Listin að lifa - 01.06.2005, Side 48

Ársæll hefur búið lengst allra á Skjólbrautinni
heldur vel saman og þykir vænt um hvert annað. Ef einhver
leggst inn á sjúkrahús, þá er hann ánægður að komast heim.
Heimafólkið fylgist vel með, fagnar að hann skuli hafa náð heilsu
og vera kominn heim aftur.
Sambýli er eitt svar af mörgum í samfélaginu. Ég vildi gjarnan
sjá meira af þeim. Hérna eru allir með sérherbergi, en aðeins 3
salerni. Nútímalcröfurnar eru meiri, en þær hverfa í skuggann
af svo mörgu öðru. Stiginn reynist sumum erfiður, en líta má
á hann bæði sem þjálfunartæki og hindrun. Ein konan lenti á
spítala og var veikburða fyrst á eftir, en hún vildi ekki fara á
hjúkrunarheimili og hætti ekki fyrr en hún hafði komist upp
stigann. Kannski hefði hún ekki náð líkamlegum þrótti aftur
nema af því að hún var ákveðin í að sigrast á stiganum."
Helga er lærður sjúkraliði, en segist gjarnan vilja sjá þroska-
þjálfa í þjónustustörfum hjá öldruðum. „Það á að blanda þessu
meira saman.“ Hún vildi líka sjá fleiri karlmenn sinna þjónust-
unni. „Aldraðir karlar eru oft sorgmæddir að sjá okkur konurnar
beita kröftum við að lyfta þeim o.fl. Þeir eru aldir upp með það að
leiðarljósi að karlmenn eigi að sjá um alla líkamlega áreynslu."
Við ræðum aðeins um forræðishyggjuna. Helga segir að fólk í
öldrunarþjónustu vilji gera vel, en stundum sé erfitt að fara ekki
yfir strikið. „Foreldrið veitir barninu forræði á uppvaxtarárunum.
Seinna getur forræðið færst yfir til barnanna, en eldra fólkið er
ekki tilbúið að gefa eftir, vill halda sínu sjálfræði. Ég vil nefna
okkar þjónustu einstaklingsmiðaða umönnun,“ segir Helga.
Eins og mæður eða eiginkonur segir Arsæll Eiríksson um
konurnar sem hugsa um hann á sambýlinu
Ársæll hefur búið lengst allra i sambýlinu á Skjólbraut. „Var
áttræður þegar ég flutti hingað, en er að verða níræður." Ársæll
bjó með konu um tíma, en „hún dó frá mér og okkur varð ekki
barna auðið.“ Lífsstarfið var sjósókn og bilaviðgerðir - og hann
festi sér aldrei íbúð.
Ársæll rekur uppruna sinn í sveitina, fæddur í Fíflholts-
hjáleigu i Rangárvallasýslu og ólst þar upp fram að fermingu.
Síðan tók sjósóknin við. „Sjórinn er besti skólinn,“ segir Ársæll,
„gaman að sjá sjóinn þegar mikið brimar." Hann segist aldrei
hafa verið hræddur á sjó. Ársæll var að leið frá Breiðafirði þegar
Pourquoi pas fórst. „Þá gustaði svo vel að maður þurfti að skríða
eftir þilfarinu."
Unga drenginn í sveitinni langaði mest til að læra á harm-
onikku, en gafst aldrei tækifæri til þess. Á Skjólbraut tókst Ársæli
að eignast harmonikku og læra að spila, þá kominn yfir áttrætt.
„Ég keypti nikkuna af heimilismanni hérna.“ Hann lætur lítið
yfir getu sinni sem nikkari, en Helga segir hann spila stundum
fyrir heimilisfólkið þegar vel liggur á honum. „Ég hef ekkert gert
í lífinu sem mér finnst leiðinlegt. Hér er yndislegt að vera. Valinn
mannskapur í hverju rúmi.“
„Hér vildi ég vera á mínum efri árum, er búinn að fylgjast
með þessu sambýli um árabil,“ segir einn smiðurinn um leið og
dyrnar lokast. Já, Skjólbrautin veitir heimilisfólkinu sínu gott
skjól.
O.Sv.B
Veitingastaðurinn Café Árhús
- í notalegu umhverfi við árbakkann
Opið allt árið

Gistihús
s. 4B7 5577, fax 487 5477
netfang: arhus@arhus.is
www.arhus.is
Góðar veitingar í mat og drykk.
Gerum verðtilboð í mat og gistingu
Verið velkomin!
HITAVEITA
SUÐURNESJA HF
Dalabyggð