Læknablaðið

Árgangur

Læknablaðið - 15.08.1995, Blaðsíða 58

Læknablaðið - 15.08.1995, Blaðsíða 58
630 L/EKNABLAÐIÐ 1995; 81 Pétur Pétursson Greinargerð heimilislæknis um félagsstarf lækna Á liðnum vetri hafa skiptar skoðanir íslenzkra lækna á ágæti tilvísanaskyldu komið nokkru róti á hugi manna og vakið áleitnar spurningar meðal heimilislækna um félagslega stöðu sína innan Læknafélags íslands. Hér er um gamalt ágreiningsefni að ræða, sem síð- asta aldarfjórðunginn hefur eitrað samskipti heimilislækna og sérgreinalækna og gert allt félagsstarf læknasamtakanna þvingað, því menn hafa vikizt undan að taka á málinu og leysa það innan stéttarinnar. Svo mun áfram verða, meðan menn forðast að ræða hugmyndafræði og rembast við að afneita við- kvæmum staðreyndum eins og oflækningum, faglegri vangetu, gróðafíkn, ábyrgðarleysi gagn- vart almannasjóðum og lýð- skrumi, en dæmi þessa má finna hjá einstökum læknum í flestum greinum heilbrigðisþjónustunn- ar. Pví var kominn tími til að rjúfa þá bannhelgi, sem í reynd hefur ríkt meðal lækna á um- ræðum um þessi mál. Ég kann bezt við, að sú umræða og þau skoðanaskipti fari fram á síðum Læknablaðsins, á meðan það er ennþá sameiginlegt málgagn allra lækna. Ágreiningur innan lækna- stéttarinnar um reglugerð Sig- hvats fyrrverandi heilbrigðis- ráðherra um tilvísanir er þó í sjálfu sér aðeins smáatriði í aug- um okkar heimilislækna miðað við annað miklu stærra og alvar- legra mál, sem eru samskipti lækna í millum og sameiginlegt félagsstarf lækna á íslandi í framtíðinni. Par sem eitt leiðir af öðru, þykir mér þó rétt að skoða þessi mál í nokkru sam- hengi. Það er mjög aðkallandi fyrir heimilislækna að gera sér grein fyrir aðstöðu sinni innan heildarsamtaka, þar sem eitt svæðafélag getur ráðið öllum ákvörðunum aðalfundar og vali forystu og trúnaðarmanna sam- takanna. Einkum og sér í lagi vegna þess að innan þessa sama svæðafélags eru heimilislæknar áhrifalausir og nú þegar hefur rjómi íslenzka heimilislækna- hópsins hrökklast úr þessu fé- lagi vegna margra áratuga van- sældar og kýs frekar félagslegan vergang en áframhaldandi ósigra og niðurlægingu innan Læknafélags Reykjavfkur. En hverjar eru nú ástæður þess, að fornvinir og kollegar geta ekki starfað saman í lækna- félagi eða læknasamtökum? Að mínu viti eru ástæðurnar í gróf- um dráttum þrenns konar: í fyrsta lagi teljum við heimil- islæknar það vera algjöra for- sendu vandaðra heimilislækn- inga, að allir landsmenn hafi eigin lækni, sem hafi heildarsýn yfir aðstæður og vandamál skjólstæðinga sinna. Þegar því verður við komið, séu fyrstu samskipti fólks við heilbrigðis- þjónustuna við heimilislækn- inn, sem sé allt í senn verkstjóri heilbrigðiskerfisins við úrlausn vandamála skjólstæðinga sinna, leiðsögumaður og fulltrúi sam- lagsmanna sinna gagnvart heil- brigðis- og tryggingakerfinu og síðast en ekki sízt umboðsmað- ur almannasjóða gagnvart al- menningi, sem stuðli að því, að fjármagn til heilbrigðismála nýtist sem bezt og jöfnuður ríki. Hin samfélagsrekna heilbrigðis- þjónusta leggur sérhverjum lækni þær skyldur á herðar, að hann beiti réttsýni sinni og dóm- greind og hyggi að þjóðarhag við alla ákvarðanatöku sína. Telji hann sig einungis skuld- bundinn skjólstæðingi sínum, er í heilbrigðiskerfi okkar veruleg hætta á, að fjármagn nýtist illa og misjafnt, þannig að sumir verði afskiptir og fjárskortur hamli framþróun. Samkvæmt þessu er það skylda heimilis- læknisins að efla og bæta kunn- áttu sína, dómgreind og færni, þannig að hann geti veitt sem bezta þjónustu á sem ódýrastan hátt og með því hamlað gegn oflækningum, óþarfa lyfjagjöf- um og ómarkvissum og endur- teknum rannsóknum og sparað fólki þannig tíma, útgjöld og óþægindi. Heimilislæknirinn leitar síðan aðstoðar sérgreina- lækna og annarra heilbrigðis- stétta, eftir því sem við á hverju sinni, enda geri hann sér grein fyrir takmörkunum sínum. Valfrelsi stendur nær öllum landsmönnum til boða, því víð- ast hvar geta þeir skipt um heimilislækni, hvenær sem er. Kjósi þeir að leita sérgreina- læknis án frumkvæðis heimilis- læknisins, skulu þeir að sjálf- sögðu hafa til þess fullan rétt, til dæmis ef þeir vilja endilega leita annars álits (second opinion),
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Læknablaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Læknablaðið
https://timarit.is/publication/986

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.