Morgunblaðið - Sunnudagur - 04.05.2014, Qupperneq 54

54 MORGUNBLAÐIÐ SUNNUDAGUR 4.5. 2014
Menning
Þ
etta er með bestu karlakórum sem
við eigum, þannig að ég hlakka til
tónleikanna,“ segir Kristinn Sig-
mundsson óperusöngvari um
Karlakórinn Heimi, en hann syng-
ur einsöng á tvennum tónleikum með kórnum
nú um helgina undir stjórn Stefáns R. Gísla-
sonar. Fyrri tónleikarnir eru í Menningarhús-
inu Miðgarði í Skagafirði í kvöld, laugardag,
kl. 20.30, en seinni tónleikarnir í Eldborgarsal
Hörpu á morgun, sunnudag, kl. 16.
Að sögn Kristins hafa tónleikarnir átt sér
langan aðdraganda, en þrjú ár eru síðan for-
svarsmenn Karlakórsins Heimis settu sig í
samband við Kristin og föluðust eftir kröftum
hans. Það reyndist hins vegar þrautin þyngri
að finna tímasetningu sem hentaði Kristni,
enda hefur hann yfirleitt verið bókaður í tvö
til þrjú ár fram í tímann.
Inntur eftir efnisskrá tónleika helgarinnar
segir Kristinn að hún verði fjölbreytt, en sí-
gild kórverk og óperuaríur verði í fyrirrúmi.
„Ég syng einsöng í íslenskum lögum á borð
við „Nótt“ eftir Árna Thorsteinsson við ljóð
Magnúsar Gíslasonar, „Þótt þú langförull
legðir“ eftir Sigvalda Kaldalóns við ljóð
Stephans G. Stephanssonar, „Höfðingi smiðj-
unnar“ eftir Björgvin Valdimarsson við ljóð
Davíðs Stefánssonar og „Hraustir menn“ sem
er klassík fyrir karlakóra. Auk þess syng ég
aríu Sarastrós úr Töfraflautunni eftir W.A.
Mozart og „Agnus Dei“ eftir Georges Bizet.“
Verður aldrei fullnuma
Eins og fyrr segir er dagskráin hjá Kristni
þéttskipuð. Aðspurður segist hann nýkominn
heim frá Houston eftir tveggja mánaða dvöl,
en þar tók hann þátt í uppsetningu á Rínar-
gullinu eftir Richard Wagner. „Á mánudaginn
kemur liggur leið mín síðan til Ítalíu þar sem
ég verð í mánuð. Þar mun ég syngja elda-
buskuna í óperu eftir Sergei Prokofiev sem
nefnist Ástir þriggja appelsína. Þetta er sann-
kallað ævintýri og flott músík,“ segir Kristinn
og tekur fram að hann hafi aldrei sungið í
þessu verki áður.
Hér liggur beint við að spyrja hversu mörg
hlutverk Kristinn þurfi að læra á ári hverju.
„Það er mjög misjafnt milli ára,“ segir Krist-
inn og rifjar upp að á tímabili hafi hann þurft
að læra mörg ný hlutverk sökum þess að
hann byrjaði feril sinn sem barítón áður en
hann flutti sig yfir í bassa. „Það er alltaf
spennandi að kynnast nýjum hlutverkum,“
segir Kristinn og bætir jafnharðan við: „En
samt er það þannig með hlutverk sem maður
hefur sungið margoft að maður er alltaf að
uppgötva á þeim nýja fleti, sem er mjög gam-
an. Þetta er því eitthvað sem aldrei tæmist.
Eitt af því sem er svo skemmtilegt við starf
óperusöngvarans er að maður er alltaf að
læra og verður í raun aldrei fullnuma.“
Eftir Ítalíudvölina liggur leið Kristins heim
til Íslands í sumarfrí. „Á síðustu þrjátíu árum
sem ég hef verið í þessum bransa hef ég að
meðaltali varið um þremur mánuðum á Ís-
landi á ári hverju og megnið af þeim tíma er
yfir sumarið,“ segir Kristinn og tekur fram að
dvölin heima verði þó aðeins lengri í ár. „Í
haust verð ég heima fram að áramótum og
mun m.a. nýta tíma minn til að kenna við
Listaháskólann,“ segir Kristinn sem verið hef-
ur gestaprófessor við Listaháskóla Íslands sl.
fimm ár og þá yfirleitt kennt masterklass-
námskeið í um tvær vikur á hverju ári. „Mér
finnst mjög gaman að kenna, en lít líka á
kennsluna sem skyldu mína. Að koma því litla
sem ég kann yfir á þá sem eru að stíga sín
fyrstu skref og halda hefðinni gangandi. Það
er nauðsynlegt,“ segir Kristinn og tekur fram
að breytingar á plönum hjá óperuhúsi erlendis
séu orsök þess að hann verji haustmánuðum á
Íslandi. „Ég var búinn að ráða mig í verkefni
við erlent óperuhús í haust, en vegna fjár-
hagserfiðleika hússins og endurskipulags í
rekstri urðu stjórnendur þar að slá fyrirhuguð
verkefni af. En eftir áramót byrjar dansinn
aftur hjá mér. Þá fer ég aftur í útlegð,“ segir
Kristinn og tekur fram að þá liggi leiðin til
Los Angeles þar sem hann muni syngja í
þremur óperum fram á vorið, þ.e. Rakaranum
í Sevilla eftir Gioacchino Rossini, Brúðkaupi
Fígarós eftir W.A. Mozart og Draugunum í
Versölum eftir John Corigliano.
