Fréttablaðið - 24.03.2012, Blaðsíða 24

24. mars 2012 LAUGARDAGUR24
Svo er líka
smá nekt í
verkinu og
tveir þýskir
fjárhundar,
en hundur-
inn úr
Galdrakarl-
inum í Oz
fékk ekki
hlutverk.
Okkur hefði
þótt það of
skrýtið að
nasistafor-
inginn væri
með sama
hund og
Dóra.
F
yrsta skiptið sem ég kom
fram opinberlega sem
skemmtikraftur var í
MH. Sjálfur var ég í MS
en Óli frændi minn var
í skemmtinefnd MH og
hafði heyrt mig spila nokkur frum-
samin, einlæg og dálítið bjánaleg lög
í fjölskylduboði. Hann vildi fá mig og
Sigurjón bróður minn til að skemmta
í busavígslu skólans og við samþykkt-
um það, en þegar við komum á stað-
inn var ókyrrð og ólæti í salnum og
hvorki staður né stund fyrir tónleika.
Páll Óskar, sem var í kjól, kynnti okkur
á svið sem frændur hans Óla. Það var
verið að níðast á busunum, þetta var
ömurlegt og enginn að hlusta, nema
nokkrir á fremsta bekk sem púuðu á
okkur. Þeirra á meðal var Benedikt
Erlingsson,“ rifjar Halldór Gylfason
upp sín fyrstu kynni af manninum sem
leikstýrir honum þessa dagana í verk-
inu Hótel Volkswagen eftir Jón Gnarr,
sem verður frumsýnt í Borgarleikhús-
inu í kvöld. Halldór tekur þó fram að
hann erfi þetta atvik ekki við Bene-
dikt, þótt vissulega hafi honum sárn-
að á sínum tíma.
Halldór, sem síðan hefur gert það
gott sem meðlimur í hljómsveitinni
Geirfuglunum, hefur raunar verið með
annan fótinn í tónlist frá gagnfræða-
skólaaldri og byrjaði snemma að semja
lög.
„Meðal þeirra fyrstu var lag sem
ég samdi um Dallas-þættina þegar
ég var nítján ára. Ég var svakalegur
Dallas-nörd og er enn þeirrar skoð-
unar að ekkert sjónvarpsefni komist
með tærnar þar sem Ewing-fjölskyldan
hefur hælana. Ég hef séð alla þættina,
frá upphafi til enda, og í þeim er hrein
og tær persónusköpun, oft og tíðum
afbragðsgóður leikur og ef rýnt er í þá
er um að ræða djúpt og flott stöff í lík-
ingu við gríska harmleiki eða Shake-
speare. Ég ræddi þættina í þaula við
vini mína og fjölskyldu á sínum tíma
og samdi þetta lag þar sem segir meðal
annars: „JR á skjáinn, ég á ekki leng-
ur neitt hobbí. Ég hræðist ei mann-
inn með ljáinn og hugur minn bein-
ist að Bobby“. Þegar eitthvað hefur
svona djúpstæð áhrif á mann verður
kveðskapurinn sannur,“ segir hann og
bætir við að hann hafi verið beðinn
um að taka Dallas-lagið í partíi fyrir
nokkrum árum og það hafi staðist tím-
ans tönn.
Leikur aðalsborinn aumingja
Hótel Volkswagen er afrakstur starfs
Jóns Gnarr sem hússkálds Borgar-
leikhússins árið 2010, en verkið er að
hluta byggt á samnefndu útvarpsleik-
riti sem frumflutt var í útvarpsþátt-
unum Heimsendi sem borgarstjórinn
núverandi og Sigurjón Kjartansson
sáu um á Rás 2 fyrir nærri tveimur
áratugum.
Hlustaðir þú á útvarpsleikritið á
sínum tíma?
