Vera - 01.02.1999, Blaðsíða 26

Grein og viðtöl: Elísabet Þorgeirsdóttir
4>
fur þú efni á
að soara til ellinnar?
Viltu skapa þér öryggi í ellinni? Þessi setn-
ing heyrist oft um þessar mundir og henni fyigja
ýmis tilboð um fjárfestingakosti sem íslendingum
standa nú til boða. Vakning fór af stað í kjölfar
þess að lög um skyldutryggingu lífeyrisréttinda
og starfsemi lífeyrissjóða tóku gildi 1. júlí 1998. í
þeim eru allir skyldaðir til að greiða 10% lág-
marksiðgjald í lífeyrissjóð sem veitir þeim jafn-
framt tryggingu ef til örorku kemur og tryggir
maka og börnum bætur ef viðkomandi deyr. í
lögunum eru einnig reglur um starfsemi lífeyris-
sjóða sem eiga að tryggja öruggan rekstur þeirra.
Miklar umræður hafa einnig spunnist um
viðbótarlífeyrissparnað og bjóðast fólki ýmsir
kostir í séreignarsjóðum sem það greiðir í sjálft
og fær t.d. líftryggingu í leiðinni. Um sl. áramót
voru kynntar reglur um 2.2% skattfrjálsan lífeyris-
sparnað sem launafólk hefur verið hvatt til að
nýta sér. Er þörfá allri þessari tryggingu? Veru
þótti ástæða til að kanna málin og kynnti sér til-
boð nokkurra lífeyrissjóða og fjárfestingafyrir-
tækja.
Umræður um frjálsa lífeyrissjóði
virka kannski ruglandi því ekki er
um frjálst val að ræða nema fyr-
ir þá sem fá greitt eftir þersónuþundnum
samningum. I kjarasamningum flestra
stéttarfélaga er kveðið á um skylduaðild að
ákveðnum lífeyrissjóði og sjá fyrirtækín um