Vikan - 06.12.1973, Side 90

VÍSNAÞÁTTUR VIKUNNAR
Löngum þá ég löngun fæ
að láta fjúka bögur.
Drukknuðu i sollnum sæ
sumarkvöldin fögur.
Eins og þegar á söltum sjá
sjósótt kvelur rekka,
ekkert ráð er annað þá
en að jeta og drekka.
Þegar hrafnar Óðins á
öndu leita þina,
vilja bit-a, berja, slá
og bannsett nefin sýna.
Varast, þeirra vanga geir
verði þér að meini.
Sólgnir eftir sækjast þeir
sálar augasteini.
Og þá vikjum við aö botnunum,
Fyrriparturinn, sem birtur var i
siðasta þætti, hljóðar svo:
Vetrarnóttin nálgast bæ,
nemur yztu gjögur.
Eins og áður gerum við ekki
upp á milli botnanna, en birtum
fáein sýnishorn:
Inn til fjalla og út við sæ
enn þá gerast sögur.
Sigurður Magnússon,
■ Hverfisgötu 14, Hf.
Nú er foldin falin snæ.
Freyðir kaldur lögur.
Einar H. Guðjónsson
Seyðisfirði.
Niður i bláan sigur sæ
sólin geislafögur.
Leggsteg þá i leti og næ
i ljóð og draugasögur.
Leggst svo yfir lönd og sæ
löng en undrafögur.
Jóhann Jónsson,
Hábæ, Garði.
Kvaddi land og sigldi sæ
Sumardisin fögur.
Arnheiður Guðjónsdóttir,
Seyðisfirði.
Sólveig Guðjónsdóttir,
Seyðisfiröi.
Eygló horfin, svalt á sæ,
samt má kveða bögur.
Kólgubakkar krepju og snæ
klina á landsins ögur.
Norðurljósin sjást af sæ
svifa björt og fögur. •
Stefán Stefánsson,
'Skagaströnd.
G.M. Seyðisfiröi
Mltu fá þær heim tíl þín samdægurs? Eða viltu bíða til
næsta morguns? VÍSIR flytur fréttir dagsins í dag!
Pyrstur meö
fréttimar
VISIR