Listin að lifa - 01.06.2005, Blaðsíða 13

Listin að lifa - 01.06.2005, Blaðsíða 13
fjölbreytta félagsstarfs sem hér dafnar með miklum ágætum. Menningarlíf er með því blómlegasta sem gerist á landinu og yfir- leitt er fjöldi menningarviðburða á döfinni í viku hverri þannig að það getur verið ill- mögulegt að komast yfir nema brot af því sem í boði er hverju sinni. Sjálf fullnýti ég frítíma minn til hins ýtrasta undir ýmiss konar félagsstarf og í raun má segja að S-in þrjú ráði þar ríkjum og skarist jafn- vel stundum inn á vinnutímann minn því umfang þeirra er verulegt. Læt ég ótalda aðra tilfallandi viðburði sem ég tek þátt í og eru fjölmargir í hverjum mánuði. Sem sagnfræðingur hef ég að sjálf- sögðu mikinn áhuga á ýmsu er tengist sagnfræði og þá sérstaklega því sem við- og tær eins og hún hafi verið sett á þvotta- bretti og þvegin upp úr náttdögginni. Það er nánast sama hverjar árstíðirnar eru eða hvernig viðrar, hvergi verða litirnir sterkari og hreinni, - blátt blárra, hvítt hvítara og grátt grárra. Líkt og aðrir ísfirðingar finn ég dag- lega fyrir áhrifum stórbrotinnar náttúr- unnar og sé hvernig hún mótar lífið sem þrífst hér á milli fjallanna. Lífsbaráttan er sú sama og annars staðar en fólkið er öðruvísi, enda hefur lengi verið vitað að Vestfirðingar líta lífið og tilveruna gjarnan öðrum augum en aðrir íbúar þessa lands. Auðvitað er þetta venjulegt fólk en samt svo óvenjulegt að oftar en ekki stend ég sjálfa mig að hálfgerðum mannfræðirann- sóknum. Þannig er áhugavert að sjá þann sterka samhljóm sem er með náttúrunni og skaplyndi Vestfirðinga. Þeir eru ákveðnir og kunna að koma orðum að skoðunum sínum sem eru einatt bæði áhugaverðar og skemmtilegar. Duglegra fólk finnst varla og enn hef ég ekki séð það verkefni sem er of stórt, flókið eða erfitt til að hægt sé að hrinda því í framkvæmd. Hér eru menn vanir að standa í stórræðum og skila jafnan sínu án þess að gera úr því stórmál. Þetta er eiginleiki sem ég hef oft dáðst að í fari fólksins hér og stundum freistast ég til að bera það saman við forfeður þeirra í verstöðvum fyrri tíma því í raun eiga þessir aðilar talsvert sameiginlegt. Þannig má segja, að þrátt fyrir miklar framfarir og öra tækniþróun síðasta árhundraðið, þá er þetta harðduglegt fólk að kljást í hlöðnum vegg í eynni Vigur hefur þessi æðarkolla gert sér hreiður og horfir þaðan stolt á heiminn. Sumarstemmning á Silfurtorgi í miðbæ ísafjarðar. má tengja söng því undanfarin ár hef ég verið í Sunnukórnum sem er einn elsti blandaði kór landsins og hélt upp á 70 ára afmæli sitt á síðasta ári. Eru æfingar að jafnaði einu sinni í viku yfir veturinn og veit ég fátt skemmtilegra en að mæta þangað og hitta fólk sem hefur jafn gaman af að syngja og ég. Er óhætt að segja að Isfirðingar og nágrannar þeirra séu afar söngelskir því kórar af ýmsum stærðum og gerðum lifa hér góðu lifi. Þeir hafa lika löngum verið þekktir sem skíðamenn og þar kemur þriðja S-ið og kannski það fyrirferðarmesta, því yfir veturinn fer ég mikið á skiði, sem og fjölskyldan öll, einkum í tengslum við skíðaæfingar hjá börnunum. Nota ég jafnan tækifærið og fer á gönguskíði meðan þau eru á æfingu. Eru aðstæður hér til skíðaiðkunar með þeim bestu á landinu og verða að teljast til mikilvægra kosta bæjarfélagins, sérstak- lega þegar horft er til þess að í nútímasam- félaginu eru sífellt gerðar kröfur um bættar aðstæður til afþreyingar og heilsueflingar í kjölfar aukins frítíma hjá fólki. Stundirnar á fjallinu finnst mér oft vera bestu stundir dagsins, að renna þarna áfram á skíðunum í fullkominni þögn og sameinast náttúrunni. Hið líkamlega erf- iði gleymist og hugurinn upphefur sig frá daglegu amstri. Þegar heim er haldið er maður endurnærður og fullur orku þrátt fyrir langan og annasaman dag. Þá er lífið eins fullkomið og það getur orðið. við krefjandi aðstæður í þeim tilgangi að skapa sér og sínum lífsviðurværi, líkt og forfeðurnir. Aðgerðarleysi er hugtak sem varla þekkist hér. Þótt margir noti frítíma sinn til hvíldar eða útivistar af einhverju tagi, þá eru enn fleiri sem nýta hann í þágu hins kemur norðanverðum Vestfiörðum. Ég sit í stjórn Sögufélags ísfirðinga en eitt helsta verkefni þess er að gefa út ársrit þar sem birtar eru ýmsar greinar er tengjast sögu Vestfjarða. Hefur verið ánægjulegt að sitja í þessari stjórn og koma að þeirri vinnu sem unnin er í nafni félagsins. Annað S-ið Þannig sér Guðfinna Hreiðarsdóttir sagnfiræðingur Isafiörð. Við kunnum henni bestu þakkir fyrir frábæra lýsingu á vestfirsku mannlífi og náttúru. 13
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Listin að lifa

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Listin að lifa
https://timarit.is/publication/1106

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.