Morgunblaðið - Sunnudagur - 11.01.2015, Blaðsíða 22

Heilsa og
hreyfing
Hunang fyrir svefninn
AFP
*Ef fólk á í erfiðleikum með svefn getur verið gott að drekkaheitt vatn blandað með einni til tveimur teskeiðum af hunangi.Þetta gamla húsráð er stutt af lækninum Ron Fessenden semskrifaði bókina The Honey Revolution.Hunangið á að veita lifrinni fullkomnaorku fyrir nóttina og styðja við fram-leiðslu melatóníns. Hunangið verður þó
að vera hrátt og lífrænt til að hafa þessi
góðu áhrif.
E
ins og allar aðrar ofurhetjur
er Þóra Þorsteinsdóttir
með dagvinnu en hún
starfar sem geislafræð-
ingur hjá Sjúkrahúsinu á Selfossi.
Óhætt er að kalla Þóru ofurhetju
en hún hefur hreppt titilinn sterk-
asta kona Íslands tvisvar, árin 2010
og 2013 en í fyrra tapaði hún með
einu stigi fyrir Ingibjörgu Lilju
Kristjánsdóttur. Á sumrin keppir
hún í hálandaleikum og aflraunum
og segir samfélagið í kringum
keppnirnar vinalegt og samheldið.
Núna er hún búin að bæta einni
íþrótt við en hún hélt utan í lok
nóvember til Jakútíu í Síberíu í
Rússlandi þar sem hún keppti í
keflisglímu (síberískri MAS-glímu).
Með í för voru Sölvi Fannar Við-
arsson, sem einnig keppti á
mótinu, Magnús Ver Magnússon,
kraftajötunn og heiðursgestur á
mótinu, María Shishigina-Pálsson,
sem á ættir að rekja til Jakútíu og
Eva Björk Ægisdóttir ljósmyndari.
Mótið fór fram í Jakútsk, höfuð-
borg Jakútíu, dagana 29. og 30.
nóvember síðastliðinn.
Þóra tók sér hlé frá annasömum
störfum sínum á sjúkrahúsinu til
að ræða við blaðið um þessa æv-
intýraför, sem í ljós kom að var
nokkuð óvænt.
Stuttur fyrirvari
„Sölvi Fannar hringdi í mig og
sagði mér frá keppninni og að okk-
ur stæði til boða að fara. Fyrirvar-
inn var innan við hálfur mánuður,“
segir Þóra sem lét það ekki stöðva
sig. „Það var gríðarlega mikið æv-
intýri að ferðast á þessar slóðir og
sjá þennan fjarlæga heimshluta en
mér gekk ekkert sérstaklega vel í
glímunni sjálfri,“ segir hún en ef til
vill mátti búast við því þar sem
Þóra hefur ekki reynslu í þessari
keppnisgrein. „Við fengum tvær
æfingar fyrir keppnina svo ég hafði
örlitla hugmynd um hvernig regl-
urnar virkuðu. Ég fékk eina við-
ureign og það voru tvær glímur í
henni við sömu konuna. Ég tapaði
þeim og var þar með slegin úr
keppni. Ég var grútspæld,“ segir
hún en svo þegar kom í ljós að
konan sem vann hana var sann-
arlega öflugur mótherji og lenti í
þriðja sæti keppninnar urðu von-
brigðin ekki eins mikil.
Þóra segir íþróttina síberíska og
mikið stundaða á þessum slóðum.
Hún hafði þrátt fyrir úrslitin mikla
ánægju af glímunni.
„Glíman sjálf er gríðarlega
skemmtileg. Það kom mér á óvart
hvað þetta reynir svakalega á lík-
amann. Maður situr á gólfinu, er
að hreyfa sig fram og til baka og
það eru ýmsar brellur notaðar eins
og að snúa sér og fleira sem maður
kann ekki alveg nýbyrjaður. Það er
ótrúlegt að horfa á glímuna. Karl-
mennirnir keppa berir að ofan og
maður sér að það er hver einasti
vöðvi í líkamanum spenntur. Glím-
an snýst ekki um að sitja og toga,
þetta eru svakaleg átök.“
Hún segir óskandi að þessi
íþrótt verði tekin upp hér, það ætti
að vera auðvelt þar sem lítinn bún-
að þarf og hún hefur trú á að það
yrði áhugi á henni.
