Iðunn - 01.01.1885, Qupperneq 55

Brjefstuldurinn. 49
tók þar upp skuldmiðabók, »þá gætuð þjer ritað
hjerna snöggvast á skuldmiða fyrir þessu gjaldi, sem
þjer tilnefnið. þegar þjer eruð búnir að undirskrifa
hann, skal jeg fá yður brjefiðx.
Jeg var forviða. Lögreglustjóri var gjörsamlega
sem þrumu lostinn. Hann sat steinþegjandi og
hreyfingarlaus litla stund, horfði vantrúaraugum
framan í Dupin, og með opinn munninn og augun
eitis og þau ætluðu út úr höfðinu. Síðan var eins
og hann rankaði við sjer nokkuð svona, tekur penn-
ann og fer að rita á skuldmiðann, en er allt af að líta
upp þess á milli og blina framan í Dupin. Loksins
er hann búinn og skrifar nafnið sitt undir, og rjettir
miðann að Dupin yfir um borðið. það var góður
og gildur skuldmiði fyrir 50,000 frönkum. Dupin
lítur á og stingur miðanum í vasabók sína; fer síð-
an og lýkur upp skatholsskúffu hjá sjer, tekur þar
upp úr brjef og rjettir lögreglustjóra. Hann þrífur
til þess hendinni, og ætlaði að verða alveg uppnum-
inn af fögnuði, lýkur því upp með skjálfandi hendi,
ioit í mesta skyndi á innihald þess, sprettur upp og
eins og örskot út um dyrnar og af stað — hafði ekki
®eð að kveðja: mælti ekki orð frá vörum upp frá því
ér Dupin bað hann að rita á skuldmiðann.
þegar hann var farinn, sagði Dupin mjer upp alla
8ögu, hvernig hann hefði komizt yfir brjefið.
“Parísar-lögreglumenn« mælti hann »eru mjög færir
rnenn á sinn hátt. þeir eru þrautseigir, skarpir,
s]oðir, og mjög leiknir í þeirri Hst, er köllun þeirra
virðist útheimta yfir höfuð. þegar hann G. (lög-
l'eglustjórinn) var að lýsa fyrir okkur, hvornig þeir
Iðunn IX.
4