Vera - 01.02.1999, Blaðsíða 46

Bergíjót Baldursdóttir
ðbcr-syviaAJ- 3L^Aj*s?u- dL Jkyja^j-A^uyyvt.
Hugleiðingar um kynjamállýskur og möguleika kvenna í stjórnmálum
ú um hríð hafa málvísinda-
menn rannsakað málfar og
samskipti karla og kvenna og
komist að því að til er sérstakur kven-
legur og karlegur talsmáti. Hinn kven-
legi talsmáti hefur ekki heyrst mikið á
þingum og í stjórnsýslu, hér á Iandi né
annars staðar, enda hafa þessir staðir
tilheyrt karlaveröld sem konur höfðu
tiitölulega Iftinn aðgang að. Konum
hefur þó farið fjölgandi á þessum stöð-
um frá því á sjötta áratugnum en marg-
ir furða sig þó á því hvað gengur hægt,
því ennþá eru karlar í miklum meiri-
hluta á flestum þjóðþingum í Evrópu
(90% þingmanna í heiminum eru karl-
ar). Konur hafa átt erfitt uppdráttar í
stjórnmálum. Þær virðast eiga erfiöara
með að ná eyrum flokkssystkina sinna
en karlarnir og þær koma yfirleitt verr út
úr prófkjörum og fá því síður örugg sæti
á framboðslistum.
j- rið 1973 sagði málvísindakonan Robin
Lakoff frá niðurstöðu rannsóknar sinnar
JTm. á málfari kvenna í grein sem heitir
Language and Woman's Place og birtist í
tímaritinu Language in Society. Þar benti hún
á að konur og karlar sem tala sama tungumál,
tala það á ólíkan hátt og fullyrti að talsmáti
kvenna endurspeglaði lítil völd þeirra í þjóðfé-
laginu.
Konur sjá um skítverkin í samskiptum
Lakoff benti t.d. á að konur noti önnur orð en
karlar og leggi jafnvel aðra merkingu í oröin.
Þær beiti röddinni á annan hátt, noti annað
hljómfall og tón, beygi orð og byggi upp setn-
ingar á annan hátt en karlar. Hún sagði að
konur væru spurulli en karlar og að þær not-
46