Vera - 01.12.1993, Blaðsíða 21

Vera - 01.12.1993, Blaðsíða 21
Hvernig konur fara meo vín... fóð MEÐ UOTLEIKANN SEM FÖRUNAUT Eg heiti Anna og ég er alkóhólisti. Ég ætla að segja ykkur frá reynslu minni af alkóhólisma og hvernig ég hef með aðstoð guðs og góðra manna tekist á við þennan forna fjanda og öðlast fyrir vikið andlegan og til- finningalegan styrk og von. Algerlega gagnstætt því sem ég hélt hefur uppgötvun mín og viðurkenning á vandamálinu orðið mitt stærsta gæfuspor i lífinu. Alkóhólismi er ekki siðferðilegt spursmál, alkóhól- ismi er sjúkdómur: líkamlegur, tilfinningalegur og andlegur. Sjúkdómur sem fer ekki í manngreinarálit, spyr ekki hvort þú ert karl eða kona, ung eða gömul, feit eða mjó, fögur eða rík, svört eða hvit, hvort þú býrð á Arnarnesi eða hjúfrar þig upp við Arnarhól. Ég var langt frá því að vera í ræsinu, var glimrandi sökk- sessfúl útávið og hafði háan status í samfélaginu. Hafði góða vinnu ef svo bar undir, náði mér í allskonar titla þess á milli. Lagði mikið kapp á að sanna umheiminum að ég væri einhvers virði, annmarkinn hinsvegar sá að ég sjálf átti ákaflega erfitt með að trúa því. Allt leit skínandi út - að minn- sta kosti virka daga - þvegið, bónað, straujað, stælt, allt nema ég sjálf, innan í mér. Þar var allt í bendu, viðvarandi panikk- ástand, taugarnar stekktar til hins ítrasta. Innra með mér var sár sem stöðugt blæddi, vildi ekki gróa, gat í raun ekki gróið. Eins og málum var háttað þá bara óx það og með því ósegjan- legar kvalir. Kvalir sem ég kunni ekki að stilla öðruvísi en með alkóhóli. Drykkjan veitti mér stundarfrið frá sálarang- istinni sem gagntekið hafði líf mitt. Ég drakk, eða öllu heldur datt í það, um hverja helgi. Ég var blokkát drykkjumanneskja, þ.e.a.s. missti minnið við drykkjuna, mundi ekki nema brot af því gengið sem ég hafði sagt og gert þegar að rann af mér. Að vakna upp eftir að hafa ofurölvi haft kyn- mök við einhvern, sem ég varla meira en svo þekkti er ákaflega lítið geðslegt. Það kom ósjaldan fyrir. Oftar en ekki hélt ég að ég væri skotin í þessum mönnum, sem gat svosem vel verið. En þarna var byrjað á öfugum enda. Það er giftusamlegra að byrja á því að kynnast fólki áður en maður fer að sænga hjá því. En ég átti í miklum erfiðleikum með samskipti við karlmenn sem kynverur, eða sem hugsanlega elskhuga, þegar ég var edrú. Ég þurfti áfengi til að „hjálpa mér" en ég og áfengi vorum uppskrift að katastrófu. Ljótleikinn var minn fasti förunautur þegar ég drakk. Brotakennt minni um niður- lægingu og skömm voru fastir liðir. Óvissa, nagandi ótti við að rekast á fólk sem segði mér hryllingssögur af ósæmilegri hegðan minni fylgdi mér hvert fótmál. Líkamlegir timburmenn voru smávægilegir, en andlegir og tilfinningalegir timburmenn eltu mig svo dögum skipti eða þangað til ég datt aftur í það til að losa upp spennuna sem þessu fylgdi. Auðvitað sagði ég ekki nokkrum manni frá því hvernig mér leið heldur byrgði allt inni og sökkti mér niður í vinnu. Eftir þvi sem árin liðu voru allar hirslur innra með mér að yfirfyll- ast af hryllilegum leyndar- málum, skelfilegum endurminn- ingum sem þustu fram þegar ég síst átti þess von. Það var orðið næsta fullt starf að halda þessum minningum í skefjum, hylja þær, láta sem ekkert væri, reyna að halda andlitinu. Ég hafði vitað í mörg ár að ég átti við vanda að stríða, en fannst að það jafngilti full- komnum ósigri að viðurkenna vanmátt minn. Það gerðu bara algjörir alkar, ég var ekki eins slæm og þeir, ég var öðruvísi, enginn vissi hvað ég hafði í gegnum, mátt þola! Mér fannst 0 (O 3 3 (D O* o 3 C 21
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.