Morgunblaðið - 30.01.2010, Blaðsíða 41

Minningar 41
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 30. JANÚAR 2010
þykir vænt um þann fallega stuðning
sem hann hefur gefið henni, sérstak-
lega undanfarin ár. Hann var klett-
urinn í lífi hennar og þau bjuggu
börnum sínum öruggt og gott heimili
enda hafa þau Kristjana, Daníel og
Elva sýnt mömmu sinni sanna vænt-
umþykju í veikindum hennar. Kveð
ég systur mína með söknuði og bið
guð að styrkja fjölskyldu hennar.
Inga Hildur Gústafsdóttir.
Hvers vegna er leiknum lokið?
Ég leita en finn ekkert svar.
Ég finn hjá mér þörf til að þakka
þetta sem eitt sinn var.
(Starri í Garði.)
Merkilegt hvað það er ótrúlega erf-
itt að kveðja þig, elsku systir, þó að ég
viti að það var þér fyrir bestu úr því
sem komið var. Þú varst búin að berj-
ast eins og berserkur, með dyggri
hjálp frá Villa, til þess að sigrast á
sjúkdómnum. Þegar stríðið var tapað
var bara eitt eftir, það var að kveðja.
Þú gerðir það eins og allt annað
sem þú tókst þér fyrir hendur, þú
varst ekkert að hanga yfir því.
Laukst því bara af.
Æviskeið þitt var ekki langt en þú
afkastaðir miklu, þú varst vargur,
dugleg og eftirsótt í vinnu.
Þú eignaðist frábæran eiginmann,
þrjú yndisleg börn og svo gullmolann
hann dótturson þinn sem veitti þér
mikla gleði. Félagslyndi var þér í blóð
borið og þú varst mjög vinamörg og
virk í samfélaginu.
Ferðalög voru þér mjög hugleikin
og þú ferðaðist mikið, bæði innan-
lands og utan.
Þar sem þú varst var bók aldrei
langt undan.
Stórt skarð er höggvið í systkina-
hópinn og við systurnar eigum ef-
laust aldrei eftir að syngja aftur
„Paradise by the dashboard light“
Enn meiri er missir foreldra okkar
og söknuður eiginmanns þíns og
barna er ólýsanlegur. Takk fyrir allar
góðu minningarnar. Megi Guð
styrkja þína nánustu.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífs þíns nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði nú sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir.)
Anna og fjölskylda.
Elsku Dabba okkar.
Það er sárt að þurfa að kveðja þig
svona snemma. Þegar við lítum til
baka streyma minningarnar fram.
Betri mágkonu er ekki hægt að hugsa
sér, Dabba var okkur sem systir. Því
Dabba hefur verið ein af fjölskyld-
unni síðan við vorum litlar stelpur og
alltaf hefur Dabba verið sterkur
hlekkur í fjölskyldunni okkar. Það er
okkur erfitt að ímynda okkur til-
veruna án Döbbu, en við vitum að hún
er á góðum stað og laus við þjáningar.
Styrkur hennar og dugnaður sýndi
sig í veikindum hennar, allt sem
Dabba tók sér fyrir hendur gerði hún
vel og af miklum dugnaði. Ein af
mörgum minningum er þegar við
sáum peysur sem Dabba var að
prjóna og fannst okkur þær svo fal-
legar að við spurðum Döbbu hver
ætti nú að fá þær og hún svaraði um
hæl að frænkur hennar ættu að fá
þær. En svo nokkru seinna fengum
við þær í afmælisgjöf, mikið vorum
við stoltar og ánægðar með peysurn-
ar. Dabba var svo kærleiksrík og góð
í okkar garð, það var alltaf svo stutt í
hlátur og grín í kringum Döbbu. Þeg-
ar Villi bróðir okkar og Dabba byrj-
uðu að búa hófst sú venja að fara til
þeirra að kvöldi aðfangadags og á
gamlárskvöld, áttum við þar ávallt
ógleymanlegar stundir. Dabba hafði
sterka og góða nærveru, það ein-
kenndi Döbbu hvað hún var skemmti-
leg, hreinskilin, bjartsýn og góð.
Dabba var yndisleg móðir og eru
börnin hennar og Villa lýsandi dæmi
um það.
Elsku Dabba okkar, takk fyrir all-
ar stundir sem við fengum að eiga
með þér, þín verður minnst í okkar
hjörtum um ókomna tíð.
