Menntamál - 01.04.1958, Síða 33

MENNTAMÁL
27
Og þó að þetta eigi að heita leikur, er alvara jafnan
baki, að eðli góðra gamanleikja, og ákveðinn tilgang-
Ur- Kennarinn styðst við spjaldskrá barnanna og sér, að
Sum þeirra kunna ekki skil á lögun hluta, þekkja ekki
aba litina, eru óviss í að telja, tala ógreinilega, o. s. frv.
Við námsleikinn gefast góðum kennara ótal tækifæri til
að kenna, rækta og æfa þetta og margt, margt fleira,
sem telja verður óhjákvæmilega undirstöðu, þegar lengra
kemur á námsbrautinni.
Ekki er komið neitt að lestrarkennslu fyrstu þrjár til
fjórar vikurnar. En á margan hátt er hægt að undirbúa
þetta. Reynt er að vekja áhuga fyrir því að lesa. Kenn-
arinn segir stutta, skemmtilega sögu og finnur, að börnin
eru gagntekin. Þá er tækifæri til að vekja áhuga fyrir
lestri með því að segja sem svo: „Væri nú ekki gaman
að geta lesið svona sögu sjálfur?" Þegar kennarinn er
að sýna börnunum stórar myndir á spjöldum, gefst þeim
tækifæri til að lýsa myndunum. Hægt er að koma mynda-
athugunum þannig fyrir, að þær verði á vissan hátt undir-
búningur undir lestrarnám. Gengið er frá atriði til atriðis
og sagt skýrt og skipulega frá. Börnin teikna margar
myndir í röðum, lárétt og nefna þær svo með því að
byrja fremst og halda aftur eftir myndaröðinni og það-
an yfir í næstu röð. Þetta er hin bezta æfing í að færa
sig rétt eftir línum letursins og fara línu af línu. Slíka
æfingu er einnig hægt að gera á leirmunum, sem barnið
hefur gert, og öðrum föndurhlutum. Gott er að hafa kom-
ið að slíkum tækniatriðum, áður en barnið fer að glíma
við lesmál í bók. Þá verður léttara að samstilla hópinn
og einbeita sér að því, sem lesa á, fylgjast með og taka
við af öðrum. Ýmsir eru þeirrar skoðunar, að léttar
myndabækur fyrir smábörn veiti þeim á vissan hátt
ákjósanlegan undirbúning undir lestrarnámið. Er það
vert athugunar fyrir foreldra, þó að sú þúfa sé þar í
vegi, að við íslendingar erum illa á vegi staddir um góð-
ar myndabækur fyrir smábörn.