Vera - 01.05.1995, Síða 42

síöu dams
2. Framkoma Gunnars gagnvart Hallgerði er sögð óafsakanleg og
örlög hans því verðskulduð.
Alla tíö sýndi Gunnar Hallgeröi mikla þolinmæöi þrátt fyrir skapofsa
hennar. Oftsinnis hvatti hún hann til víga en hann lét ekki egna sig. Þegar
Bergþóra biöur Hallgeröi aö víkja úr besta sætinu, þá kýs Gunnar frekar
að fara heim að Hlíöarenda en gera stórmál úr frekjunni í Bergþóru.
Hallgerður lét drepa alls þrjá menn tengda Bergþóru og reyndi mjög að
stofna til illinda milli bæjanna. Gunnar greiddi sektirnar fyrir vígin og ekki
er þess getið að hann álasaði Hallgeröi.
Hallgeröur sendi þrælinn Melkólf til aö ræna mat í Vorsabæ. Þennan
mat bar hún á borö fyrir Gunnar ogfjölda annarra. Er hann spuröi hvaðan
maturinn væri fenginn, kvaö hún þaö ekki koma honum við. Þá reiddist
Gunnar og sló hana. Enn og aftur skal tekið fram aö líkamlegt ofbeldi
verður aldrei réttlætanlegt. En svo má brýna deigt járn aö bíti. Skapstill-
ingarmaðurinn Gunnar hefur sennilega fengiö meira en nóg í þetta sinn.
Því má snúa staðhæfingunni viö. Framkoma Hallgerðar gagnvart Gunnari
var óafsakanleg.
Öðruvísi mér áður brú.
Nú er Hallgeröur langbrók oröin aö femínista. Flestir eru nú sótraftar á
sjó dregnir kvennabaráttunni til stuðnings. En að seilast jafn langt aftur
ogtil daga Njáls og Gunnars, draga þarfram hina merku Hallgeröi oggera
úr henni femínista með jafn fáránlegum rökum og rangfærslum og
Kolfinna Baldvinsdóttir, er málstað femínista lítt til sóma. „Söguskýr-
ingar" hennar í síöasta tbl. Veru, mars 1995, gætu hafa komið fram í
efsta bekk grunnskóla og fengið einkunn við hæfi. Ef íslenskir femínistar
ætla sér aö taka fornsögurnar fyrir meö þessum hætti, má krefjast þess
sem réttlætismáls aö rétt sé farið meö.
Lítum á fmð sem rangt er farið með.
1. Hallgerður drap ekki þrjá eiginmenn.
Hún var gegn vilja sínum gefin þeim fýrsta og hann var vondur viö hana.
Þjóstólfur þræll Hallgeröar og meintur elskhugi tók aö sér aö stytta
mannkertinu aldur. Sjálfvildi Hallgeröur giftast Glúmi, eiginmanni númer
tvö. Hann var henni góður og eftirlátur, sennilega mjúkur maöur ef út f
þaö fer. Hann reiöist Hallgerði og danglar til hennar, sem er alls ekki
fallegt. Hún elskar hann þaö mikið aö vilja fyrirgefa en Þjóstólfur styttir
honum aldur þvert gegn vilja Hallgerðar. Hallgerður kemur því síðan
þannig fýrir aö Hrútur drepur Þjóstólf.
3. Hinn frægi löðrungur kemur vegna þjófnaðarins í Vorsabæ en
tengist öngvan veginn deilum Bergþóru og Hallgerðar.
4. „Hallgerðunum fer sífellt fjölgandi og þær láta ekki kalla sig
frekjur, þær eru femínistar."
Sé þaö einkenni femínista, skv. ofangreindri staðhæfingu KB, aö koma
illu af stað meöal fólks, stuöla að manndrápum og innbrotum, þá þurfa
ungar, reiðar konur aö fara að lesa aftur bækurnar sínar og taka til í
skoöanaskápnum.
Þaö er nær að skoöa hvernig farið er meö góðu mennina í Njálssögu.
Ljúfmenniö Glúmur er veginn af Þjóstólfi.
Skapstillingarmaöurinn Gunnar má þola gegndarlausa frekju og yfir-
gang konu sinnar, þar til upp úr sýöur.
Hvernig skyldi sögutúlkun femínista hafa oröiö ef Hallgeröur heföi
mátt þola frekju og yfirgang Gunnars ár eftir ár? Hvaö hefðu femínistar
sagt, ef Hallgerður hefði að lokum fengiö nóg og bariö mann sinn? Og í
staðinn heföi Gunnar komið henni fýrir kattarnef.
Er hugsanlegt aö þá heföi komiö annað hljóö úr kvenrembu-
strokknum?
Er ekki kominn tími til aö rífa bjálkann út úr auganu og fara aö tala af
alvöru?
Gísli Ásgeirs8on, kennuri