Ég sendi þér kæra kveðju
nú komin er lífs þíns nótt,
þig umvefji blessun og bænir
ég bið að þú sofir rótt.
Þó svíði nú sorg mitt hjarta
þá sælt er að vita af því,
þú laus ert úr veikinda viðjum
þín veröld er björt á ný.
Ég þakka þau ár sem ég átti
þá auðnu að hafa þig hér,
og það er svo margs að minnast
svo margt sem um hug minn fer,
þó þú sért horfinn úr heimi
ég hitti þig ekki um hríð,
þín minning er ljós sem lifir
og lýsir um ókomna tíð.
(Þórunn Sigurðardóttir.)
Elsku bróðir okkar, Kristjana,
Guðmundur, Magnús Máni, Daníel,
Bianca, Elva Ósk og aðrir ástvinir
megi Guðs englar umvefja ykkur í
sorginni.
Steinunn, Helga, Hildur
og fjölskyldur.
Kveðja frá Gerðaskóla
Nú legg ég augun aftur,
ó, Guð, þinn náðarkraftur
mín veri vörn í nótt.
Æ, virst mig að þér taka,
mér yfir láttu vaka
þinn engil, svo ég sofi rótt.
(Sveinbjörn Egilsson.)
Góð vinkona okkar og samstarfs-
kona Dröfn Gústafsdóttir er dáin eft-
ir snarpa tveggja ára baráttu við
krabbamein.
Það var gott að vinna með Döbbu,
hún var dugleg og ósérhlífin, skapgóð
og stríðin, sérstaklega réttsýn og
skilningsrík í samskiptum sínum við
börnin og unglingana.
Hún var alls engin geðluðra og
hafði ákveðnar skoðanir á mönnum
og málefnum og gaf ekkert eftir í
skoðanaskiptum.
Í óvissuferðum og starfsmanna-
partíum var hún hrókur alls fagnað-
ar.
Hún leiðir okkur ekki framar í línu-
dansi eða syngur með okkur Meatloaf
á fullum styrk.
Nú syngur hún með englum.
Innilegar samúðarkveðjur sendum
við Villa Pétri, börnunum og fjöl-
skyldunni allri.
F.h. starfsfólks,
Dagný Hildisdóttir.
Á þriggja ára afmælisdaginn minn
kynntist ég Dröfn Gústafsdóttur. Það
var gaman að eiga Dröfn að vinkonu.
Hún var í senn hugrökk og kærulaus,
það var fátt sem beit á hana. Hún var
drottning rólóvallarins, rólaði hærra,
hoppaði lengra og sneri sér í fleiri
hringi en flestir, hún gat líka farið í
handahlaup og rennt sér á skautum á
Faxabrautinni.
Í kringum Dröfn var oftast galsi og
gleði og henni datt margt í hug; fara í
hælaskó og labba eftir götunni svo
heyrðist klikk, klakk, stelast í garða
þar sem flestir þorðu ekki að fara.
Grafa niður fjársjóði, gera símaat og
vakna um miðjar nætur til að leika
sér. Í götunni voru skrýtnir og
skemmtilegir karakterar en Dröfn
var ekki hrædd við neinn, þegar karl-
inn sem berháttaði sig í glugganum
lét sjá sig þá settumst við á grindverk
og það eina sem hún sagði var: „Iss,
hann er ruglaður kallinn.“
Dröfn var með þykkt, sítt liðað hár
sem henni fannst ekki skemmtilegt
að láta greiða enda var það eina vopn-
ið sem ég hafði gegn henni ef upp á
vinskapinn slettist, toga í hárið á
henni. Fastur liður var að horfa á
Evróvisjón og „panta“ að vera hin og
þessi söngkonan, hún pantaði að vera
rauðhærða söngkonan í Abba enda
var hún soldið rauðhærð, allavega í
sér.
