Heimilisritið - 01.03.1945, Blaðsíða 15

í Bofors í Svíþjóð eða París, og
síðustu vetuma sem hann lifði
hafði hann dvalist í San Remo.
Það var afar mikilvægt atriði í
hvaða landi ákvæði erfðaskrár-
innar yrðu framkvæmd, bæði við-
víkjandi því, hvort hún yrði
yfirleitt talin lögmæt eða ekki
og með tilliti til skatta. Sjálfur
vildi Nobel, að þau yrðu fram-
kvæmd í Svíbjó\ því að þar
kvæmd í Svíþjóð, því að þar
ir menn en í nokkru öðru landi.
Ennfremur var óvíst að stofn-
anir þær, sem Nobel hafði út-
nefnt til að útbýta verðlaunun-
um, vildu taka það að sér, og
varð því fyrst að fara þess á
leit við þær.
Frændur Nobels, er búist höfðu
við að erfa mikil auðæfi eftir
hann, urðu vonsviknir, er þeir
urðu þess áskynja, að þeim voru
ekki ætlaðir nema smámunir
einir. Hin sænska grein ættarinn-
ar, synir Robert Nobels, hófu
þegar tilraunir til að ógilda
erfðaskrána. En fulltrúi hinnar
rússnesku greinar, Emanuel
Nobel, sonur Ludvigs Nobels,
snerist gegn frændum sínum og
vildi að öllu yrði farið fram sam-
kvæmt vilja hins látna. Stóð svo
alllengi í þófi urn erfðaskrána
og lá við að til málaferla leiddi.
En árið 1898 tókust sættir, og
féllu erfingjarnir f "á málarekstri,
en fengu í staðinn talsverð fríð-
indi fram yfir það sem erfða-
skráin gerði ráð fyrir.
Einhver mesti örðugleikinn við
Pearl Euck
framkvæmd ákvæða erfðaskrár-
innar var deila Norðmanna og
Svía. Töldu ýmsir Svíar líklegt
að norska Stórþingið myndi nota
friðarverðlaunin í þágu sjálfstæð-
isbaráttu Norðmanna gegn Sví-
um, en bak við þennan orðróm
stóð fjölskylda Roberts Nobels
og þau öfl í Svíþjóð, er andvíg-
ust voru sjálfstæðiskröfum Norð-
manna.
Þegar búið var að yfirstíga
þessa örðugleika var hafist
handa um að semja reglugerð
um stjóm sjóðsins og útbýtingu
verðlaunanna. Nefnd var sett til
þess að semja reglugerðina, er
átti að vera í sem fyllstu sam-
ræmi við vilja gefandans. 1
nefndinni voru forráðamenn dán-
arbúsins, fulltrúar frá báðum
HEIMILISRITIÐ
13