SunnudagsMogginn - 30.05.2010, Blaðsíða 19

30. maí 2010 19
Það er eiginlega ekki hægt að lýsa upp-
lifuninni með orðum. Það er svo ótrú-
lega magnað að hitta allan þennan fjölda
af fólki með rosalega ólíkan bakgrunn
en sama áhugamálið og sama mark-
miðið. Það eru allir komnir til þess að
vinna.“
Glamúr frá morgni til kvölds?
„Nei,“ segir hún og brosir. „Eina
stundina var maður bara í jogginggall-
anum uppi á hótelherbergi að borða
hrökkbrauð enda Moskva afar dýr borg.
Hina stundina var maður í galakjólnum
á rauða dreglinum, umkringdur ljós-
myndurum sem ekki var hleypt inn.
Það er ótrúlega skrýtið að upplifa sig
sem stórstjörnu. Á leiðinni til Moskvu
sat ég á milli miðaldra manns og ungrar
stelpu í flugvélinni. Þeim þótti báðum
rosalega merkilegt að ég væri bakradda-
söngkona frá Íslandi að fara að taka þátt
í Eurovision. Ég var í því að skrifa eig-
inhandaráritanir og sitja fyrir á mynd-
um í þeirri flugferð.“
Hún heldur áfram. „Ég var heppin að
fá að fara út með þessum hópi. Þetta var
svo mögnuð ferð og maður sveiflaðist
allan tilfinningaskalann upp og niður.
Tilfinningin þegar við vorum lesin upp
síðust í undankeppninni var mögnuð.
Svo kom í ljós í vetur að við vorum valin
bestu bakraddir keppninnar 2009. Það er
mikill heiður.“
Hún segir að mikil vinna fari í gang
þegar hópurinn hafi verið ákveðinn. „Við
hittumst reglulega hér heima og æfðum
sporin, pældum í búningum og hreyf-
ingum og hristum hópinn saman. Þetta
snýst allt um að koma vel undirbúin út.
Við fengum úthlutaðan æfingatíma úti
sem er mikilvægt að nota vel, en líka að
nýta frítímann í að kynnast öðrum
keppendum og kynna sjálfan sig svolítið
um leið. Það eru haldnir alls konar
blaðamannafundir sem þarf að mæta á
og svo eru haldin Íslendingakvöld þar
sem við kynnum land og þjóð.“
Aftur í Eurovision
Erna tók þátt í nokkrum lögum í und-
ankeppninni í vetur, þar á meðal í lagi
Örlygs Smára sem Hera Björk flytur, „Je
ne sais quoi“. Hún er því að taka þátt í
Eurovision annað árið í röð.
„Það er öðruvísi að fara út núna en í
fyrra. Alls ekki á neikvæðan hátt. Ég er
búin að upplifa þetta áður og veit því
nokkurn veginn við hverju er að búast,
líka vegna þess að Noregur er töluvert
líkari Íslandi en Rússland. Ég sjálf er líka
betur undirbúin. Í fyrra til dæmis var ég
ekki með neina heimasíðu eða nafn-
spjöld og krotaði því símanúmer og
tölvupóstfang á servíettur eða aðra
bréfmiða sem svo kannski týndust ein-
hvers staðar.
Þátttaka í svona keppni opnar auðvit-
að möguleika erlendis. Sérstaklega ef
maður er opinn fyrir hugmyndum. Ég
fékk góða kynningu í Moskvu og kynnt-
ist mörgum sem vinna í bransanum, til
dæmis þeim sem voru með írska lagið,
og núna er lag eftir þau einmitt komið í
spilun hér á landi sem ég syng ásamt
Einari Braga. Þetta samstarf hefði eflaust
ekki komið til ef ekki hefði verið fyrir
keppnina. “
Hún segist hafa verið heppin með
verkefni. „Ég hef fengið ótrúlega mörg
tækifæri á undanförnum árum. Auðvit-
að langar mig að syngja „front“ en þetta
er góð æfing í að koma fram og stimpla
sig inn. Eftir því sem nafnið verður
þekktara, fjölgar verkefnum samkvæmt
því. En það að vera bakrödd er stundum
vanmetið starf. Megnið af vinnunni er
ósýnilegt. Stúdíóvinnan getur verið
mikil, sérstaklega þegar maður syngur
margar raddir í einu lagi, en sú vinna
sést ekki þegar lagið er tilbúið. Fólk
spáir líka lítið í hverjir syngja bakraddir.
En það er rosalega gaman að syngja fyrir
góða söngvara. Það er ekki mikill glam-
úr í bransanum hér heima. Bara ofsalega
mikil gleði. Eigum við ekki bara að segja
að þetta sé mikil gleði með dass af
glamúr,“ segir Erna og hlær smitandi
hlátri.
Máni Steinn og Silja Sól eru ofsalega
stolt af mömmu sinni. Þeim finnst hún
vera rosalega fræg og eru dugleg að
leiðrétta hana þegar hún segir vinum
þeirra að hún sé ekki svo fræg. Erna
Hrönn er deildarstjóri á leikskólanum
Aðalþingi í Kópavogi svo það er nóg að
gera hjá henni. En hvernig skyldi ganga
að sameina tónlistarframann, börnin og
vinnuna?
„Þetta er mikil vinna og það getur
verið ansi flókið. Ég er bara svo heppin
að foreldrar mínir standa á bak við mig
í einu og öllu. Þau eru algjörir klettar
og það er í raun þeim að þakka hvert
ég er komin í dag. Þau hafa alltaf verið
tilbúin til að aðstoða mig og eru alveg
ótrúleg. Ég á líka mjög skilningsrík
börn sem elska að vera hjá ömmu og
afa svo þetta gengur allt saman upp
með góðu skipulagi. Ég elska líka leik-
skólavinnuna mína. Það er svo gefandi
að vinna með börnunum og þar er ég
náttúrlega mikið að syngja og vinna
með tónlist. Ég er ofsalega lánsöm að
vera í þeirri vinnu, því eins og staðan
er í dag þá er ekki hægt að lifa bara á
tónlistinni. Söngurinn er samt
skemmtilegasta vinnan, alveg sama
hvort það er í bakröddum eða sem
frontur. Það er svo gaman að vera í
vinnu sem maður hefur svona mikla
ástríðu fyrir. Það kemur vonandi að því
að ég geti lifað alveg á söngnum. Ég á
alveg eftir að vinna að mínum sólóferli
svo ég á margt inni ennþá,“ segir þessi
lífsglaða söngkona sem eflaust á eftir að
láta meira að sér kveða í framtíðinni.
Erna Hrönn, Hera Björk og Heiða Ólafsdóttir tóku sig vel út á sviðinu í Ósló.
Reuters
Eurovision-hópurinn á æfingu áður en haldið var utan.
Morgunblaðið/Ernir
’
Það er ofsalega gaman að syngja bak-
raddir, en það er líka ákveðin kúnst.
Maður þarf að vera góður söngvari, en
þó geta ekki allir góðir söngvarar verið bak-
raddasöngvarar.