Vikan - 06.12.1973, Síða 88

JÓLASKEIÐIN
FECURSTA
ROSINER
Jens Guðjónsson
gullsmiður
Laugavegi 60
og Suðurveri.
Sendum í
póstkrofu.
Slmi 12392.
f\ /l/^Nxfr^ li ‘f
SKARTGRIPIR

Prýðið heimilið
með gólf og
veggdúkum frá
fjongoieum
Ævisögur selj?
Elskulegi Mararaon minn,
minnztu lifs mins þarfa.
Þú veizt sjálfur, þér ég vinn
þaö ég litið starfa.
Þetta visukorn var skrifað á
spássiu á krossgátulausn um
daginn með einlægri ósk og von
um að hljóta verðlaunin, sem eru
vist 500 krónur. Höfundur
visunnar er vafalaust send-
andinn, Bryndis Guðjónsdóttir
frá Þórshöfn. Þetta er enn ein
sönnun þess, að margir setja
saman stökur sér til skemmtunar
við ýmis tækifæri, einkum fólk úti
á landi. Okkur berast sorglega
fáir botnar úr Reykjavik, þótt
rösklega helmingur þjóðarinnar
sé búsettur þar. Stórborgar-
ysinn er liklega orðinn svo mikiil,
að ekki gefst tómtilað iðkaþessa
gömlu og skemmtilegu iþrótt.
Við reynum samt eftir mætti að
leggja af mörkum okkar skerf,
svo að stakan megi halda velli og
helzt blómgast og dafna. Og
Visnaþátturinn hefur eignazt
marga trygga vini, sem eru ólatir
við að senda botna og stökur.
Jóhann Jónsson frá Hábæ i Garði
er einn þeirra. Hann lét tvær
stökur fylgja með siðustu botnum
sinum. Hin fyrri er á þessa leið:
Þegar visan við mér hlær,
Vika, á siðum þinum,
finnst mér eins og berist blær
frá bernskuslóðum minum.
Hin fjallar um Seyðfirðinga, en
eins og lesendur þáttarins hafa
vafalaust tekið, eftir, eru þeir
manna ötulastir við að botna
fyrripartana okkar:
Þegar sé ég Seyðfirðing
senda snjalla botna,
geng ég hér um götu og syng,
svo gler i húsum brotna!
JÚLAGJÚFIN í ÁR
Modelskartgripur er gjöf
sem ekki gleymist.
Sigmar O.Mariusson
Hverfisgötu 16a.' Sími 21355
92 VIKAN 49. TBL.