Iðunn - 01.01.1885, Qupperneq 20

14
Gull.
Hrefnu er sagt, að í honum hafi verið mörk gulls. |>að
mun samsvara rúmum 600 kr.; og hafi verið viðlíka
borið í annan búning, þá hefir það ekki verið neitt
smáræði, sem til þess hefir farið. Opt er getið um
gullhringa, armhringa, er vógu mörk, og í baugatali
í Grágás segir : »Fjórir eru lögbaugar. Einn er þrí-
merkingur. Annar tvítugauri. þriðji tvímerkingur.
Ejórði tólfeyringur«. Gullhringur, sem vegur 3merk-
ur, er 1800—1900 kr. virði. Sbr. hina ágætu rit-
gjörð Sigurðar Yigfússonar fornfræðings um hof og
blótsiðu í fornöld (Árbók Eornleifafjelagsins 1882, bls.
15—20). það hefir meira að segja vérið töluvert al-
gengt, að hafa skip gullbúin einhverstaðar, einkum
drekahöfuð og sporð á langskipum. A dreka þeim,
er Ólafur konungur Tryggvason tók af Rauð hinum
ramma, og hann nefndi síðan Orm hinn skamma,
var »hvártveggi svírinn ok allr stafniun gulli lagðr«.
Á Orminum langa voru »höfuðin ok krókrinn alt gull-
búit«; var það raunar eigi svo mjög tiltökumál um
það skip, er »bezt hefir gert verið ok með mestum
kostnaði í Noregi«. En dæmi það, er getur um í
frásögunni um undanferð Haralds konungs Sigurðar-
sonar á Jótlandshafi undan Svcini Danakonungi
Úlfssyni, sýuir berlega, að algengt hefir verið að hafa
herskip (langskip) þannig búin. þar segir svo í
Heimskringlu : »Eptir þotta sigldi Haraldr konungr
norðr fyrir Vendilskaga, bægði þeim þá veðr, ok
lögðu undir Hlésey, ok lágu þar um nótt. þá gerði
mjorkva sælægjan. En er mornaðiok sól rann upp,
þá sá þeir annan veg á hafit sem oldar nökkurir
brynni. þá var þat sagt Haraldi lconungi, þásáhann
ok mælti þegar: láti tjöld af skipunum, olc taki