Á unglingsárunum fór Dröfn í Hér-
aðsskólann á Núpi og þá slitnaði upp
úr hinum daglegu samskiptum, hún
varð pæja. Dröfn kynntist Villa Pétri
sextán ára og hafa þau síðan gengið
götuna saman og eignast þrjú mann-
vænleg börn og eitt barnabarn. Hvar
sem Dröfn kom fann fólk fyrir hug-
rekki hennar og kæruleysi. „Maður
fær bara einhvern kraft,“ sagði hún í
síðasta mánuði. Hún hafði hann alltaf
og nú hefur hún yfirgefið jarðvistina
og skilið heiminn eftir aðeins snauð-
ari. Ég þakka guði að hafa átt hana og
fjölskyldu hennar að vinum frá barn-
æsku. Ég votta Eygló, Gústa og
systkinum Drafnar, Villa Pétri,
Kristjönu, Daníel og Elvu mína
dýpstu samúð. Megi góðar og glaðar
minningar um Dröfn ylja ykkur um
ókomna tíð.
Árelía Eydís Guðmundsdóttir.
Í dag er borin til grafar hörkukon-
an hún Dabba okkar. Ekki er nóg
með að hún hafi verið dugleg í vinnu
heldur barðist hún eins og hetja í
þessi tvö ár við þennan illvíga sjúk-
dóm, sem að lokum hafði vinninginn.
Margs er að minnast svo sem okkar
fimm ára í fjáröflun kvenfélagsins
þar sem við bökuðum frá okkur allt
vit en það besta við það var að okkur
þótti þetta mjög skemmtilegt. Þegar
við unnum saman í skólanum í fjögur
ár brást ekki að við töluðum um mat,
kökur og uppskriftir allan daginn.
Meira að segja ætluðum við að stofna
veisluþjónustu sem við byrjuðum á.
Við bjuggum til möppu sem við sett-
um í uppskriftir, kvittanir og alls kon-
ar dót og mun ég varðveita þessa
möppu og stílabækur.
Eitt sumarið fórum við með fjöl-
skyldur okkar til Spánar og vorum í
hálfan mánuð og var margt brallað
þar, meira að segja var farið á froðud-
iskó sem öllum fannst hrein snilld. Ég
man öll þau kvöld er við sátum og
horfðum á tónleika á dvd sem þú elsk-
aðir, svo sem Bee Gees, Rokky Hor-
ror, Abba og fleira. En ég get haldið
endalaust áfram og er þakklát fyrir
allar stundirnar með þér og það að ég
hafi kvatt þig með bros á vör kvöldið
áður en þú kvaddir. Hvíl þú í friði,
elsku Dabba mín.
Ég votta Villa, Kristjönu, Gumma,
Magnúsi Mána, Danna, Biöncu, Elvu
og öllum ættingjum og vinum mína
dýpstu samúð. Megi minning um
yndislega konu lifa.
Þín vinkona,
Benedikta Ben.
Af eilífðarljósi bjarma ber,
sem brautina þungu greiðir.
Vort líf, sem svo stutt og stopult er,
það stefnir á æðri leiðir.
Og upphiminn fegri en auga sér
mót öllum oss faðminn breiðir.
(Einar Benediktsson.)
Örlög mannanna eru misjöfn og
miserfitt að taka þeim. Aldrei er það
eins erfitt og þegar fólk í blóma lífsins
er hrifið burt frá fjölskyldu sinni, ætt-
ingjum og vinum. Dröfn Gústafsdótt-
ir eða Dabba eins og hún var kölluð
hefur nú orðið að lúta í lægra haldi
eftir langa og erfiða baráttu við ill-
vígan sjúkdóm. Í baráttu sinni var
hún bjartsýn og vongóð í hvert sinn
er við hittumst. Þannig var hún, alltaf
hress og stutt í glettnina.
Ég kynntist Döbbu fyrir hartnær
áratug þegar ég hóf störf við Gerða-
skóla og kynntist þá fljótt mannkost-
um hennar. Hún var í sveit vaskra
kvenna, skólaliðanna, sem fram-
kvæmdu það sem þær voru beðnar
um á svipstundu og fátt var þeim of-
viða. Alltaf var glatt á hjalla í kaffinu
á morgnana og málin rædd, þar kom
hún sterk inn með skoðanir sínar og
hugmyndir, hreinskiptin og glögg á
menn og málefni. Á sumrin hittumst
við stundum í útilegum, þá heimsótti
hún okkur í gamla húsbílinn. Það var
gaman að fá hana í heimsókn, spjallað
lengi og mikið hlegið.
Dabba var mikil fjölskyldumann-
eskja, velferð barnanna og annarra í
fjölskyldunni var henni allt. Nú er
góð kona gengin, alltof fljótt var hún
hrifin burt frá ástvinum sínum og vin-
um.
