Æskan - 01.11.1964, Blaðsíða 22

Árný tekur mynd af svifbrautinni, sem er
að koma upp hæðina.
aðir um borð i flugvéiina. Þau Árný og
Sveinn kvöddu Gylfa Adólfsson með virkt-
um og Jiökkuðu honum fyrirgreiðsluna.
Hreyflarnir voru ræstir og brátt brunaði
„Skýfaxi“ éftir flugbrautinni, tók flugið og
var innan skamms á stefnu til íslands, —
sömu stefnu og knerrir landnámsmanna
fyrir meira en þúsund árum.
Árný sat við glugga aftarlega í flugvél-
inni og virti fyrir sér útsýnið. Skógi vax-
in fjöllin umhverfis Björgvin, skerjagarð-
inn og sundin. Það voru hús á sumum eyj-
unum, iítil bryggja og bryggjuskúr, en
enginn gróður utan eitt eða tvö tré. Þetta
var undarlegt. En brátt var skerjagarður-
inn og ]>ar með strönd Noregs að baki,
„Skýfaxi" geystist áfram með 470 kíló-
metra iiraða á klukkustund og fyrir neðan
glitraði ljósblátt hafið í sólskininu, en
litlir skýjahnoðrar svifu fyrir neðan og
Jiar sem Jieir skyggðu á, var sjórinn dökk-
blár.
Þrjár flugfreyjur gengu um beina og
innan skamms var borinn fram Ijúffengur
hádegismatur. Flugfreyjurnar voru ]>ær
Elsa Jónsdóttir, Guðbjörg Baldursdóttir og
Þórhildur Þorsteinsdóttir.
Á eftir fór Árný fram í flugstjórnar-
kiefa í boði flugstjórans. Þar hitti hún
aðra áhafnarmeðlimi, Ingólf Guðmundsson
flugvélstjóra, sem er í daglegu tali kall-
aður „Ingó“ og Árný sagði að væri ábyggi-
lega skemmtilegur maður, og Örn Eiríks-
son flugleiðsögumann.
Tíminn leið fljótt. Flugfreyjurnar báru
farþegunum blöð og tímarit, og áður en
varði sást strönd íslands. Það var klukkan
nakvæmlega 16.48, sem „Skýfaxi“ flaug
inn yfir Hornafjörð, og ]>ar með voru }>au
eiginlega komin langleiðina, sagði Árný.
Farþegarnir virtu fyrir sér landslagið;
]>að voru margir útlendingar í flugvél-
inni, og ]>eir lýstu undrun sinni og aðdá-
un með upphrópunum á ýmsum framandi
tungumálum.
Árný í góðum félagsskap.
Árnýju fannst líka ganian að sjá Hafnar-
fjörð úr lofti og Silfurtún og Kópavog, og
svo auðvitað sjálfa Reykjavik.
Það var glampandi sólskin, ]>egar „Ský-
\ Árný niður við höfnina í Bergen.
faxi“ lenti og ók upp að flugstöð Flugfé-
lags tslands. Árný horfði á hópinn, sem
þarna var kominn til þess að taka á móti
farþegunum, og innan stundar kom hún
auga á foreldra sína og systkini. Hún veif-
aði og ]>au veifuðu á móti.
Landgangurinn var kominn að og far-
þegarnir gengu út úr flugvélinni. F’lug-
freyjurnar voru kvaddar og þökkuð ferðin,
en þær ]>ökkuðu Árnýju fyrir skemmtilcga
samfylgd.
Tollverðir athuguðu farangur faijieg-
anna, og að þvi búnu fór Árný með tösk-
una sína og fiskana fram i salinn, þar sem
bún hcilsaði foreldrum og systkinum. Bit-
stjóri Æskunnar og frú, sem einnig voru
komin á flugvöllinn, færðu Árnýju fagran
blómvönd.
Það voru allir mjög glaðir, foreldrar
Árnýjar yfir að vera búin að heimta stúlk-
una sína heim, og hún sjálf var glöð yfir
að sjá þau og systkini sin og yfir vcl
heppnuðu, fróðlegu og skemmtilegu ferða-
lagi með Flugfélagi Islands um slóðir for-
feðranna.
354