Heimilisblaðið


Heimilisblaðið - 01.07.1945, Síða 13

Heimilisblaðið - 01.07.1945, Síða 13
133 heimilisblaðið Um daginn og veginn þEGAR ÉG var 70 ÁRA ,Jijartra vona vorsól heiS vermir œsku manna, en 70 ára œviskeið arinn minninganna". Finn eg enn, a8 tryggð er til, þótt týnist fjöldinn hinna, hlýnar mér vift andans yl yhkar, vina minna. jjÆtíft gjöf til gjalda sér“, gleyma sízt ég vildi, utrett þakkar-hönd mín hér hrekkur ei til sem skyldi. Ég frá œsku minnast má tnargra glæstra vona, nu sezt a8 mér ellin grá — allt fer þá8 til svona. Ellin hindra ekki má andann — flug a8 kanna, þu8 er Ijúft a8 lifa á landi minninganna. Leitar hugur heim til þín, keima-sveitin mœra, að _ fallið J^ta, að útlit mitt var ekki beint til þese gefa sérlega glæsilega hugmynd Dvia BCl lt/gd ^lccoilcgd IlU. En V^^sÞ°Eka kvenna í heimalandi . °kkar í>nfi,rr. „r* i__sci„u nnnu. K°nur ar göfuga móðir er oft liarðleikin vif itigar ** 11111111111 aldri: í stað þeirrar virð' eft; tillitssemi, sem við gætum vonazl ir, a uJÓta, leggst lífið á sveif með ungl- get 11Uni’ 8V0 hver sextán ára telpukrakki °g ,sott S1g á háan hest við okkur, garnlar ÖU 101 ar^egar matrónur. Og ekki er sagan andlit^v ^ 'indur höfðu dekkt á mér Jjryj1 ,10 °g afskræmt það meira heldur en gert ii-*1 ■^■U8turlan.da liafði nokkurn tíma irjUu, oruudið var orðið mjög brúnt og var- uPnr ?flrun£Uar5 og nefið var byrjað að gera þag 61Sn gegu þessum óeðlilega litarhætti. gömluT -leklð. að flagua af því, og undir ast vv. • -1U 111111 var 1 þann veginn að mynd- Jtt t og skjalllivítt liörund. þar sem geymdi eg gullin mín vi8 gamla bœinn kœra. Svala lind og lœk og ós lœt mig stundum dreyma, bakka, eyrar, eyrarrós, ána mína heima. Sólskins-bjartar, brekku og hlí8, brei8an foss á stalli, ykkur man ég alla tí8, á r þó rísi og falli. Kœra sveit, þitt böl sé bœtt bezt á hverju svi8i, sérhver landsins verndarVœtt ver8i þér a8 li8i. Ske8ur margt á langri lei8 Ijúft og sárt a8 muna, sœlt er a.8 enda sí8sta skei8 í sátt vi8 tilveruna. Gegnutn bœ8i bros og tár, bjart er um minninguna, þakka ég li8in œviár alla kynninguna. K. H. Bjarnason. En þegar mér varð það á af tilviljun að strjúka hárið ofurlítið meira aftur en venju- lega, svo að bjartari rönd kom í ljós, sáu hinar ungu húsfreyjur hvers kyns var. Þær hrópuðu allar einum rómi: „Hún e kvít!“ Ég gat ekki annað en hlegið, og svo dró ég upp ermina mína til þess að sanna þeim full- komlega, að ég væri ekki af Arabakynþætti. Þegar ég fór að rúska í bókaskáp sýslu- mannsins, varð ég ekki lítið forviða, því að þar fann ég alheimssögu Rottecks, þýzka orðabók og nokkrar ljóðabækur og ýmis önn- ur rit eftir þýzka höfunda. Þessum þætti bókarinnar lýkur með stuttri frá- sögn um ferðina frá Hjálmholli til Reykjavikur. Hún fór á ferju yfir Ölfusá og þaðan um Ölfusið að Reykj- um, þar sem hún skoðaði hverina og gisti. Daginn- eftir fór hún svo vestur yfir Hellisheiði til Reykja- víkur.

x

Heimilisblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Heimilisblaðið
https://timarit.is/publication/431

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.