Árdís - 01.01.1955, Síða 6

4
ÁRDÍ S
Saga og gildi íslenzka þjóðbúningsins
Eftir HELGU SIGURBJÖRNSSON
Þótt ég viti að mál það, sem ég ætla að reifa hér í kvöld, hafi
oft verið rætt áður, báðum megin Atlantsála, og það af mörgum
sem hafa verið íslenzka þjóðbúningnum kunnugri en ég, finnst
mér samt þörf á að rifja upp fyrir sér á ný, gildi þessa búnings í
augum íslenzkra kvenna, sögu hans og afdrif. Ég geri það ekki
síður mín sjálfrar vegna en ykkar áheyrendanna, því að ég verð
að viðurkenna, að við lestur heimildarrita við samningu þessa
ræðustúfs uppgötvaði ég margt um búninginn og þá einkanlega
sögu hans, sem mér hafði verið ókunnugt um áður.
Það er heldur ekki lengra síðan en svo sem tveir mánuðir, er
ég var spurð að atriði varðandi hinn íslenzka þjóðbúning, og
vafðist þá tunga um tönn og gaf að lokum óviljandi rangt svar
við spurningunni.
Þetta atvik leið mér ekki úr minni og reyndi ég að fræðast
meir um gerð búninganna og sögu bæði mér sjálfri til menntunar
og ánægju og svo auk þess til að vera við öllu búin, ef ég yrði spurð
í annað sinn. Þegar ég var svo beðin um að segja nokkur orð
hérna á þingi ykkar, kvenna, hugsaði ég með mér, að það gætu
verið fleiri íslenzkar konur en ég, sem hefðu gaman af að fræðast
um íslenzka kvenbúninginn eins og þeir gerðust á gullöld vorri í
fornöld, breytingar á þeim og hnignun á hörmungartímabilum
þjóðar vorrar, endurreisn búninganna á síðustu öld og þá óvissu,
er nú ríkir um framtíð þessa búnings, sem af mörgum er talinn
vera fallegasti kvenbúningur í heimi.
Það er alkunna að það sem sérkennir hinar ýmsu þjóðir og
þjóðarbrot um allan heim er enginn einn hlutur heldur margir og
margvíslegir sem allir hjálpast að um að skapa þjóð.
Þjóð er svo skilgreind í mannkynssögunni að hún sé hópur
manna, sem allir tali sömu eða svipaða tungu. Við vitum öll, að
þótt slík skilgreining geti verið þægileg og réttmæt fyrir fræði-
mennsku og sögulærdóm, þá er tungan, þótt hún sé auðvitað mikil-