Iðunn - 01.01.1885, Blaðsíða 42

36
Gull.
við, gler og vefnað, má hylja ofur-þunnri himnu af
gulli, svo þunnri, að varla verður mæld eða vegin,
en þó svo þykkri, að hluturinu, sem gylltur er, er
á að sjá utan sem gull væri. Er höfð til þess marg-
vísleg aðferð, sém ekki er til neins að reyna að
lýsa hjer. Skal þess að eins getið, að dæmi eru til
að tekizt hafi að gylla vel 1 fet í ferhyrning af tann-
baki með -J- grans af gulli, og hefir þá gullhimnan
verið Tuyr>T>T> þuml. (einn hundrað-áttatíu-og-sjö-
þúsundasti partur úr þumlungi).
— Grein liessi or tckin mostöll úr tímaritinu Cosmos.
B. J.
Brjefstuldurinn.
Eptir
&d<^az cSoc.
'T^að var eitt kvöld liaustið 18 . . í París. Jeg
var staddur á þriðja sal í Dunðt-götunni nr. 33 í
Faubourg St. Germain hjá vini mínum C. Auguste
Dupin ; sátum við í hinni litlu lestrarstofu hans.
Hafði jeg mjer það tvennt til ánægju, að sökkva mjor
niður í hugsanir mínar og að reykja úr merkúmspípu.
Svona höfðum við setið sjálfsagt í klukkustund,
steinþegjandi, og hefði hverjum þeim, sem af hend-
ing hefði sjeð okkur, mátt virðast hvor okkar um