Menntamál - 01.04.1958, Page 16

10
MENNTAMÁL
gjört skriflega grein fyrir efni, sem það þekkir vel, nokk-
urn veginn ritvillulaust og mállýtalaust; það skal vita
nokkuð um merkustu menn vora, einkum þá, er lifað hafa
á síðustu öldum, og kunna utanbókar nokkur íslenzk kvæði,
helzt ættjarðarljóð og söguleg kvæði, og geta skýrt rétt frá
efni þeirra í óbundnu máli.
2. að skrifa læsilega og hreina snarhönd.
3. í kristnum fræðum það, sem heimtað er eða heimt-
að kann að verða, að börnin kunni í þeirri grein til ferm-
ingar.
4. fjórar höfuðgreinar reiknings með heilum tölum og
brotum og geta notað þær til þess að leysa úr auðveldum
dæmum, sem koma fyrir í daglegu lífi, meðal annars til
þess að reikna flatarmál og rúmmál einföldustu hluta;
það skal og vera leikið í því að reikna með lágum tölum
í huganum.
5. að nota landabréf; það skal og hafa nokkra þekking
á náttúru Islands og atvinnuvegum þjóðar vorrar, þekkja
legu helztu landa í Norðurálfunni og vita, hvernig álfur
liggja á hnettinum.
6. nokkur einföld sönglög, einkum við íslenzk ættjarð-
arljóð.“
Auk þess áttu börn, sem sótt gætu fasta skóla, að öðlast
fræðslu í landafræði, sögu íslands, náttúrufræði og öðr-
um greinum eftir nánari reglugerð skólanna.
2. Um skólahald.
Hver kaupstaður var ákveðið skólahérað út af fyrir sig;
sömuleiðis hvert það kauptún eða þorp, sem var hrepps-
félag, ennfremur þeir hreppar, sem stofnuðu fasta skóla,
þar sem öll börn sveitarinnar gætu notið fræðslu a. m. k.
6 mánuði á ári. — Hver sá hreppur, sem ekki var skóla-
hérað, var fræðsluhérað út af fyrir sig.
í skólahéruðum var skylt að hafa fastan skóla, heiman-
gönguskóla, heimavistarskóla eða hvort tveggja saman.
Undanþágur frá skólaskyldu barna því aðeins leyfðar, að