Iðunn - 01.01.1885, Blaðsíða 31

Grull.
25
mikið gull úr vínviðarösku, að slá mútti úr því 5 tvítug-
franka ; en svo var kostnaðurinn mikill, að nam 120
frönkum á hvern pening. Enskir efnafræðingar tveir
við málmnemaskólann í Lundúnum skýra svo frá,
að sannazt hafi beinlínis með tilraunum, að gull sje
til í öllum hinum algeugu blý-sameiningum, svo sem
blýhvítu, menju, silfurglóð, blýsykri o. fl. En það
er ósköp lítið af því þar. það fekkst t. d. úr 4
pundurn, sem til voru tekin í einu í þessar tilraun-
ir, ekki einu sinni svo mikið af gulli, að það yrði
Vegið, og eru þó vogir efnafræðinga svo næmar, að
vega má á þær allt að því miljónasta part úr grammi
eða 500 miljónasta part úr pundi.
|>ess konar er mikið fróðlegt fyrir vísindamenn ;
en það væri samt að kaupa gullið of dýrum dómum,
afla þess með slíkum hætti. það er annað mál,
þegar gullið liggur sjálfrunnið í sandinum, í gljáandi
smáögnum svo miljónum skiptir, sem ekki þarf nema
að tfna saman. Mundi margur hyggja, að naumast
mundi til vera nokkur sú vinna, er hægri væri, og
þó hin arðsamasta. En það hefir reynslan sýnt, að
gullnemar verða sem aðrir menn að neyta síns brauðs
f sveita síns andlitis. Fæstir uppskera mikinn auð
á gullekrum öðru vísi en með miklum erfiðismunum.
jþað er mjög örðug vinna og óþægileg, að nágull-
8áldinu úr sandinum, og margur hefir gengið fram
af sjer og beðið bana af ofreynslu löngu áður en svo
langt var komið, að hann gæti heitið góður matvinn-
ungur.—1 Abessiníu fæst að meðaltali 1 mörk gulls
úr 115,200 pundum af sandi; í Úralfjöllum 1 mörk
gulls úr 10 milj. pundum, og er sandurinn þar nýttur
fd gullnáms þótt ekki sje nema 1 mörk gulls í 50