Iðunn - 01.01.1885, Page 37

Gull.
31
aður með jaínýtarlegri nákvæmni. Hefir verið reynd
við það svo margbreytileg meðferð, að þúsundum
skiptir, í því skyni að komast fyrir kost og löst á
því út í allra-yztu æsar, og eigi síður liafa menn ver-
ið seinþreyttir að ítreka þessar tilraunir, sömu til-
raunina hvað eptir annað.
það er langt síðan að það var kunnugt orðið um
gullið, að það er allra málma sveigjanlegast og að
beita má það út svo næfurþunnt, að undrum sætir.
Er þar svo langt á að minnast, að í París kunnu
menn árið 1621 að beita út 2 lóð af gulli í 1600
fiögur svo stórar og þunnar, að hylja mátti með
þeim 105 fet í ferhyrning; og 100 árum síðar var
mönnum farið það frekar fram, að þá var það leikið,
að gylla 1461 fet í ferhyrning úr 2 lóðum af gulli.
. En það eru menn samt fremri nú á tímum, að tek-
izt hefir að beita út eitt gran af gulli í 56,7 6 fer-
hyrningsþumlunga, og er það sama sem að hylja
189 feta reit í ferhyrning úr 2 lóðum af gulli. fess-
ar örþunnu gullflögur eru mjög einkennilegar útlits
og verður að fara mjög varlega með þær. j?ær eru
meðal annars alveg gagnsæar, nema hvað þær sýnast
fagurgrænar eða bláleitar þeim megin er undan veit
birtunni. Hinar þykkustu eru á að gizka svo sem
truuu *ii irauu þuml. á þykkt, og hinar þynnstu
eigi þykkri en íttouu úr þuml.
Eins og beita má gullið þannig út, svo að það
Verði ódæma-þunnt, þá má lfka draga úr
því örtnjóa þræði. það er hægt að reka svo
eitt gran af gulli, að úr því verði 500 feta langur
þráður. þó sjest þessa bezt, hver fádæma-teygja er
1 gullinu, á því, að gylla má alveg með 1 grani af