Þjóðmál - 01.03.2009, Síða 31

Þjóðmál VOR 2009 29
erlendir aðilar eiga að treysta seðlabanka
sem háður er því hvernig stendur í bólið
hjá Jóhönnu Sigurðardóttur eða öðrum
for svarsmönnum Samfylkingarinnar . Æski­
legast er að sjálfstæði Seðlabankans gagnvart
stjórnmálavaldinu sé hafið yfir allan vafa,
eins og gert var með þverpólitískri sátt
árið 2001 þegar þingmenn allra flokka,
sem þá áttu sæti á þingi, samþykktu ný lög
um Seðla bankann – þar á meðal Jóhanna
Sigurðar dóttir . Í nefndinni sem samdi lögin,
sem nú er látið eins og séu ómöguleg, sat
einmitt Steingrímur J . Sigfússon .
Minna má á að þrátt fyrir alla þá erfiðleika
sem steðjað hafa að bæði í Bandaríkjunum
og Bretlandi vegna hinnar alþjóðlegu fjár­
málakrísu hafa ráðamenn í þeim löndum
aldrei nokkurn tíma sagt að eitt brýn asta
verkefni þeirra við lausn vandans sé að
losna við þá Ben Bernanke, seðla banka ­
stjóra Bandaríkjanna, eða Mervyn King,
bankastjóra Englandsbanka . Í öllum lönd­
um, líka þeim þar sem lögfræðingar eru
meðal seðlabankastjóra og alveg burtséð frá
fyrri störfum seðlabankastjóra, er talið grund ­
vallaratriði að seðlabankar séu sjálf stæð ir og
ekki háðir pólitískum svipti vind um .
Ýmsar spurningar vakna óneitanlega .
Mun minnihlutastjórnin halda áfram á
sömu braut? Þurfa forstöðumenn ríkis­
stofn ana og ríkisfyrirtækja að hafa augun
opin eftir nýju starfi ef minnihlutastjórnin
heldur áfram eftir kosningar sem vonandi
verða haldnar í vor? Munu ráðuneytis stjór­
ar, stjórnir félaga, forstjórar ríkisstofnana
og fleiri embættis menn fá reisupassann ef
ríkisstjórninni, nú eða bara einstökum ráð­
herrum, sýnist svo?
Þegar öllu er á botninn hvolft liggur
fyrir að síðasti mánuður hefur að mestu
leyti farið í pólitískar hreinsanir minni­
hlutastjórnarinnar og þar hefur Jóhanna
Sigurðardóttir gengið fram fyrir skjöldu .
Stærsti sigur
Ingibjargar Sólrúnar
Þegar minnihlutastjórnin var mynduð var ljóst að hún hefði um 80 daga til
að láta til sín taka . Talað var um að „slá
skjaldborg um heimilin“ sem auðvitað
lætur vel í eyrum þeirra sem erfiðleikarnir
hafa sótt heim síðustu vikur og mánuði .
Nú hefur hins vegar dýrmætum tíma verið
varið í að „hreinsa út“ úr stjórnkerfinu þá
menn sem Samfylkingunni eru ekki þókn­
an lega .
Nokkrum dögum áður en minnihluta­
stjórnin var mynduð höfðu forsvarsmenn
Samfylkingarinnar talað um að „verkstjórn“
væri ábótavant í Stjórnarráðinu, og það
varð síðan tilefni til stjórnarslita . Nú eru
rúmlega 30 dagar liðnir og allur sá tími
hefur að mestu farið í það verkefni að losna
við fyrrnefnda embættismenn .
Fólkið og heimilin í landinu skulu bíða
– eða þangað til margra áratuga gamall
draum ur Ingibjargar Sólrúnar Gísla dóttur
verður upp fylltur . Frá því að þau Ingi­
björg sátu saman í borgarstjórn á níunda
ára tugn um hefur hatur hennar á Davíð
vaxið dag frá degi – og hún lét það verða
sitt síðasta verk í íslenskum stjórn málum
að klekkja á Davíð Oddssyni .
Að lokum finnst mér rétt að bæta því við
að það kom mér verulega á óvart hversu
illa þingflokkur Sjálfstæðisflokksins stóð
sig í því að berjast gegn fyrrnefndu Seðla­
banka frum varpi . Ljóst er að frum varpið
var samið í þeim eina tilgangi að koma
höggi á Davíð Odds son . Þingflokkur inn
hafði hvorki kjark né þor til að standa upp
og verja Seðla bankann og hvað þá Davíð
sjálfan, en eins og fyrr segir er frumvarpið
aug ljós lega samið sem árás á hann . Á maður
að trúa því að Jóhanna Sigurðardóttir hafi
bugað þing flokk sjálf stæðis manna?