Heimilisritið - 01.03.1945, Qupperneq 43

snjáður eftir sjóvolkið. Eins og
von var, vakti hann þegar for-
vitni Johnsons, ekki sízt vegna
þess, að hann heyrði hringla í
lionum.
Hann bar síðan kistilinn inn
til Halliwells vitavarðar, og eft-
ii dálitla stund hafði þeim tekist
að opna hann. Tjndrun þeirra
verður ekki með orðum lýst, þeg-
ar þeir sáu glitrandi gimsteina
hrynja niður á borðið í hundr-
aða tali.
„Eg er orðin ríkur“, öskraði
Johnson um leið og hann gróf
hinum stóru, ógeðslegu, sinaberu
höndum sínum ofan i steina-
hrúguna. „Eg er orðinn inilljóner,
nú þarf ég ekki að stíga fæti
framar upp í þennan fjandans
vita“.
„En ég?“ greip vitavörðurinn
fram í. „Þú gleymir, að ég er
ennþá yfirmaður þinn“.
„Kemur ekkert málinu við“,
sagði Johnson og ypti öxlum,
„ég fann hann og þegs vegna á
ég hann. En ég ætla satn! að
gera þér dáitla úrlausn og láta
þig fá tíu prósent. Ertu ekki á-
rægður með það?“
Hailiwell svaraði ekki, en
lyngdi aftur augunum, til þess
að hinn sæi ekki hatrið, sem
skein út úr þeim. — Honum
verður ekki kápan úr því klæð-
inu, hann sóar því öllu. Nei, það
cr ég sem gef honum tíu prós-
ent, því ég á kistilinn með réttu,
þar sem ég ber ábyrgðina á öllu
hér. Og nú loksins get égmennt-
að son minn.. og sjálfur get ég
fengið mér jörð....
„Þakka þér fyrir boðið“,
muldraði hann, um leið og hann
stóð á fætur. „Eigum við ekki að
labba niður í fjöru aftur, það
gæti hugsast að fleira hefði rek-
ið á land“.
„Jú, við skulum gera það“,
sagði Johnson og stakk kistlin-
um undir handarkrikann.
Halliwell gnísti tönnum á leið-
inni niður hringstigann.
„Hvar segist þú hafa fundið
hann?“ spurði hann á leiðinni
niður kettana.
„Hérna“. sagði Johnson og
benti niður fyrir sig, fram af
einum sjávarklettinum.
Halliwell svipaðist um og
kallaði: „Það er annar kistill
hér“.
„Hvar“, spurði Johnson með
ákafa og staulaðist til hans.
„Þarna fyrir neðnn, beint fyr-
ii neðan“.
„Eg sé alls ekkert", tautaðl
Johnson i hálfum hljóðum.
„Teygðu þig svolítið tiotur
fram“, kallaði Halliwell, ,,hann
er meira að segja stærri en
hinn“.
Johnson gerði eins og honum
var sagt, en um leið notaði
Halliwell tækifærið og sló
hann af öllu afli í hnakkann
með steini, sem hann hafði tek-
ið upp, í þessu augnamiði. Það
var eins og Johnson hefði verið
lostinn af eldingu, Halliwell
vannst varla tími til að forða
HEIMILISRITIÐ
41