Leyfir sér ekki að þreytast
Inntur eftir því hvort tónlistarunnendum hér-
lendis gefist tækifæri til að heyra og sjá
Kristin á sviði með haustinu segist hann vera
að leggja drög að ýmsum tónleikum. Spurður
hvenær komi að því að landinn fái að sjá hann
í óperu á sviði Eldborgar í Hörpu segist
Kristinn gera sér vonir um að þess verði ekki
alltof langt að bíða. Kristinn viðurkennir að
samningaviðræður eigi sér stað milli hans og
forsvarsmanna Íslensku óperunnar. „Það er
enn ekkert fast í hendi, en heilmikið í píp-
unum. Það er hins vegar ekkert hægt að
segja neitt meira fyrr en búið er að ákveða
formlega hvað það verður. Mig er farið að
langa til að syngja í óperu hér heima,“ segir
Kristinn, sem ekki hefur sungið á óperusvið-
inu hérlendis síðan hann söng tvær sýningar á
Rakaranum í Sevilla í Gamla bíói síðla árs
2002.
Spurður hvort hann verði aldrei þreyttur á
því að búa í ferðatösku og verja að meðaltali
níu mánuðum á erlendri grundu á ári hverju
svarar Kristinn: „Ég leyfi mér ekkert að
verða þreyttur, enda er þetta mín vinna. En
það skal alveg viðurkennast að þetta venst
aldrei og flugferðir eru ekki í miklu uppáhaldi
hjá mér. Hitt er annað mál að það eru svo
margir plúsar við þetta starf að það væri í
raun dónaskapur að kvarta undan ferðalögum
og ferðatöskulifnaði,“ segir Kristinn. En
hvernig fer hann að því að halda röddinni í
toppformi svo árum og áratugum skiptir? „Ég
reyni bara að halda mér sæmilega hraustum.
Eitt af því sem skiptir mestu máli er að
drekka nógu mikinn vökva og klæða sig skyn-
samlega miðað við veðurfar til að passa að
maður fái ekki kvef. Það á sérstaklega við
þegar maður er í miklum hitasveiflum. Ég
geri samt ósköp lítið annað en að passa að
halda mér hraustum,“ segir Kristinn og tekur
fram að hann telji sig eiga mörg góð ár eftir í
bransanum. „Það er með menn í minni radd-
tegund að þeir geta sungið eins lengi og þeir
geta talað af því að söngröddin er svo nálægt
bassaröddinni. Svo er spurning hvað maður
nennir að vera lengi í þessu, vegna þess að
ferðalögin og fjarvistirnar frá fjölskyldunni
verða ekki auðveldari með aldrinum. Mig er
farið að langa til að vera meira heima og fer
því að velja færri hlutverk í framtíðinni. En
ég get auðveldlega haldið áfram í a.m.k. tíu ár
og er ekkert á leiðinni að fara að hætta. Á
meðan ég get dregið andann held ég áfram að
syngja.“
Spennandi drullusokkur
Að lokum er ekki úr vegi að spyrja hvort
Kristinn eigi sér eitthvert draumahlutverk
sem hann eigi enn eftir að syngja á sviði.
Kristinn jánkar því strax. „Það er Hagen í
Götterdämmerung,“ segir Kristinn og tekur
fram að um sé að ræða eina stóra bassa-
hlutverkið eftir Wagner sem hann eigi eftir að
syngja. „Þetta er hlutverk sem mig dauðlang-
ar í, en hef ekki haft tækifæri til að syngja
það enn. Mér hefur verið boðið það, en gat
því miður ekki tekið boðinu á þeim tíma þar
sem ég var upptekinn í öðru. Ég stekk á
þetta hlutverk um leið og tækifærið býðst. Ég
öfunda þá kollega mína sem sungið hafa þetta
hlutverk,“ segir Kristinn og nefnir í því sam-
hengi Guðjón Óskarssson og Viðar Gunn-
arsson. Spurður hvað sé svona heillandi við
hlutverkið stendur ekki á svari: „Það er stórt
og kraftmikið og býður upp á mikil leikræn
tilþrif, enda er Hagen drullusokkur og þeir
eru alltaf svolítið spennandi. “
„Það er með menn í minni raddtegund að þeir geta sungið eins lengi og þeir geta talað af því að söngröddin er svo nálægt bassaröddinni. Ég get auðveldlega
haldið áfram í a.m.k. tíu ár og er ekkert á leiðinni að fara að hætta. Á meðan ég get dregið andann held ég áfram að syngja,“ segir Kristinn Sigmundsson.
Morgunblaðið/Golli
KRISTINN SIGMUNDSSON ÓPERUSÖNGVARI MEÐ MÖRG JÁRN Í ELDINUM
Langar að vera meira heima
KRISTINN SIGMUNDSSON SYNGUR EINSÖNG MEÐ KARLAKÓRNUM HEIMI NÚ UM HELGINA. HANN ER FARIÐ AÐ LANGA TIL AÐ SYNGJA ÓPERU Á
SVIÐI HÉRLENDIS OG VONAR AÐ TÆKIFÆRI GEFIST TIL ÞESS Í HAUST, EN KRISTINN DVELUR ÓVÆNT ÓVENJUMIKIÐ Á ÍSLANDI ÞETTA ÁRIÐ.
Silja Björk Huldudóttir silja@mbl.is