Iðunn - 01.01.1885, Qupperneq 28

22
Grull.
af að námunum fyrir þeim sem fyrir voru. í Ástralíu
eru beitilönd mikil og góð, og höfðu landsbúar því lagt
mjög stund á sauðfjárrækt. Bændur áttu þar ógrynni
sauða oggræddu vel fjeá þeirri eign. þeir óttuðust
fólksleysi, ef gullsóttin yrði svo mögnuð, að enginn
eirði annari vinnu. |>eir gerðu því aðkomumönnum
svo örðugt fyrir, sem þeir máttu ; ömuðust við þeim
á allar lundir. Bn öll mótspyrna kom þeim að engu
haldi, sem nærri má geta. Blóðið aðkomumanna fór
dagvaxandi, og slógu landtjöldum eða reistu sjer skála
hvar sem við varð komið. Bisu þannig upp stór
þorp og bæir á skömmu bragði, og það á harla óvist-
legum stöðum. Leið eigi á löngu áður landsmenn
sáu sitt óvænna og lögðu árar f bát. En þar kom
von bráðar, að þá þurfti eigi þess að iðra. Er jafn-
an ójafnt um atorku manna, hvað helzt er þéir
stunda, og eigi síður harla misskipt láni þeirra. Eór
hjer sem optar, að mörgum brugðust vonir í meira
lagi, og urðu fegnir að komast aptur í vist hjá fjár-
bændum. Bændum varð og annars vegarmesti hag-
ur að því, ór fólk fjölgaði svo mjög í landinu, með því
að þá áttu þeir miklu hægra að komaút landsnytjum
sínum, sauðakjöti, ull og tólg. þetta sá og land-
stjórnin um síðir, og veitti Hargraves, þeim er upp-
götvaði gulluppspretturnar, 200,000 lcr. í viðurkenn-
ingarskyni.
Á 8 árum, 1848 til 1855, fengust í Kaliforníu og
Astralíu samtals 2 milj. pd. af skíru gulli, er var
hjer um bil 2700 miij. kr. virði. Hvað um það hefir
munað, má nokkuð sjá á því, að allt það gull, er
fjekkst í lieiminum um hálfa fjórðu öld á undan,
frá 1492, að Ameríka fannst, og til þess árið 1848,