Vera - 01.12.1993, Síða 47

Vera - 01.12.1993, Síða 47
valdið færði einkafyrirtæki starfsemina á silfurfati. Hvað hafa konurnar í verka- lýðshreyfingunni sagt unt þá launalækkun þegar vinna kvennanna var aukin og vinnutíminn styttur? Kvennalistakonur hafa marglýst sinni skoðun, bæði á Alþingi og úti í þjóðfélaginu. A hverju ári bjóðast verka- lýðshreyfingunni mörg tækifæri til að vekja athygli á launamun kynjanna og launum þeirra karla og kvenna sem eru undir framfærslumörkum. En af ástæðu sem ég kem ekki auga á lætur hreyfmgin tækifærin sér of oft úr greipum ganga. í þessu sambandi er hentugt að minnast á jeppann sem Jón Sigurðsson ætlaði að láta skattgreiðendur borga, en hann einn ætlaði að keyra. Kaupverð jeppans er u.þ.b. 5 til 6 árslaun verkakvenna. Jeppinn er ekki afmarkað dæmi í íslensku samfélagi held- ur hluti veruleikans. Þess veruleika sem Kvennalistinn hefur ítrekað reynt að fá fólk til að sjá: Veruleikann um hve auð þessa þjóðfélags er misskipt milli þegn- anna. Stjórnarandstaðan, með Guðrúnu Helgadóttur í fararbroddi, hélt umræðunni um bílaflota Seðlabankans gangandi um hríð. Enda er það hlutverk stjórnarand- stöðu að veita ríkisvaldinu aðhald. En verkalýðshreyfingin átti einnig að láta í sér heyra og setja bruðlið i Seðlabankanum í Á hverju ári bjóðast verkalý&shreyfingunni mörg tækifæri til að vekja athygli á launamun kynjanna og launum þeirra karla og kvenna sem eru undir framfærslumörkum. En af ástæöu sem ég kem ekki auga á lætur hreyfingin tækifærin sér of oft úr greipum ganga. samhengi við niðurskurðinn á launum láglaunafólks. Verkalýðsforystan á ekki að liggja í dvala milli þess sem hún sest að samningaborði. Tilvitnunin hér að framan í orð Hansínu um fæðingarorlof og rétt kvenna til að vera heima hjá veikum börnum sínum er einkar athyglisverð í augum þeirra kvenna sem eiga ekki böm. Hvernig réttlætir Hansína þessa „kjarabót” fyrir þeim? I annan stað er þetta dæmi athyglisvert sem svar við athugasemdum Kvennalistans um að laun kvenna séu 60% af launum karla því fæðingarorlof og réttur til að vera heima hjá sér er réttur en ekki laun. Eg hef reynt að átta mig á því hvers vegna konurnar þrjár brugðust svo einkennilega við ályktun okkar sem sátum landsfund Kvennalistans en hef ekki komið auga á aðra skýringu en þá að þær skammist sin fyrir lélega frammistöðu, og það skil ég vel í ljósi þess sem að framan segir. En hverju má búast við af konum sem efna til fundar til að mótmæla ályktun landsfundarins? Fundarboðendum hefur bersýnilega sést yfir það að með því að mótmæla ályktuninni er verið að segja að það sem í henni stendur sé ekki rétt. Þvi hljótum við landsfúndarfulltrúar að spyrja: Hvað af því sem við sögðum er ekki rétt? Er það rangt að í lok ágúst sl. hafi 2.700 konur verið atvinnulausar, að í sumar hafi atvinnuleysi nteðal kvenna aukist um 19%, að af einum milljarði sem ætlaður er til atvinnusköpunar í tengslum við gerð kjarasamninga fá karlar rúmar 900 milljónir en konur 80 milljónir eða að kaupmáttur hafi rýmað um 20% frá árinu 1988? Að lokum spyr ég: Hver græðir á mót- mælum kvennanna þriggja? Konur, lág- launafólk? Nei, örugglega ekki! Líklegast þykir mér að það séu karlar og ekki yrði ég hissa þótt sumum þeirra sé nú skemmt. Höfúndur er opinber starfsmaður.

x

Vera

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Vera
https://timarit.is/publication/858

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.