Við hjónin sendum eiginmanni
hennar, börnum og fjölskyldum
þeirra og öðrum ættingjum og vinum
innilegar samúðarkveðjur og biðjum
Guð að styrkja þau í sorginni.
Erna M.
Sveinbjarnardóttir.
Kveðja
frá Prestafélagi
Íslands
Með sr. Sigurði
Guðmundssyni er genginn einn af
höfuðklerkum íslensku kirkjunnar
á síðari hluta 20. aldar.
Ungur að árum tók hann við
embætti sóknarprests í Grenjaðar-
staðarprestakalli og gegndi því í
rúm fjörutíu ár. Þau Aðalbjörg
voru kjölfesta í samfélagi sveitar-
innar og þeirra er minnst með
hlýju og þakklæti af mörgum sem
ólust upp á þessum slóðum.
Sr. Sigurður var skeleggur
kennimaður og góður fræðari. Auk
þess var hann forystumaður og
frumkvöðull. Á hann hlóðust ýmis
trúnaðarstörf og hann var í hópi
þeirra sem komu á fót Sumarbúð-
um þjóðkirkjunnar við Vestmanns-
vatn, unaðsreit í næsta nágrenni
Sigurður
Guðmundsson
✝ Sigurður Guð-mundsson fæddist
á Naustum við Ak-
ureyri 16. apríl 1920.
Hann andaðist 9. jan-
úar sl.
Útför Sigurðar var
gerð frá Akureyr-
arkirkju 18. janúar.
Grenjaðarstaðar.
Myndarlegt bókasafn
sr. Sigurðar var ein-
staklega aðgengilegt,
bar vitni um að hann
vann skipulega og
vildi hafa allt í röð og
reglu.
Engum kom á
óvart að Norðlend-
ingar kysu sr. Sigurð
vígslubiskup í Hóla-
stifti. Því embætti
gegndi hann með
miklum sóma og flutt-
ist að Hólum þegar
færi gafst. Þannig varð hann fyrsti
biskup á Hólum eftir að biskups-
stóll var aflagður þar á sínum tíma.
Sr. Sigurður var traustur maður
og stóð við sitt. Hann var alúðlegur
og nærgætinn, sannur hirðir að eðl-
isfari. Yngri prestum var hann góð
fyrirmynd. Kirkjan naut starfs-
krafta hans löngu eftir formleg
starfslok og alltaf var ánægjulegt
að hitta hann á mannamótum eða á
förnum vegi.
Sr. Sigurður átti farsælan þjón-
ustuferil og bjarta, vongóða trú
sem var akkeri hans í gleði og
raunum ævinnar. Góður og trúr
þjónn hefur verið kallaður inn í
fögnuð herra síns.
Ólafur Jóhannsson.
✝
Við þökkum þann mikla hlýhug sem okkur var
sýndur með einum eða öðrum hætti vegna fráfalls
og jarðarfarar móður okkar, tengdamóður, ömmu
og langömmu,
ERNU RAFN JÓNSDÓTTUR.
Kærar þakkir einnig til starfsfólks á Norðurbrún 1,
Fríðuhúsi við Austurbrún og á deild H-1 Hrafnistu í
Reykjavík fyrir góðan félagsskap og umönnun.
Margrét Theodórsdóttir, Ágúst Ingi Jónsson og fjölskylda,
Halldór Jón Theodórsson, Ingibjörg Leifsdóttir og fjölskylda,
Sigrún Edda Theodórsdóttir og fjölskylda
og aðrir aðstandendur.
✝
Innilegar þakkir færum við öllum þeim er sýndu
okkur samúð og hlýhug vegna andláts og útfarar
móður okkar, tengdamóður, ömmu, langömmu og
systur,
DÓRU HJÖRLEIFSDÓTTUR,
Unnarholtskoti,
Hrunamannahr. Árn.,
síðast til heimilis að dvalarheimilinu
Blesastöðum Skeiðum.
Sérstakar þakkir til Hildar og hennar starfsfólks á Blesastöðum sem og
annarra sem komu að hennar umönnun.
Sigurður Guðnason, Kristín Ingólfsdóttir,
Ólafur Guðnason, Fanney Rut Eiríksdóttir,
Anna Dóra Ólafsdóttir,
Sandra Ólafsdóttir,
Guðbjörg Ýr Ólafsdóttir,
Ólafur Marel Halldórsson,
Valgerður Hjörleifsdóttir.