Kirkjuritið


Kirkjuritið - 01.04.1947, Page 31

Kirkjuritið - 01.04.1947, Page 31
Kirkjuritið. Frumgróðinn. 117 unnar, en hin til myrkurs og dauða, svívirðingar og glöl- unar“. Fyrir starf ötulla boðbera sannleikans, sem fctað iiafa í fótspor ]>ess ótrauða frumherja sannleiksleitarinn- ar, hefur það áunnizt, að kenningin um eilífa útskúfun er nú af flestum talin meðal þeirra ljótu lærdóma, sem áður þjökuðu samvizkum mannanna. Þótt lieyrast kunni enn einstök rödd, sem vísar meðhræðruin sínum nið- ur til þess neðsta og heitasta, og þá helzt úr liópi nokk- urra þeirra, sem til andlegrar forystu þykjast fallnir, þá er sú rödd, sem betur fer lijáróma i hoðskap íslenzku kirkjunnar og fær ekki almennan hljómgrunn meðal íslenzks safnaðarfólks yfirleitt. Vér skoðum nú lifið al- mcnnt sem eina heild, bæði liérna megin og hinum meg- in við fortjald dauðans, og berum í brjósti þá von lil cilífrar elsku almáttugs Guðs, að liann muni að lokum draga alla til sín, með ómótstæðilegu afli kærleika síns. Vér vitum, að eflir dauðann er maðurinn til að byrja með harla líkur því, sem sálarþroski hans var fyrir dauð- ann, og að margra muni híða þar hörð harátta og erfið leil upp til meira ljóss og nánara samræmis við lögmál elskunnar, og vér treystum því, að í þeirri leit muni mönnum gefast leiðsögn kærleiksríkra hjálpenda, er finna sæluna í þvi að leggja sig niður við að hjálpa þeim, sem skemmra eru á veg komnir. Þannig verður dauðastundin oss ekki eins skelfileg, og von vor til framlífsins bjartari, en um leið vakin hvöt til þess, að verja vel jarðlífinu til undirbúnings undir liið komanda, þar sem vér vitum, að hver verður að sæla afleiðingum breytni sinnar, hver sem hún hefir verið, og ekkert nema fvrirgefandi elska í sam- i’æmi við elsku alföðurins getur opnað mönnunum lcið til að hagnýta sér fyrirgefandi hjálp Guðs, sem æ stend- Ur til hoða hverjum þeim, er þegið getur. Þannig hirtist oss framháldslífið, sem Kristur hefur sannað fyrir oss í upprisu sinni sem frumgróði liinna sofnuðu, í ljósi liinnar björtu samtíðar vorrar. Vér meg- um sannarlega gleðjast á páskahátíðinni, og iofa Guð
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108

x

Kirkjuritið

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Kirkjuritið
https://timarit.is/publication/443

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.