Læknablaðið - 01.12.1957, Qupperneq 36

130
LÆKNABLAÐlÐ
grrðir exclusio, en Flörchen
og Gohrbandt telja þær báðir
með.
Finsterer notaði aftur orðið
exclusio einungis, ef hann
skildi allt sárið eftir óhreyft,
og á sama máli var Fromine.
Allir eru sammála um, að
ekki skuli 'tala um resectio ex-
clusionis, þegar sárbotninn er
skilinn eftir alveg utan við
tractus intestinalis eins og gert
er við aðferðir þær, sem
kenndar eru við Bsteh, Nissen,
Graham og Gohrhandt. Mjög
liafa verið skiptar skoðanir
skurðlækna um réttmæti þess-
arar aðferðar. Markmiðið er
auðvitað það, að skeifugarnar-
sárið grói varanlega og liætl-
an á nýjum sárum sé gerð sem
minns’t, með því að taka sem
mest af maganum eða a. m. k.
60—70%. Finsterer taldi sig ná
allt að því eins góðum árangri
með þessari aðgerð og við
venjulega resectio ventriculi.
Læknar eru á einu máli um,
að resectio exclusionis sé miklu
Ijetri en einföld gastrojejuno-
stomia, þar sem við þá aðgerð
er mjög algengt að sárið ýfisl
upp á ný eða sár myndist á
öðrum stað. Gastrojejuno-
stomia kemur aðeins til greina
hjá mjög lélegum sjúklingum
eða gömlum. Þeita, sem sagt
hefur verið hér gildir um re-
seclio exclusionis postpvlorica.
Resectio exclusionis prepylor-
ica er þvi aðeins réttlætanleg,
að öll slímhúðin i antrum sé
jafnframt tekin og verður þvi
nánar lýst hér á eftir (Ban-
cx’ofts aðgei’ð).
V. Habei'er var ekki hrifinn
af resectio exclusionis, en þó
munu flesíir revndir skurð-
læknar ekki hika við að nota
þessa aðferð, þegar sárið er
þess eðlis, að algjört hrotinám
þess myndi skapa aukna hættu
á fylgikvillum og aðrar lokun-
araðferðir á stúfnum þvkja
ekki korna til greina. Ég lxef
notað þessa aðferð hjá 7 sjúkl-
ingum, ætíð með ágætum
árangri.
Ad 2. Mc.Kittrick hefur mælt
mjög með aðgerð í tveim lot-
um, þegar um er að ræða stór
sár í skeifugörninni með mik-
illi nýlegri bólgu og hjúg i
kring og nær upp fyrir py-
lorus, eins og sést til dæmis
oft við sái’, sem er að éta sig
út í gegnum garnarvegginn
(ulcus penetrans). Fyrri að-
gerðin er þá í því fólgin, að
rnaginn er tekinn i sundur um
antrum 6—7 cm ofan við py-
lorus og þeim stúf lokað, því
næst cr losað um magann og
liann tekinn í sundur hátt uppi
og anastomosis gastrojejun-
alis gerð á venjulegan hátt.
Þess verður að gæta vel að
lála hlóðrásina í antrum, sem
skilið er eftir, halda sér og er
því a. gastrica dextra ekki
tekin í sundur og heldur eklci
þær greinar úr a. gastroepi-