„Já, ég man mjög vel eftir þáttunum
þeirra Jóns og Sigurjóns á Rás 2 og
fannst þeir rosalega skemmtilegir. Þá
var ég í leiklistarskólanum og ég man
að mér þótti grínið þeirra svo nýtt,
ferskt og spennandi að mig dreymdi
um að fá að spreyta mig á einhverju
sem þeir félagarnir kæmu nálægt í
framtíðinni. Ég leik Adrian Higgins,
breskan séntilmann og aristókrat sem
klæðist fínum fötum og borðar fínan
mat, hreyfir sig lítið og vinnur ekk-
ert. Í rauninni er hann aðalsborinn
aumingi. Adrian er giftur Paul Jenk-
ins, en hann er karlmaður sem þykist
vera kona og allir samþykkja það og
leiða hjá sér. Adrian og Paul eru sífellt
að reyna að eignast barn, sem gengur
illa. Það er hluti af sjálfsblekkingunni
sem er allsráðandi á Hótel Volkswa-
gen. Svenni, sá sem rekur hótelið,
upplifir sig sem ægilegt gáfumenni
og djúpþenkjandi gúrú en hefur alla
sína grunnu þekkingu úr blaðafyrir-
sögnum. Þetta er bilað fólk sem reynir
að viðhalda ríkjandi ástandi. Sá eini
sem engu lýgur og er heill í sínu er
nasistaforinginn.“
Er þetta súrrealískt verk? Ádeila
jafnvel?
„Það er undiralda í verkinu. Það
fjallar um sjálfsblekkinguna sem er
alls staðar og gegnir því hlutverki að
halda öllum góðum. Ég veit ekki hvort
það er súrrealískt en það er skrýtið
og ótrúlega sniðugt og fyndið. Það
er tæpt á geðveiki, samkynhneigð,
subbuskap og ýmsu fleira skemmti-
legu. Svo er líka smá nekt í verkinu
og tveir þýskir fjárhundar, en hund-
urinn úr Galdrakarlinum í Oz fékk
ekki hlutverk. Okkur hefði þótt það of
skrýtið að nasistaforinginn væri með
sama hund og Dóra.“
En hvar er Hótel Volkswagen?
„Tja, hvar er Hálsaskógur? Hvar eru
Kardemommubærinn og Hvergiland?
Þetta er ævintýraland. Kannski vilja
KÖTTARI Halldór Gylfason hefur um ævina meðal annars ætlað sér að verða íþróttamaður og tollvörður, en á að baki farsælan feril sem leikari og tónlistarmaður. FRÉTTABLAÐIÐ/HAG
einhverjir meina að Hótel Volkswagen
sé Ísland.“
Ætlaði að verða tollvörður
Halldór, sem er fæddur árið 1970,
útskrifaðist úr Leiklistarskólanum árið
1997 og hefur verið fastráðinn leik-
ari í Borgarleikhúsinu frá 1998, auk
þess að koma fram í fjölda sjónvarps-
þátta og kvikmynda. Lengi framan af
ævinni stefndi hann á frama í íþrótt-
um, æfði meðal annars fótbolta, hand-
bolta, hestaíþróttir og sund með ágæt-
is árangri að eigin sögn, en hætti öllu
slíku stússi um átján ára aldurinn.
Hvernig breyttust áherslurnar?
„Ég fékk bakteríuna og vildi komast
á svið. Ég rétt komst inn í Leiklistar-
skólann í annarri tilraun vegna þess
að einn strákur, Selfyssingur um þrí-
tugt, hætti við. Í millitíðinni vann ég á
geðdeildum og velti fyrir mér að fara
til útlanda að læra leiklist, en það var
dýrt og ég var lélegur í ensku. Á tíma-
bili var ég að hugsa um að gerast toll-
vörður. Hugsaði með mér að það væri
þægilegt djobb og gott að geta stungið á
sig einni og einni bokku og skinkubréfi.
En ef ég hefði gerst tollari hefði ég ekki
verið svo heppinn að fá að takast á við
öll þessi stórskemmtilegu verkefni sem
ég hef unnið að.“
Árin í Borgarleikhúsinu eru orðin
fjórtán talsins. Þú kannt vel við þig þar?