Hárin í nefinu frjósa
Hávetur með 35 stiga frosti ríkti í
Jakútsk. „Það var rosalega kalt en
allt öðruvísi kuldi en hérna heima.
Það var alveg stilla og allt í lagi að
vera úti í þessu vel klæddur og á
hreyfingu. Maður finnur að það
frjósa hárin í nefinu,“ segir hún en
ferðalagið tók sex daga með stoppi
í Moskvu, sem hún segir hafa verið
heilmikla upplifun út af fyrir sig.
„Við vorum líka heppin að
ferðast með konu frá Jakútsk og
fengum því meiri kynningu á landi
og þjóð en aðrir keppendur.“
Magnús Ver var heiðursgestur á
mótinu og segir Þóra hann greini-
lega vel þekktan. „Hann var í há-
vegum hafður og það var gaman
að fylgjast með því hvað hann er
stórt nafn. Það vita allir hver
hann er.“
Glaður og samrýmdur hópur
Hún hefur sjálf reynslu af afl-
raunamótum og segir þetta
skemmtilegan félagsskap. „Þetta
eru auðvitað óhefðbundnar íþróttir
sem rúmast ekki innan sambanda.
Þetta er góður félagsskapur og það
ríkir mikil eining hjá íþróttamönn-
unum. Ég hef oft keppt í útlöndum
og eignast alltaf marga nýja vini í
þessum ferðum. Það eru allir glaðir
og samrýmdir.“
Vissirðu alltaf að þú værir svona
sterk?
„Já, ég held ég hafi alltaf verið
svolítið sterk í mér. Það er mikið
kraftafólk í fjölskyldunni minni,“
segir hún og játar því aðspurð að
miklar æfingar þurfi síðan til að
halda sér í formi. Hún hefur æft
júdó síðustu tvö ár og æfir enn-
fremur aflraunir og fyrir hálanda-
leika en hún er Íslandsmeistari í
hálandaleikum.
Hún segir samt ekki nóg að vera
bara sterkur til að ná árangri í afl-
raunum. „Það er ekki nóg hafa
sterka vöðva, maður verður að
vera sterkur í hjartanu og heil-
anum til að geta komist alla leið.
Styrkurinn kemur manni áleiðis en
svo verða hinir hlutirnir að vera í
lagi svo allt gangi upp.“
Þóra fékk eina viðureign í
keppninni sem samanstóð af
tveimur glímum við sömu
konuna. Hún tapaði en hafði
gaman af glímunni.
Ljósmyndir/Eva Björk
ÞÓRA ÞORSTEINSDÓTTIR ER AFLRAUNAKONA SEM KEPPIR Í HÁLANDALEIKUM OG NÚ SÍBERÍSKRI KEFLISGLÍMU
Ekki nóg að hafa sterka vöðva
ÞÓRA ÞORSTEINSDÓTTIR
FÓR Í ÆVINTÝRAFÖR TIL JA-
KÚTSK Í SÍBERÍU TIL AÐ
KEPPA Í HEIMSMEISTARA-
KEPPNINNI Í KEFLISGLÍMU.
HÚN HEFUR TVISVAR
HREPPT TITILINN STERK-
ASTA KONA ÍSLANDS.
Inga Rún Sigurðardóttir
ingarun@mbl.is
Ferðafélagarnir Eva Björk Ægisdóttir, Sölvi Fannar Viðarsson, Magnús Ver
Magnússon, Þóra Þorsteinsdóttir og María Shishigina-Pálsson.
Frostið var mikið og bílarnir oftar en ekki gamlir eins og þessi lögreglubíll.
* Karlmennirnirkeppa berir aðofan og maður sér
að það er hver ein-
asti vöðvi í líkam-
anum spenntur.
Glíman snýst ekki
um að sitja og toga,
þetta eru svakaleg
átök.