Náttúrufræðingurinn

Árgangur

Náttúrufræðingurinn - 1964, Blaðsíða 21

Náttúrufræðingurinn - 1964, Blaðsíða 21
NÁTTÚRUFRÆÐINGURINN 115 milli þess og kolalagsins við Laxárgljúfur og með hliðsjón af því, sem ég þá þóttist geta reiknað út um hraða þykknunar þess háttar moldarlags, taldi ég aldur kolalagsins 500 árum minni en aldur H::, þ. e. 1800—2300 ár eða 2050 ± 250 ár. Eru þessar aldursákvarð- anir birtar í ritgerðinni Laxárgljúfur and Laxárhraun (Sig Þór- arinsson 1951, bls. 11 og 40). Sýnishorn af koli undan Laxárhraunum sendi ég til Yale-háskóla vorið 1951, svo sem fyrr getur, og var það aldursákvarðað í Geo- chronometric Laboratory (sýnishorn Y-87). Til frekara öryggis sendi ég síðan annað sýnishorn til Kulstof 14 Daterings-laboratoriet í Kaupmannahöfn (sýnishorn K-139). Ég vissi þá ekki, að Guðmund- ur Kjartansson liafði einnig tekið sýnishorn af þessu koli og sent til Winnipeg til aldursákvörðunar. Þetta kolalag hefur því verið aldursákvarðað á þrem stöðum og koma aldursákvarðanirnar vel heim hver við aðra og við þann aldur, sem fyrirfram var áætlaður samkvæmt öskutímatalinu. Samkvæmt þessu er Laxárhraun yngra um 2000 ára gamalt. Sama aldurs eru Skéitustaðagígar og aðrar gervigígaþyrpingar í Mývatns- sveit, sem allar eru á þessu hrauni. Þau kísilgúr lög, sem er að finna á botni Mývatns sunnan Neslanda, liafa einnig myndazt eftir að Laxárhraun yngra brann, þ. e. á síðustu 2000 árum. Niðurstöður aldursákvarðananna liafa verið notaðar eða þeirra getið í eftirfarandi ritum (sbr. ritskrá í lok þessarar ritgerðar): Sig. Þórarinsson 1954a, bls. 67—68; 1954b, bls. 54. Mór rétt undir ljósa Hekluöskulaginu Hs í mýrarskurði við Bandagerði í Glæsibæjarhreppi (7) 2720 ± 130 ár (Y-85) Viðarkol í ljósa vikurlaginu H:: í Rangárbotnum (14) 2820 ± 70 ár (St.-813) Flestar þær C14-aldursákvarðanir, sem ég hef fengið gerðar, hafa verið tengdar öskutímatali mínu eða tefrókronólógíu. Með því að rekja útbreiðslu öskulaga frá sögulegum tíma hefur tekizt að finna öskulög úr allmörgum gosum, sem vitað er um aldur á, t. d. Lleklu- lagið úr gosinu 1104 (Hi) og öskulagið úr Öræfajökulsgosinu 1362. En forsöguleg öskulög verða ekki aldursákvörðuð með hjálp skráðra
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Náttúrufræðingurinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Náttúrufræðingurinn
https://timarit.is/publication/337

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.