir 20 cm þykkur í miðjum bollanum, dýpra tókst mér ekki að höggva niður í hann. Milli jurtalaganna er aðeins 7 cm leirlag, einnig allhart, en þó auðhöggvið með skóflu. Yfir efra jurtalaginu er leirinn mjúkur. Að öðru leyti en hörkunni er allur leirinn í hraunbollanum með mjög líkri gerð og í háu leir- bökkunum neðar með ánni. Virðist einsætt, að hann sé eitthvert liið allra elzta set í Krókslóni og mjög litlu yngri en „Stífluhraunið", sem liann liggur á. Með því að stinga eða höggva leirinn ofan af jurtalögunum tókst mér að fletta þeim ofan af undirlagi sínu eins og leppum, sem jurtatægjurnar héldu furðulega vel saman. Síðan mátti þvo leir- inn úr leppunum, svo að tægjurnar urðu einar eftir. Til þess að fá nógu stórt sýnishorn til Cw-greiningar varð ég að höggva upp mikið af leirnum í hraunbollanum og liirða jurtatægjurnar úr báðum lögunum. Bergþór Jóhannsson, sem er nú að Ijúka námi í grasafræði við Oslóarháskóla og hefur rnosa að sérgrein, hefur nýlega athugað jurtatægjurnar fyrir mig í smásjá og gat greint þær til tegundar. Þær eru að mestu leyti eða eingöngu af mosategundinni Hygro- hypnum ochraceum, sem vex á vatnsbotni og er víða hér á landi í ám og tjörnum. En mestan hluta sýnishornsins sendi ég dr. Rubin til aldurs- ákvörðunar, og var henni lokið í nóvember 1960 með niðurstöð- unni: 5290 ± 250 ár. Samkvæmt þeirri niðurstöðu hef ég áætlað aldur „Stífluhrauns- ins“ um 5500 ár (Guðm. Kjartansson 1961). En ef gizka skal nán- ara en svo, að standi á heilu eða hálfu þúsundi, þá jiykir mér 5400 ár sennilegri aldur.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.