Eimreiðin


Eimreiðin - 01.04.1936, Side 105

Eimreiðin - 01.04.1936, Side 105
®imre: iðix KYRNAH PRESTSINS 209 ni8 skyndilega ofsahræðsla. Þú getur sjálfur ímyndað þér ailn skelk, sem gripið getur allsnakinn mann framan í heilli 1 1 hvasshvrndra stórgripa, — ég á ellefu kýr og einn tarf, ( °8 Þai*na var stöðuvatnið rétt við hæla mér að baki! — "k ^et minsta kosli sagt það um sjálfan mig, að ég varð ; 11 ni viti mínu í'jær af skelíingu og tók til fótanna og hljóp ky &n ellh' ströndinni. — En þá liljóp nú heldur betur líf í H‘rnar; Eg lieyrði til þeirra á harðaspretti á eftir mér. 'ið '' - atl' að ®era? Eg náði taki á trjágrein, næstum niðri ^ °g sveiílaði mér upp í tré. Það mátti ekki tæpara isl ^V1 allur skarinn var á hælum mér. Herkúles réð- jj 0 'anöi á tréð og stangaði það með hornunum. Jæja, sv ®at nú samt ekki náð mér, og til allrar hamingju var 1 veðri> að mel vai'ð ekki kalt, þó ég sé annars U><>i *S reyndi að sefa nautin, en það var alveg ómögu- gaV MjalUlVÍt let ófriðlega, Sóley setti undir sig hausinn og lUl( ’nei' 'Þ auga, og Herkúles var alveg bandóður, svo að ég j 1 ahtrei séð hann slíkan. -si« .-|aUl1 °§ veru yar þetta eðlilegl. Hvernig áltu þau að átta þ;U(að Þessi undarlega hvíta vera, sem lagði á ilótta, þegar 1 s » v0luu, og klifraði upp í tré, þessi vera, sem hvorki var sú °ItlU11 iötum né með gleraugu og barðastóran stráhatt, væri hla;a,na °g húsbóndi þeirra og virktarvinur ? Þessi skepna •’bjakvæmilega að vera óvinur þeirra eða að minsta ,vf>sti w . <J' enjulega skoplegt og fyrirlitlegt kvikindi, sem skylt 1 1-1 að lunibr; ira a. sja]<jIU 1>etur ler> er þnð oftast svo, að áköf geðshræring er k0r an, langvinn, að minsta kosti hjá dýrunum. Eftir stundar- faldi t<>h lostætt grasið að draga að sér athygli þeirra, og ég ég 1Ul^ eills vel og ég gat í greinum trésins og vonaði, að drejfa 11(11 lneð þvi móti gleymast. Nautin voru tekin að Hiundj S'! 11111 bagann, og ég var farinn að vona, að ég börku'• ^)a °8 Þegnr sleppa úr prisundinni, — liarður trjá- heyri 11111 1(0111 harla óþægilega við hold mitt, — þegar ég llleð iylaS illatra kvenna álengdar. Það var kenslukonan 01111 ö'ýtrum endurfædda skraddarans — og auðvilað 14
Side 1
Side 2
Side 3
Side 4
Side 5
Side 6
Side 7
Side 8
Side 9
Side 10
Side 11
Side 12
Side 13
Side 14
Side 15
Side 16
Side 17
Side 18
Side 19
Side 20
Side 21
Side 22
Side 23
Side 24
Side 25
Side 26
Side 27
Side 28
Side 29
Side 30
Side 31
Side 32
Side 33
Side 34
Side 35
Side 36
Side 37
Side 38
Side 39
Side 40
Side 41
Side 42
Side 43
Side 44
Side 45
Side 46
Side 47
Side 48
Side 49
Side 50
Side 51
Side 52
Side 53
Side 54
Side 55
Side 56
Side 57
Side 58
Side 59
Side 60
Side 61
Side 62
Side 63
Side 64
Side 65
Side 66
Side 67
Side 68
Side 69
Side 70
Side 71
Side 72
Side 73
Side 74
Side 75
Side 76
Side 77
Side 78
Side 79
Side 80
Side 81
Side 82
Side 83
Side 84
Side 85
Side 86
Side 87
Side 88
Side 89
Side 90
Side 91
Side 92
Side 93
Side 94
Side 95
Side 96
Side 97
Side 98
Side 99
Side 100
Side 101
Side 102
Side 103
Side 104
Side 105
Side 106
Side 107
Side 108
Side 109
Side 110
Side 111
Side 112
Side 113
Side 114
Side 115
Side 116
Side 117
Side 118
Side 119
Side 120
Side 121
Side 122

x

Eimreiðin

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Eimreiðin
https://timarit.is/publication/229

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.