„Já, alveg frábærlega. Ég hef verið
mjög heppinn með verkefni, því þau
hafa verið virkilega fjölbreytt. Ég er
mikill liðsheildar-leikari. Mitt mark-
mið er ávallt að búa til góða sýningu
með góðum hópi, frekar en að moka
undir einhvern einn sem er aðal, gerir
allt og fær allt hrósið. Ég er meira fyrir
hópvinnuna og gildir þá einu hvaða
hlutverki ég gegni í þeim hópi. Þetta
er bara eins og með þýska landsliðið
í knattspyrnu. Þeir eru svo agaðir og
massífir og þar er alvöru liðsheild á
ferðinni. Þeir eiga kannski fáar stjörn-
ur en eru samt ótrúlega góðir vegna
þess að liðsheildin virkar. Það er upp-
skriftin að góðum árangri. Berum
Þjóðverjana svo saman við Englend-
inga, þar sem allt snýst um eina eða
tvær stjörnur og svo geta þeir aldrei
neitt.“
Gerirðu þá ráð fyrir að fylgjast vel
með EM í knattspyrnu í sumar?
„Já, að sjálfsögðu og ég styð Þjóð-
verja til góðra verka. Annars er ég ein-
mitt að byrja að huga að sumrinu þessa
dagana og geri ráð fyrir að veiða dálítið
og fara með Höllu Skúladóttur konunni
minni og börnunum Gylfa og Lovísu til
útlanda. Til Spánar, jafnvel.“
Köttarar komnir með bumbur
Talandi um fótbolta. Þú ert uppalinn í
Þróttarahverfinu og harður stuðnings-
maður liðsins. Fyrir um tíu til fimm-
tán árum vöktu Köttarar, stuðnings-
mannahópur félagsins, mikla athygli
fyrir skemmtilega og fjöruga umgjörð
um leiki liðsins þar sem þú varst áber-
andi. Minna hefur borið á slíku hin síð-
ari ár. Hvað veldur?
„Þetta var rosalega skemmtilegt
þarna í kringum 1997, en Köttararnir
sem stóðu mest í þessu þá eru hreinlega
orðnir gamlir og komnir með fjölskyld-
ur og bumbur. Þá er erfiðara að rífa
upp stemningu á fótboltavelli og manni
finnst eiginlega að slíkt eigi að vera í
höndum yngri manna. Það hefur ekki
tekist nægilega vel að færa keflið niður
á við, þótt stemningin í Þrótti hafi á
köflum verið góð síðustu ár. Verkefnið
var alltaf að Þróttarar væru ekki endi-
lega bestir en að við værum flottastir
og skemmtilegastir, og við þurfum að
endurnýja þessa hugsun innan félags-
ins. Sjálfur mæti ég enn þá á alla leiki
sem ég get.“
Hverjar eru væntingarnar fyrir sum-
arið í 1. deildinni?
„Við erum með ungt og sprækt lið
núna og ég held að félagið sé að fara
skynsama leið með að reyna að halda í
stráka sem eru uppaldir í liðinu. Fram-
tíðin ætti því að bera björt, en það velt-
ur mikið á því hvort hægt sé að gera
þessum ungu og efnilegu strákum
grein fyrir því að árangur liðsins sé í
þeirra höndum, að þeir hafi möguleika
á að búa sjálfir til eitthvað nýtt og stórt
með því að halda hópnum saman í stað
þess að tveir eða þrír hverfi alltaf á
braut til annarra liða þar sem braut-
in hefur verið rudd fyrir þá. Það er
hrikalegt að sjá átján eða nítján ára
efnilega stráka fara til stærri liða til
þess eins að sitja á bekknum. Að sjá
svona frægðarfangara fara til þess-
ara siðblindu hákarla, KR, FH og Vals,
sem nenna ekki sjálfir að ala upp góða
yngri flokka heldur leggja alla áherslu
á að borga einhverjum útbrunnum leik-
mönnum svimandi upphæðir og sækja
svo unga og efnilega stráka í önnur lið.
Þessi félög láta aðra vinna skítverkin
fyrir sig. Ég fyrirlít KR, FH og Val!“
Þjóðverjar eru
til fyrirmyndar
Halldór Gylfason fer með hlutverk breska séntilmannsins Adrian
Higgins í Hótel Volkswagen, nýju verki eftir Jón Gnarr sem frum-
sýnt er í Borgarleikhúsinu í kvöld. Hann sagði Kjartani Guðmunds-
syni frá sjálfsblekkingu, skinkubréfum og sumarfrísplani.