Menntamál - 01.04.1958, Blaðsíða 14

8
MENNTAMÁL
Eftir allharðar ög langar umræður í efri deild voru
breytingartillögur nefndarinnar samþykktar.
1 neðri deild urðu einnig miklar umræður um frum-
varpið. Meðal annars kom fram tillaga um, að kristin
fræði skyldu ekki vera skyldunámsgrein í skólum, og sitt
sýndist hverjum um skólaskylduna. Við 3. umræðu í deild-
inni var málinu, með rökstuddri dagskrá, frestað til næsta
þings — þ. e. 1907 — og skyldi alþýðu manna gefinn kost-
ur á að láta skoðanir sínar í Ijós um málið í heild.
í ársbyrjun 1906 var Jón Þórarinsson, skólastjóri Flens-
borgarskólans, ráðinn ráðunautur stjórnarinnar í fræðslu-
málum. Hann hafði um langt skeið beitt sér fyrir um-
bótum í fræðslumálum, bæð innan Alþingis og utan, m. a.
í Hinu íslenzka kennarafélagi, sem lengi hafði látið
fræðslumál til sín taka.
Stjórnin lét nú leita álits sýslunefnda og héraðsfunda
um fræðslulagafrumvarpið. Jón Þórarinsson ritaði mörg-
um málsmetandi mönnum, átti tal við presta, kennara,
safnaðafulltrúa o. fl. Hann ritaði síðan greinargerð um
málið, er send var Alþingi 1907. Skýrslu sinni lýkur Jón
þannig: „Þá þykist ég enga ályktun hafa leyfi til að draga,
aðra en þá, að það sé almennur vilji málsmetandi manna
á landinu, að lög verði sett þegar á þessu þingi um barna-
fræðsluna og að frumvarp stjórnarinnar sé vel til þess
kjörið að ná samþykki þingsins.“
Stjórnin lagði fyrir þingið 1907 frumvarp til laga um
fræðslu barna. Frumvarpið var í meginatriðum eins og
stjórnin lagði það fyrir þingið 1905, en með fáeinum
breytingum, sem gerðar voru í samræmi við tillögur, er
Jón Þórarinsson hafði gert í greinargerð sinni.
Frumvarpið var fyrst tekið til meðferðar í neðri deild
og samþykkt þar með nokkrum smábreytingum. í efri deild
mættu ákvæðin um skólaskyldu — einkum í sveitum —
allmikilli mótspyrnu, og var Björn M. Ólsen nú sem fyrr
aðalandmælandi skólaskyldunnar. Efri deild breytti frum-
varpinu í það horf, er skólaskyldu varðar, að þar, sem