Æskan

Árgangur

Æskan - 01.11.1964, Síða 14

Æskan - 01.11.1964, Síða 14
ANGT úti í heimi var einu sinni þorp. Eitt sinn snemma um vetur varð himinninn allt í einu þrunginn dimmum og skuggalegum skýj- um, svo að sólin náði ekki að skína á jörðina. Bændurnir í þorpinu urðu mjög hnuggnir út af þessu og báru ráð sín saman um, hvað gera skyldi. — Á einum af bæjunum í þorpinu var duglegur fjósakarl er Benedikt hét. Elann átti reku eina; fylgdu henni þeir töfrar, að þegar stigið var á hana, leið hún í loft upp með mann- inn, hvert er hann vildi. Nú kom bændunum saman um að senda Bensa fjósakarl að moka frá sólinni og var hann fús til þess. Nú bjóst Bensi af stað, og hafði hann með sér þriggja daga nesti. Steig hann nú á reku sína og leið hún í loft upp. — Þótti mönnum sjón að sjá Bensa með rekuna milli fót- anna svífa upp í himinhvolfið. — Loks var hann horfinn úr augsýn — og eftir 5 tíma var hann kominn upp til in nær því að þeim, æptu þeir heróp — og jafnskjótt dundi skothríðin og grjóthríðin á sneiðinni. En er liún datt niður, réðust bændur á hana og hugðust vinna á ófreskju þessari. Rétt í því skall hríðin aftur á ennþá dimmri en áður, svo að þeim var nauðugur einn kostur að hypja sig inn. — En þeim kom ekki dúr á auga alla næstu nótt af umhugsun um þennan óskiljanlega viðburð. Það var sem þeir byggjust við að sjá ófreskjuna koma þá og þegar fljúgandi inn um gluggana. — Þeir voru snemma á fót- um morguninn eftir og gáðu til veðurs. — Stóð þá svo heppilega á, að Bensi var að borða morgunmatinn, og slotaði því veðrinn um stund. En er þeir kornu þangað, sem þeir háðu orrustuna daginn áður, sáu þeir ósköpin öll af músaslóðum. En mest var þó af slóðum og krafstri á einum stað. Höfðu mýsnar grafið sig þar langt niður í snjóinn. — Tóku bændur nú að moka snjónum til að vita, Skýjamokstur. hinna dökku skýja. — Þar steig hann af rekunni, en hrap- aði þó eigi, því að nú náttúra fylgdi henni, að ekki þurfti nema halda á henni til þess að vera fyllilega stöð- ugur, þótt í lausu lofti væri. Tók hann nú að moka skýj- unum frá, en sökum þess að frost var mikið, fraus það allt á leiðinni niður á jörðina. Varð þá svo rnikil hríð, að bændurnir þóttust litlu bættari með ferð Bensa en áður, því að sum kotin í þorpinu fóru nær því á kaf í snjó. Þá er Bensi hafði mokað um stund, settist hann á rek- una og tók til snæðings. En er hann hafði matast um hríð, missti hann lundabaggasneið niður. Við það varð liann svo gramur, að berserksgangur rann á hann, tók liann þá að moka með svo miklum hamför- um, að enginn þorði að koma út fyrir hríðinni. Nú víkur sögunni til bændanna. Á meðan Bensi var að borða stytti upp hríðina, komu bændur þá út að gá til veðurs. Sjá þeir þá eitthvert ferlíki á flugferð í loftinu. Var það lundabaggasneiðin, sem Bensi hafði misst. Þeg- ar bændurnir sáu þetta, urðu þeir svo hræddir, að allir gripu það er hendi var næst; sumir tóku byssur, aðrir tré- drumba og grjót, en aðrir flýðu inn í bæi sína. Síðan fylktu þeir liði og stóðu nú þarna viðbúnir að taka á móti lundabaggasneiðinni. En er sneiðin var kom- hvað það væri, er mýsnar voru svo áfjáðar að ná í. — Þegar þeir voru komnir nær því niður að grassverðinum, fundu þeir tætlur úr lundabaggasneið, og voru mýsnar að naga þær. Datt þá einum þeirra í hug, að það kynni að hafa verið sneiðin, er þeir börðust við daginn áður. Féllust þeir allir á þessa tilgátu og voru mjög sneyptir, er þeir sáu að það var ekki annað en ein lundabagga- sneið, er þeir höfðu eytt svo mörgum skotum á. — Líður nú og bíður þar til seint um daginn; sjá þeir þá lil Bensa á flugferð í loftinu — og í sömu svipan kom sólin upp — og skein nú á jörðina margfalt fegurri en nokkru sinni áður. En bændurnir munu tæpast senda Bensa aftur til að moka frá lienni, þótt eitthvað skyggi. — Jólagjöfin. Steinn litli liafði verið i bæn- uni að kaupa jólagjafir. Þegar faðir hans kom heim frá vinnu sinni, sagði Steinn: — Þú veizt eklti hvað ég ætla •að gefa ])ér í jólagjöf, pabbi! — Nei, svaraði faðir lians. — Eg ætla heldur ekki að segja þér það, sagði Steinn litli, en eftir litla ])ögn bætti lrann við: — En ])ú getur að minnsta kosti fleygt gamla tannburstanum þínum 1 •
Síða 1
Síða 2
Síða 3
Síða 4
Síða 5
Síða 6
Síða 7
Síða 8
Síða 9
Síða 10
Síða 11
Síða 12
Síða 13
Síða 14
Síða 15
Síða 16
Síða 17
Síða 18
Síða 19
Síða 20
Síða 21
Síða 22
Síða 23
Síða 24
Síða 25
Síða 26
Síða 27
Síða 28
Síða 29
Síða 30
Síða 31
Síða 32
Síða 33
Síða 34
Síða 35
Síða 36
Síða 37
Síða 38
Síða 39
Síða 40
Síða 41
Síða 42
Síða 43
Síða 44
Síða 45
Síða 46
Síða 47
Síða 48
Síða 49
Síða 50
Síða 51
Síða 52
Síða 53
Síða 54
Síða 55
Síða 56
Síða 57
Síða 58
Síða 59
Síða 60
Síða 61
Síða 62
Síða 63
Síða 64
Síða 65
Síða 66
Síða 67
Síða 68
Síða 69
Síða 70
Síða 71
Síða 72
Síða 73
Síða 74
Síða 75
Síða 76
Síða 77
Síða 78
Síða 79
Síða 80
Síða 81
Síða 82
Síða 83
Síða 84
Síða 85
Síða 86
Síða 87
Síða 88
Síða 89
Síða 90
Síða 91
Síða 92

x

Æskan

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Æskan
https://timarit.is/publication/383

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.