Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1929, Side 77

Eimreiðin - 01.04.1929, Side 77
ElMREIÐIN HALLGRÍMUR 165 Það var eitthvað svo skuggalegt við þessa örvænting og °9nun, sem tjáði sig komna handan yfir djúp dauðans, að mer hraus hugur við. Og ég fyltist takmarkalausri samúð með emstæðings-konunni, sem kúguninni var beint að. Því að ég iann, að hún tók mark á henni. Hún hélt áfram að gráta. - Þú gerir þá þetta . .. þú lofar mér þá þessu, var sagt í áfjáðum róm. ~~ Hverju? sagði húsfreyja með ekka. ~~ Þú veizt það vel, var svarað. Þú veizt, hvað ég vil ekki. u °eizt, að ég hef æfinlega sótt mín mál fast. Þú veizt, að Uu er þér örðugra að bjóða mér byrgin en áður. Nú stend e9 í skugganum, og mér getur þú ekkert gert. En ég get 0rðið máttugur til illra verka. Og þú veizt vel, hver ég er. larni hefði ekkert sagt við þig af því, sem fram úr honum e^Ur komið. Nú ætla ég að ráða. ^9 stóð á öndinni. Ég vissi, að í augum konunnar var e 'a ískyggilegur og hrottalegur veruleikur. Svo var líka um mi9 þá stundina. Ég hugsaði álls ekkert um það, hvað þetta Uar fráleitt og heilaspunakent, líkt því, sem fyrir okkur getur ri° í draumórum. Ekkert komst fyrir í huga mínum annað en konan, og hverju hún mundi svara. /leðan stóð á síðustu romsunni fram af vörum Bjarna, a ði Gunnlaug hætt að gráta. Og eftir ofurlitla stund tók hu^til máis. Heyrirðu til mín, Hallgrímur? sagði hún. sem9 ,9at ehh' se® hana 1 mYrkrinu. En mér fanst á röddinni eiRhver nýr kraftur og stæling væri komin í konuna. lá. var svarað. í h - ^,Ustaðu t>á á mig. Ég reyndi að fara eftir þínum vilja þ.Vl’ setn ekki skifti of miklu máli, meðan við vorum saman. hað ^HÍstakíast og ekki vera nóg. Samt reyndi ég yfir ' ^u hlýtur að muna það, að þú gazt aldrei drotnað hef ^er’ ^n9,nn hefur getað það. í öllu, sem var mikilvægt, tve 69 ^ar‘^ eh‘r 011011111 vilja og minni samvizku. Hvort- sem9,a ^ur stundum brugðist mér, svo að ég hef gert það, ha rai\2t hefur verið. En ég þekki enga aðra leið. Ef ég VeQna 6*nS ^u ^er ham a’ ^a ver^ur t>ait et<hi Þm na’ heldur vegna sjálfrar mín. Ég þekki autvitað lítið þann
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.