Árbók Háskóla Íslands - 01.01.1931, Blaðsíða 58

56
Fylgiskjal 1.
Reykjavík, 24. sept. 1930.
Eftir aS vér undirritaðir umsækjendur um prófessorsembætti'ð
i sögu, sem staddir erum hér á landi, nú erum búnir að kynnast
að nokkru verkefni þvi, sem háttvirt nefnd hefir valið oss til úr-
lausnar við samkeppnisprófið, hefir oss litizt svo, að mergð og
magn þeirra rita, er kanna þurfi i heimildarleit, sé slíkt, að mjög
líklegt sé, að timi sá, sem afgangs verður því verki, muni verða
það naumur, að liann nægi ekki til þess, að semja ritgerðina sjálfa
og láta vélrita liana innan þess tímatakmarks, sem nefndin hefir
sett. Það eru þvi kurteisleg tilmæli vor, að nefndin framlengi frest-
inn svo, að ekki þurfi að skila úrlausnum fyrri en í fyrsta lagi
1. janúar næstkomandi.
Vér göngum að því vísu, að nefndin telji það skyldu sína að
haga störfum sinum svo, að niðurstaða samkeppninnar verði sem
minnst af handahófi eða velti á tilviljun. Háttvirtri nefnd getur
þvi ekki verið hugarleikið að skera frestinn til afhendingar á úr-
lausnum svo nauman, að flestum þyki, að standa muni á beini,
og þvi síður það, að umsækjendur vegna tímaskorts þurfi að
flaustra af ritgerðum sínurn svo, að þær gefi nefndinni villandi
hugmynd um getu hvers einstaks, þvi ekki yrði tilgangi sam-
keppnisprófsins náð með þeim hætti.
Skulum vér ekki fjölyrða um þetta frekar, en þykjumst mega
treysta því, að nefndin sjái sanngirni tilmæla vorra og verði við
þeim.
Svar nefndarinnar væri oss kært að geta fengið um hæl.
Virðingarfyllst.
Árni Pálsson. Hallgr. Hallgrimsson.
Guðbr. Jónsson. Barði Guðmundsson.
Til
dómnefndarinnar um samkeppnispróf um prófessorsembætti í sögu.
Fylgiskjal 2.
Hérmeð leyfi ég mér að fara þess á leit við háttvirta dómnefnd
um samkeppnispróf i sögu, að hún veiti mér 14 daga frest til
lausnar verkefni þvi, sem ég og samkeppendur mínir hafa unnið
að undanfarna mánuði.
Ég leyfi mér að rökstyðja þessa beiðni mína svo sem nú skal
greina: Þá er oss keppinautum var fengið verkefnið i hendur,
hinn 20. september síðastliðinn, stóð svo á fyrir mér, að ég var hús-