Vera - 01.12.1993, Blaðsíða 2

Vera - 01.12.1993, Blaðsíða 2
VERA TÍMARIT UM KONUR OG KVENFRELSI LEIÐARI s/A^^V'^V'^^^^^^^V^V^Vr^VA>/^V^V^\ ÉG ER EKKI KVENRÉTTINDAKONA, EN... í haust birtist í Nýju lífi viðtal við Hildi Jónsdóttur og Vilborgu Harðardóttur sem ber titilinn „Tekist á við tregðulögmálið". Þær voru báðar mjög virkar í Rauð- sokkahreyfmgunni, og rætt er við þær um það sem hefur áunnist og það sem á vantar til að hægt sé að tala um jafnrétti kynj- anna. I formála að viðtalinu segir blaðakona: „Kvennabaráttan er í lægð. Sumum fmnst engin ástæða til að halda henni áfram en fáeinum konum blöskrar sinnuleysi kynsystra sinna um réttindamál sín. Eitt er víst að ungar konur eru ekki eins baráttuglaðar og þær voru fyrir tveimur áratugum." Eini áherslutextinn sem fylgir greininni hljóðar svo: „Flestar þeirra kvenna, sem störfuðu í kvenfrelsis- hreyfingunni á sama tíma og ég, eru núna fráskildar." Skilaboðin gætu vart verið skýrari til þeirra sem lesa ekkert nema fyrirsagnir og áherslutexta: Konur verða að velja - hjónaband og kvennabarátta fara ekki saman. Og hverjar eru þessar „fáeinu konur" sem blaðakona segir að blöskri sinnuleysi kynsystra sinna? Eru það þessi 20 prósent sem sögðust í skoðanakönnun nokkrum vikum síðar myndu kjósa Kvennalistann? Hví tönglast fjölmiðlar á því að kvennabaráttan sé í lægð? Vonast þeir til að drepa hana í dróma með því? Eða er þetta hræðsluáróður til að hvetja ungar konur til dáða svo þær glati ekki réttindum sem frumkvöðlarnir höfðu mikið fyrir að ná fram konum til handa? Svo virðist sem menn keppist við að gera sem minnst úr áfangasigrum kvennahreyfmgarinnar. Og hún fær sjaldnast heiðurinn af verkum sínum. Um þessar mundir minnumst við þess að tíu ár eru liðin síðan Samtök um Kvennalista voru stofnuð. Mikið vatn hefur runnið til sjávar á þessum áratug og margt er öðruvísi í henni veröld. Þegar Kvennaframboðið og Kvennalistinn voru stofnuð þótti til dæmis smart að vera kven- réttindakona. Konur voru stoltar af nafn- giftinni og því að tilheyra hinni nýju kvennahreyfingu. Hin síðari ár hefur verið reynt að telja okkur trú um að femínisminn hafi siglt í strand. Kvennalistinn er ekki lengur sagður vera á krossgötum heldur kominn í öngstræti. Hamrað er á að hann nái ekki eyrum kvenna og margir telja fulla þörf á nýrri kvennahreyfingu en segja jafnframt að tilvera Kvennalistans komi í veg fyrir að hún nái að vaxa og dafna. Kvennalistinn, ólíkt fjórflokkunum, þarf sífellt að réttlæta tilvist sína og tilvistar- kreppa flokkanna er iðulega tekin út á Kvennalistanum. Fáar kvenímyndir hafa verið skrumskældar jafn mikið hin síðari ár og sú af kvenréttindakonunni. Nú er svo komið að sífellt fleiri konur sverja hana af sér. Það er eins og fólki standi einhver ógn af kvenréttindakonum, sérstaklega ef þær kalla sig femínista. Hve oft heyrist ekki sagt: „Ég er ekki kvenréttindakona, en..." og það sem á eftir kemur sýnir oftar en ekki að viðkomandi er í raun kven- réttindakona. Ef betur er að gáð aðhyllast nefnilega margir grundvallarmarkmið kvennahreyfingarinnar án þess að gera sér grein fyrir því; vilja sömu laun fyrir sam- bærileg störf, jöfn tækifæri til menntunar og starfa, góðar og öruggar getnaðarvarnir, frjálsar fóstureyðingar, fæðingarorlof og dagvistarstofnanir. Það eru til margar skilgreiningar á femínisma, sú sem mér þykir einna best er þessi: „Ég hef aldrei vitað nákvæmlega hvað orðið femínisti þýðir. Ég veit bara að í hvert skipti sem ég læt í ljós skoðanir sem greina mig frá gólfmottu kallar fólk mig femínista." Þetta sagði Rebecca West árið 1913. Mér fínnst hún hafa nokkuð til síns máls. Ragnhildur Vigfúsdóttir 6/1993-12. árg. VERA blao kvennabaráttu Pósthólf 1685 121 Reykjavík Kt. 640185-0319 Sími: 91-22188 Útgefandi: Samtök um Kvennalista Försioa: Kristín Bogadóttir Ritnefnd: Guðrún Ólafsdóttir Lára Magnúsardóttir Nína Helgadóttir Sigríður Ingibjörg Ingadóttir Ritstýrur og ábyrgðarmenn: Björg Árnadóttir Ragnhildur Vigfúsdóttir Skrifstofustýra: Vala S. Valdimarsdóttir Utlit og tölvuumbrot: Kristín Ragna Gunnarsdóttir Ljósmyndir: Anna Fjóla Gísladóttir Kristín Bogadóttir Sóla Þórdís Ágústsdóttir o.fl. Myndskreytingar: Sara Vilbergsdóttir Kristín Ragna Gunnarsdóttir Áslaug Jónsdóttir Sigurborg Stefánsdóttir Auglýsingar: Áslaug Nielsen, Hænir hf. Sími 91-641816 Filmuvinna: Prentþjónustan hf. Prentun og bókband: Frjáls Fjölmiðlun Plastpökkun: Vinnuheimilið Bjarkarás Ath. Greinar í Veru eru birtar á ábyrgð höfunda sinna og eru ekki endilega stefna útgefenda.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Vera

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vera
https://timarit.is/publication/858

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.